Już po raz 33. „Granitowa stolica Polski” stała się miejscem wielkiego spotkania kultur świata, goszcząc Międzynarodowy Festiwal Folkloru, największą tego typu imprezę na Dolnym Śląsku.
Na scenie wystąpiły zespoły z Ukrainy, Indii, Turcji, Ghany, Paragwaju, Argentyny, Meksyku oraz Polski, reprezentowanej przez gospodarzy – Zespół Pieśni i Tańca „Kostrzanie”. W barwnych, wielogodzinnych widowiskach muzyczno-tanecznych publiczność mogła podziwiać feerię strojów, dźwięków i rytmów, które łączyły pokolenia i narody, potwierdzając hasło, że „folklor łączy ludzi”.
Uczestnicy festiwalu brali udział w tradycyjnym polonezie, który przeszedł ulicami miasta oraz w „Rynku Świata”, kulinarnej podróży, podczas której można było spróbować potraw przygotowanych przez polskie i zagraniczne zespoły. Nie zabrakło także Dolnośląskiego Przeglądu Zespołów Folklorystycznych z udziałem 15 kapel z regionu, a wydarzenie zwieńczył koncert Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny.
Festiwal miał również wymiar duchowy. Zespoły uczestniczyły we Mszach świętych 10 sierpnia sprawowanych w strzegomskich świątyniach: w Bazylice Mniejszej św. App. Piotra i Pawła oraz w parafii Zbawiciela Świata i Matki Boskiej Szkaplerznej. Organizator, Strzegomskie Centrum Kultury, wraz z partnerami i wolontariuszami, zadbał o to, aby każde spotkanie artystów i mieszkańców było okazją do wspólnego świętowania i poznawania piękna tradycji.
Festiwal zapoczątkowany w 1992 r. w Kostrzy, przez trzy dekady stał się marką rozpoznawalną w całym regionie, a tegoroczna edycja po raz kolejny udowodniła, że folklor to nie tylko muzyka i taniec, lecz także żywy pomost między kulturami.
Zdjęcie s. Chryzanty ustawione przy trumnie podczas liturgii pogrzebowej
W strzegomskiej Bazylice Świętych Apostołów Piotra i Pawła wierni pożegnali s. Marię Chryzantę, Jadwigę Wikarską, elżbietankę, która przez całe życie z oddaniem służyła Bogu i ludziom jako katechetka.
Są takie pogrzeby, które nie są tylko pożegnaniem. Są raczej zatrzymaniem się nad życiem, które choć ciche, okazuje się niezwykle głośne w sercach ludzi. Tak było 17 marca w Strzegomiu, gdzie bazylika wypełniła się modlitwą i wdzięcznością licznie zgromadzonych wiernych oraz sióstr elżbietanek prowincji wrocławskiej.
Imię Maryi czcimy w Kościele w sposób szczególny, ponieważ należy ono do Matki Boga, Królowej nieba i ziemi, Matki miłosierdzia. Dzisiejsze wspomnienie - "imieniny" Matki Bożej - przypominają nam o przywilejach nadanych Maryi przez Boga i wszystkich łaskach, jakie otrzymaliśmy od Boga za Jej pośrednictwem i wstawiennictwem, wzywając Jej Imienia.
Zgodnie z wymogami Prawa mojżeszowego, w piętnaście dni po urodzeniu dziecięcia płci żeńskiej odbywał się obrzęd nadania mu imienia (Kpł 12, 5). Według podania Joachim i Anna wybrali dla swojej córki za wyraźnym wskazaniem Bożym imię Maryja. Jego brzmienie i znaczenie zmieniało się w różnych czasach. Po raz pierwszy spotykamy je w Księdze Wyjścia. Nosiła je siostra Mojżesza (Wj 6, 20; Lb 26, 59 itp.). W czasach Jezusa imię to było wśród niewiast bardzo popularne. Ewangelie i pisma apostolskie przytaczają oprócz Matki Chrystusa cztery Marie: Marię Kleofasową (Mt 27, 55-56; Mk 15, 40; J 19, 25), Marię Magdalenę (Łk 8, 2-3; 23, 49. 50), Marię, matkę św. Marka Ewangelisty (Dz 12, 12; 12, 25) i Marię, siostrę Łazarza (J 11, 1-2; Łk 10, 38). Imię to wymawiano różnie: Miriam, Mariam, Maria, Mariamme, Mariame itp. Imię to posiada również kilkadziesiąt znaczeń. Najczęściej wymienia się m.in. "Mój Pan jest wielki", "Pani" i "Gwiazda morza".
– Jesteśmy we wspólnocie, która jest zgromadzona przez miłość, która szuka całej swojej obfitości w sercu. Jesteśmy we wspólnocie, która jest źródłem dobrych słów. Spróbujmy przenieść to doświadczenie w nasze życie codzienne, niezależnie od tego, jakie kto ma powołanie. Dajmy Panu owoc naszych warg – mówił kard. Grzegorz Ryś w czasie Mszy św. z okazji jubileuszu 800-lecia klasztoru sióstr norbertanek w Imbramowicach.
Na początku liturgii wszystkich zgromadzonych na uroczystościach jubileuszowych w Imbramowicach powitał ordynariusz kielecki, bp Jan Piotrowski. – Długowieczność tego klasztoru i obecność kolejnych pokoleń jego mieszkańców nie wyrasta jedynie z trwałej architektury tego obiektu, ale fundamentu, na jakim to wszystko zostało zbudowane, a tym fundamentem jest Jezus Chrystus, nasz Pan i Odkupiciel, ten sam wczoraj, dziś i na zawsze, jak czytamy w Liście do Hebrajczyków – mówił bp Piotrowski, przypominając, że niezmiennym celem sióstr norbertanek jest nieustanne uwielbienie Boga przez modlitwę kontemplacyjną, uroczyste sprawowanie liturgii oraz cześć do Najświętszego Sakramentu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
