Do 8 marca br. będzie czynna wystawa „Summa cum laude” w Galerii Wystaw Czasowych Muzeum Śląska Cieszyńskiego. Ekspozycja ukazuje początki 120-letniej historii Szpitala Śląskiego w Cieszynie (aż do roku 1950). Zorganizowano ją z okazji minionej w 2012 r. 120. rocznicy otwarcia Szpitala Śląskiego
Szpital został założony z inicjatywy ewangelickiego ks. dr. Theodora Haasego i poświęcono go 14 czerwca 1892 r. Pierwszego pacjenta przyjęto 20 czerwca 1892 r. Pacjenci byli przyjmowani bez względu na narodowość, język czy wyznanie.
- Historia szpitala sięga lat 80. XIX wieku i w wymiarze społecznym odzwierciedla wielonarodowościowe i wielowyznaniowe oblicze ówczesnego Cieszyna będącego w najlepszym tego słowa znaczeniu areną rywalizacji kilku środowisk - zauważa Irena French z działu historii i techniki Muzeum Śląska Cieszyńskiego. - Pierwotny kompleks szpitalny składał się z pawilonu chorych, pawilonu izolacyjnego dla chorób zakaźnych, pawilonu dla rekonwalescentów, budynku administracji, Domu Sióstr, domu zarządcy, pralni, prosektorium z kostnicą, lodowni i chlewów, zaaranżowanych w założeniu parkowym, z alejkami, nasadzeniami i ogrodem warzywnym. Opiekę nad chorymi sprawowały wykwalifikowane siostry diakonisy. W pierwszym półroczu szpital przyjął pół tysiąca chorych, z czego 31 osób zmarło. Pośród pacjentów 244 było ewangelikami, 225 katolikami, a 29 żydami - wymienia I. French.
Wystawa w muzeum prezentuje eksponaty związane z historią szpitala począwszy od 1892 r. aż do roku 1950 r. Z ekspozycji można się dowiedzieć, że po roku 1900 rozbudowano szpital. Chorych przybywało i koszty utrzymania wzrastały. Kościół ewangelicki nie był w stanie spłacać narastających kosztów, w wyniku czego w 1903 r. szpital przejęła administracja Rządu Krajowego w Opawie jako Schlesisches Krankenhaus (Szpital Śląski), w kolejnych latach - Rząd Krajowy Księstwa Cieszyńskiego, a w czerwcu 1922 - Śląski Urząd Wojewódzki w Katowicach. W 1950 r. szpital utracił status szpitala wojewódzkiego i stał się szpitalem powiatowym. Tak pokrótce przedstawia się historia cieszyńskiej lecznicy. Wystawę będzie można oglądać do 8 marca br.
W Zespole Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego otwarto wystawę pt. "Znani nieznani. Polacy światu".
Ekspozycja składa się z 23 kolorowych plansz, na których są zaprezentowane dokonania 44 wybitnych Polaków, żyjących w XIX i XX wieku, sławnych, docenianych i podziwianych na świecie, a zupełnie nieznanych lub prawie zapomnianych w Polsce. W założeniach pierwszym adresatem wystawy miały być środowiska polonijne, aby rozbudzać w nich poczucie dumy z przynależności do wspólnoty w której było tyle wybitnych postaci. – Następnie, ekspozycja trafiła do szkół rolniczych, aby młodzi mogli poznać więcej szczegółów na temat osiągnięć Polaków, nie tylko takich jak Maria Curie-Skłodowska, św. Jan Paweł II czy Mikołaj Kopernik, ale także wielu innych wybitnych jednostek – mówił Dariusz Wiśniewski, zastępca dyrektora Departamentu Współpracy z Polonią i Polakami za Granicą w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Wystawa ukazuje wielu znanych za granicą Polaków, którzy na różnych kontynentach, przyczyniali się do budowy mostów, prowadzili badania geologiczne w Afryce oraz budowali szpitale. Na wystawie zaprezentowano różnorodne postaci, wśród nich inżynierowie, naukowcy, lekarze i przedstawiciele wielu innych zawodów. Jedną z licznych przypomnianych na ekspozycji postaci jest Benedykt Dybowski. Jak powiedziała Hanna Krajewska, dyrektor archiwum Polskiej Akademii Nauk w Warszawie: – Ten człowiek opisał dokładnie jezioro Bajkał i za swoją pracę dostał medal od cara.
Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów.
Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek.
Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
W Drezdenku, podczas uroczystej peregrynacji obrazu Matki Bożej Gietrzwałdzkiej, abp Wacław Depo wygłosił poruszające kazanie. Metropolita częstochowski przypomniał, że orędzie z 1877 roku nie jest jedynie kartą z historii, ale palącym wezwaniem do ratowania współczesnego świata poprzez różaniec i powrót do Boga.
W niedzielę 22 marca, Mszy Świętej o godzinie 10:00 przewodniczył arcybiskup Wacław Depo, przewodniczący Komisji Maryjnej przy Konferencji Episkopatu Polski. W jego słowach wybrzmiało wezwanie do głębokiej ufności i oddania się Maryi, która nieustannie prowadzi nas do swojego Syna. To właśnie Ona przypomina nam w ciszy serca: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”- ucząc posłuszeństwa, pokory i miłości, która przemienia życie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.