W dniach 25-27.10.2002 r. w Ośrodku "Nadzieja" w Dubiecku-Wybrzeżu odbył się II kurs z cyklu Formacja Kierownictw. Był on ważny szczególnie dla osób, które pełnią określone funkcje w kierownictwie oraz dla tych, którzy w niedalekiej przyszłości pragną włączyć się w pracę w oddziale. Kurs pomagał lepiej zrozumieć, czym jest służba Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie.
Spotkanie to, w którym udział wzięła 40-osobowa grupa poprowadził asystent diecezjalny KSM ks. Marek Blecharczyk, który przez codzienną Eucharystię, modlitwę oraz pracę starał się przekazać nam, jak powinno wyglądać spotkanie oddziału, jak wiele sposobów jest na to, by modlitwa stała się udziałem całej grupy, jak również czego oczekuje od nas - liderów. Spotkanie zakończyło się tradycyjnie niedzielną Eucharystią oraz pysznym obiadem przygotowanym jak zwykle przez panią Marię - naszą szefową kuchni.
Kolejne, bo już III spotkanie z kierownictwami, a jednocześnie rekolekcje adwentowe miały miejsce w dniach 6-8.12.2002 r. Tym razem na zaproszenie Księdza Asystenta do naszego Ośrodka zawitał dyrektor Muzeum Diecezjalnego w Przemyślu ks. Bogusław Ruśnica i to właśnie on przez trzydniową współpracę starał się zaglądać do naszych serc i sumień, udzielał wskazówek, ale jednocześnie zaznaczał, że czasem sami musimy podjąć decyzje i nikt nam w tym pomóc nie może. Uświadamiał nam, że jesteśmy ludźmi dorosłymi i wiara, jaką wyznajemy nie zależy już od naszych rodziców. Był również czas na spowiedź i Eucharystię. Przez trzydniowe spotkania w grupach mogliśmy lepiej poznać tajniki Pisma Świętego oraz siebie nawzajem. W spotkaniu udział wzięło 55 osób z 14 oddziałów.
W Betel dochodzi do starcia proroka z kapłanem sanktuarium. Betel znaczy „dom Boga”. W praktyce dworu miejsce to służy także polityce państwa. Amazjasz wysyła do Jeroboama II oskarżenie przeciw Amosowi. Słowo prorockie zostaje nazwane buntem. Tak dzieje się często wtedy, gdy prawda dotyka układu korzystnego dla silnych. Betel było sanktuarium królewskim. Tekst nazywa je wręcz „świątynią króla” oraz „domem królestwa”. Taka religia łatwo służy władzy. Amos nie daje się wciągnąć w ten porządek. Nie powołuje się na szkołę, urząd ani urządzenie kultowe. Mówi prosto, że Pan wziął go „zza trzody”. Właśnie to stanowi źródło jego misji. Prorok określa siebie jako bōqēr oraz bōlēs šiqmîm. Był pasterzem. Zajmował się także sykomorami. Ich owoce należały do pożywienia ludzi uboższych. Tło społeczne jest ważne. Bóg posyła człowieka z obrzeży, aby osądził centrum religijne oraz polityczne. Amazjasz chce odesłać go do Judy, jak gdyby prorok szukał zarobku. Amos odpowiada świadectwem powołania. Słowo od Pana nie podlega cenzurze sanktuarium. Dlatego wyrocznia przeciw kapłanowi dotyka domu, ziemi oraz przyszłości. Obraz mierzenia ziemi sznurem przywołuje los pokonanych. „Ziemia nieczysta” oznacza wygnanie. To zapowiedź losu Izraela pod naporem Asyrii. W tym fragmencie dobra nowina przychodzi przez prawdę. Bóg nie porzuca swego ludu na pastwę religii służącej dworowi. Posyła słowo wolne. Takie słowo rani złudzenie. Zarazem otwiera drogę nawrócenia.
Wśród rozległych lasów rejonu konińskiego, nad Jeziorem Licheńskim, na malowniczym wzgórzu, znajduje się sanktuarium, w którym nad każdą ludzką troską i niedolą pochyla się z miłością Bolesna Królowa Polski.
Wizerunek Matki Bożej Licheńskiej znajduje się w głównym ołtarzu bazyliki mniejszej w Licheniu Starym. Jest to olejna kopia obrazu Matki Bożej z Rokitna Wielkopolskiego. Namalowany został w drugiej połowie XVIII wieku. Nieznany z imienia i nazwiska artysta na cienkiej, modrzewiowej desce ukazał pełną smutku Najświętszą Maryję Pannę. Przymknięte, spuszczone oczy nadają młodej i delikatnej twarzy o perłowo-różowej karnacji wyraz melancholijnego zamyślenia. Maryja spogląda na rozpostartego na Jej piersiach orła białego w koronie.
To doświadczenie powszechności Kościoła, serce zabiło mi mocniej, uczymy się, jak służyć innym – mówią młodzi pielgrzymi z Polski, którzy w tych dniach modlą się w Rzymie. Ministranci, schole i bierzmowani ze Świdnicy, Krynicy-Zdroju i Czarnego Dunajca uczestniczyli we Mszy św. przy grobie św. Jana Pawła II, odwiedzają miejsca związane z początkami chrześcijaństwa i odkrywają, że wiara łączy ludzi ponad granicami.
Do Wiecznego Miasta przyjechali ministranci i dziewczęta ze scholi w parafii Ducha Świętego w Świdnicy. Towarzyszą im ks. Mateusz Zając oraz neoprezbiter ks. Jan Rudnicki. Wyjazd był owocem całorocznego zaangażowania młodych, którzy organizowali przy parafii kwesty, aby zebrać fundusze na pielgrzymkę. Inicjatywę wsparł proboszcz parafii, ks. Tomasz Czubak.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.