Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Misja św. Józefa (2)

Niedziela szczecińsko-kamieńska 12/2014, str. 3

[ TEMATY ]

wspólnota

Archiwum prywatne

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

JOANNA SZUBSTARSKA: – W modlitwie do św. Józefa wypowiadamy słowa: „Św. Józefie, twoja władza nad sercem Jezusa sprawia, że najtrudniejsze sprawy Tobie powierzone stają się łatwymi do rozwiązania”. Jak powierzyć się opiece św. Józefa?

Reklama

SIOSTRA FAUSTYNA MARIA: – W bardzo prosty sposób, jak małe dziecko, które z ufnością i szczerością powierza swoje życie kochającemu ojcu, ufając, że ten zrobi wszystko, by mu pomóc, by go ochronić przed niebezpieczeństwami oraz zatroszczy się o jego potrzeby duchowe i materialne.
Jezus miał pełne zaufanie do swego ziemskiego Ojca. Wiedział, że jeśli ten Go o coś prosi, to musi to być dobre, jakże więc mógłby mu odmówić. Oczywiście, ważne jest, byśmy byli otwarci na rozwiązania, które przekraczają nasze ludzkie rozumowanie. To pośrednictwo św. Józefa jest zazwyczaj bardzo dyskretne, ale jednocześnie bardzo konkretne.
Jesteśmy zaproszeni, by powierzyć św. Józefowi nasze serca, dusze i całe nasze życie, podobnie jak to uczynił Jezus na początku swego ziemskiego życia, podobnie jak uczyniła to Przenajświętsza Matka. W jego szkole możemy uczyć się wzrastania w łasce i mądrości w oczach Boga, naszego Ojca i ludzi naszych braci (Łk 2,52), kontemplowania Jezusa i Maryi oraz powierzania Im swego życia, świętego posłuszeństwa, pokory i łagodności uczniów Jezusa, przejrzystości serca, ducha dziecięctwa, czystości tych, którzy oddali wszystko, dyskretnej gorliwości rzemieślników pokoju i radości synów Bożych.

– W jaki sposób dziś można służyć innym, jak czyni to Rodzina św. Józefa?

– Jest wiele sposobów służenia innym. Każdy z nas zaproszony jest do tego, zaproszony na sposób mu właściwy, zależny od jego powołania, zdolności, możliwości, okoliczności.
Nasza wspólnota, Rodzina św. Józefa, zrodziła się 23 lata temu z przekonania, że mała droga „świętości w życiu codziennym” jest dostępna dla wszystkich, nawet najbardziej poranionych, gdyż to sam Bóg budzi pragnienie doskonałości w głębi ludzkiego serca. Pragniemy uczynić z naszej egzystencji uwielbienie miłe Bogu. Jesteśmy wspólnotą monastyczną, skupiającą mnichów i mniszki św. Józefa, żyjących według reguły św. Benedykta z otwartością na działalność apostolską. Istnieje też gałąź ludzi świeckich żyjących naszą duchowością w świecie, którzy w miarę swoich możliwości i zgodnie ze swoimi talentami angażują się w życie i posługę wspólnoty.
Nasza wspólnota obrała za swój wzór proste i ukryte życie Świętej Rodziny z Nazaretu. Starając się żyć w atmosferze miłości, pokoju i wzajemnego zrozumienia, pragniemy przekazać innym klimat Nazaretu, w którym trzy serca – Jezusa, Maryi i Józefa – biją zgodnym rytmem Jedynej Miłości. Angażujemy się na różne sposoby w posłudze życiu. Staramy się w szczególny sposób pomóc zwłaszcza rodzinom. Dlatego też organizujemy różnego rodzaju weekendy formacyjne dla małżeństw, dla narzeczonych, dni pustyni (skupienia) dla matek czy też ojców, a także weekendy dla młodzieży. W każdym z naszych domów raz w miesiącu zapraszamy wszystkich chętnych: rodziny z dziećmi, osoby samotne na tzw. Niedziele w Nazarecie, w programie których oprócz Mszy św., Różańca, adoracji Najświętszego Sakramentu, konferencji formacyjnej dla dorosłych i animacji dla dzieci znajduje się również czas na wspólny posiłek, spacer i dzielenie przeżyte w duchu radości i „in Simplicitate” (w prostocie).
Wzorem Maryi i św. Józefa, którzy dobrze znali Pisma Święte i je nieustannie medytowali, staramy się pomóc innym w pogłębieniu znajomości Słowa Bożego poprzez rekolekcje Lectio Divina czy też codzienne homilie oraz comiesięczne Słowo Życia, które można znaleźć na naszej stronie internetowej (www.fsj.fr).
Szczególne miejsce w naszym apostolacie zajmują tygodniowe rekolekcje, w których proponujemy przyjrzenie się naszym relacjom w rodzinie we wczesnym dzieciństwie, relacjom z ojcem, matką, rodzeństwem, dziadkami, które miały wpływ na kształtowanie naszej osobowości, sposobu funkcjonowania i reagowania, i które wpływają na nasze obecne życie i naszą relację z Panem Bogiem. Poprzez te rekolekcje pragniemy pomóc ludziom, wskazując im drogę do uzdrowienia z różnych zranień, odkrycia w pełni Bożej Miłości i przyjęcia z ręki Pana Boga „nowego życia”.
Pragniemy też przybliżać innym postać św. Józefa i rozwijać jego kult. Boża Opatrzność zechciała, że dwa nasze domy znajdują się w miejscach diecezjalnych pielgrzymek ku czci św. Józefa, gdzie tradycją stały się już coroczne piesze pielgrzymki w święto św. Józefa Robotnika (1 maja) czy też pielgrzymki ojców rodzin. Równocześnie staramy przyczynić do pogłębienia refleksji teologicznej nad postacią św. Józefa poprzez różne publikacje, CD czy też organizowanie sympozjów jemu poświęconych.
Pragniemy, by każdy, kto do nas przychodzi, mógł doświadczyć poprzez bliskość Jezusa, Maryi i św. Józefa, miłości samego Boga.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2014-03-20 13:24

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wspólnota, która kocha bliźniego

Niedziela szczecińsko-kamieńska 11/2021, str. VI

[ TEMATY ]

wspólnota

Archiwum parafii

Ks. kan. Tadeusz Szponar święci łóżko dla chorego

Ks. kan. Tadeusz Szponar święci łóżko dla chorego

W sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Myśliborzu, zostało otwarte Hospicjum Domowe „Róża”, a także Poradnia Miłosierdzia. Inicjatorem tych dzieł jest Instytut Ignis Misericordiae im. bł. Michała Sopoćki z siedzibą w Myśliborzu.

Projekt „Miłosierdzie 5-15-19 – Zgromadzeni na świętej wieczerzy”, to tytuł programu, którego inicjatorem jest Instytut Ignis Misericordiae. Liczby w tytule projektu oznaczają dni, w których wierni gromadzą się na wieczornym nabożeństwie, polecając Bogu intencje zgromadzonych. Piątego dnia każdego miesiąca zanoszone są modlitwy za przyczyną św. Faustyny Kowalskiej, piętnastego – za przyczyną bł. ks. Michała Sopoćki, 19 – do św. Józefa, z racji Roku Jubileuszowego.
CZYTAJ DALEJ

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Superbohaterka śmierci - świat na głowie, sumienie pod presją

2026-03-22 12:08

[ TEMATY ]

Milena Kindziuk

Red

Są chwile, kiedy człowiek przestaje pytać, dokąd zmierza świat, a zaczyna pytać, czy świat nie postanowił już chodzić na głowie. Sprawa wyróżnienia Gizeli Jagielskiej przez „Wysokie Obcasy” nie jest bowiem wyłącznie medialną kontrowersją ani kolejną odsłoną wojny kulturowej. Jest znakiem czegoś znacznie głębszego: kryzysu języka, który przestaje nazywać rzeczy po imieniu, oraz sumienia poddawanego nieustannej presji.

Nagroda „Superbohaterki” dla osoby kojarzonej z aborcją dziecka w zaawansowanej fazie ciąży nie jest po prostu decyzją „kontrowersyjną”. Kontrowersji w mediach nie brakuje. Tym razem chodzi o coś więcej: o publiczne, uroczyste i symboliczne odwrócenie pojęć. O moment, w którym śmierć zaczyna być opowiadana językiem odwagi, a moralny wstrząs - językiem postępu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję