W pierwszą sobotę października, jak co roku, w bazylice archikatedralnej zgromadzili się kapłani diecezjalni i zakonni, aby wspólnie modlić się o swoją świętość. Tegorocznym modlitwom przewodniczył koadiutor archidiecezji warmińskiej, abp Józef Górzyński. Na powitanie abp Marek Jędraszewski powiedział m.in.: „Wysławiamy Bożą Opatrzność, która sprawiła, że początek peregrynacji symboli Światowych Dni Młodzieży, Krzyża oraz Ikony Matki Bożej «Salus Populi Romani», w naszej archidiecezji zaczyna się właśnie teraz, kiedy zaczynamy nasze modlitwy związane z dniem świętości kapłanów. Wiemy, że termin peregrynacji ulegał kilkakrotnie zmianom i Pan Bóg to sprawił, że jest taka szczególna błogosławiona zbieżność: znaków świętych i naszej modlitwy o świętość. Sercem chcemy wysławiać Boga, Pana dziejów i historii”. Następnie zebrani w archikatedrze duchowni wspólnie odmówili modlitwę przedpołudniową z liturgii godzin i wysłuchali konferencji abp. Górzyńskiego. Mówił on m.in.: „Każdy kapłan ma być dla drugiego człowieka i ma żyć w sobie życiem Chrystusa. Dlatego ci, którzy otrzymują święcenia, otrzymują łaskę – moc Bożą, która uzdalnia nas do bycia Chrystusem w świecie. To zmienia tożsamość człowieka, tożsamość kapłana, w którą wpisana jest obecność Boga. Trudno nam wyobrazić sobie swoje kapłańskie życie bez tej relacji, bez tej tożsamości. Zaczynamy żyć tym nowym życiem. Ta nasza tożsamość określa nasze powołanie. Wierni to doskonale odczytują i patrzą na nas z nadzieją, że w naszych słowach, czynach, postępowaniu, ukazujemy Jezusa Chrystusa. To, co słyszą, słyszą jakby Chrystus przez nas mówił. W czynach kapłana widzą czyny Chrystusa”.
Następnie wszyscy kapłani wraz z biskupami sprawowali Najświętszą Eucharystię, której przewodniczył koadiutor archidiecezji warmińskiej. Kontynuacją modlitwy katedralnej były tego dnia wieczorne modlitwy odprawiane w parafiach. Kapłani wraz ze swoimi wiernymi modlili się o powołania kapłańskie i zakonne, a także świętość kapłanów.
Główne pomieszczenie w domu rodzinnym św. Jana Marii Vianneya, miejsce przygotowywania i spożywania posiłków
Kto wybiera się do Francji, bardzo często na trasie pielgrzymki zaznacza Ars – miejscowość, w której proboszczem był przez ponad czterdzieści lat św. Jan Maria Vianney. Postać świętego proboszcza jest w naszym kraju dość dobrze znana, a samo Ars – chętnie odwiedzane, rozsławione jeszcze bardziej kilka lat temu, gdy Jan Maria Vianney był główną postacią roku poświęconego modlitwie za kapłanów i o powołania do kapłaństwa
Niedaleko Ars są jeszcze dwie miejscowości, do których warto zajrzeć, gdy chcemy bliżej poznać patrona proboszczów. Wpierw wypada zajechać do Dardilly, oddalonego o 30 km od Ars i 12 km od Lyonu, przy autostradzie A6 prowadzącej z Lyonu do Paryża. Tam św. Jan Maria Vianney się urodził i spędził pierwsze lata życia. W środku miasteczka, na głównym placu, stoi kościół, w którym Jan Maria został ochrzczony. Wówczas, w 1786 r., kościół był pod wezwaniem św. Pankracego. W 1973 r. zmieniono wezwanie i teraz patronem kościoła jest św. Jan Maria Vianney, który w murach tej świątyni przyjął swój pierwszy sakrament. Po chrzcielnicy pozostała jedynie miedziana misa, która jest eksponowana w kaplicy pamięci, ale kilka metrów dalej są plansze ze zdjęciami, na których można zobaczyć, jak ona wyglądała, gdy chrzczono tu małego Jana Marię. W kościele znajduje się również relikwiarz z fragmentem kości promieniowej świętego. Po modlitwie (nie wypada przecież takiego miejsca opuścić bez prośby za obecnych i przyszłych kapłanów) można przejść do położonego niedaleko kościoła domu rodzinnego państwa Vianney. Z trafieniem nie ma problemów, bo tablice informacyjne są dobrze widoczne. Dom, w którym narodził się i wychował Jan Maria Vianney, jest nadal w rękach rodziny, choć został zachowany jako muzeum i udostępniony do zwiedzania. Po domu oprowadza nas i opowiada Monika Perra, której mąż Jean jest krewnym świętego proboszcza od strony ojca. W budynku zostały zachowane meble z tamtego czasu i zgromadzone różne pamiątki. Dom ten w 1986 r. odwiedził również św. Jan Paweł II.
IV Niedziela Wielkiego Postu, zwana Niedzielą Laetare, przerywa pokutny charakter tego okresu subtelnym znakiem radości. W liturgii pojawia się wówczas rzadko używany kolor różowy, a sama niedziela przypomina o celu wielkopostnej drogi - świętowaniu zmartwychwstania Chrystusa. O teologicznym sensie tej tradycji, jej historii oraz o znakach, które pojawiają się w liturgii tego dnia, opowiada liturgista Dawid Makowski, koordynujący projekt „Z pasji do liturgii”.
IV Niedziela Wielkiego Postu jest jedną z najbardziej charakterystycznych niedziel roku liturgicznego. To właśnie wtedy w liturgii pojawia się rzadki kolor różowy, a sama niedziela nosi nazwę Laetare.
Podczas rozważania przed modlitwą Anioł Pański, Papież wskazał, że „jesteśmy wezwani do przeżywania chrześcijaństwa «z otwartymi oczami». Wiara nie jest ślepym aktem, abdykacją rozumu ani ulokowaniem się w jakiejś pewności religijnej, która powoduje, że odwracamy wzrok od świata”. Ojciec Święty dodał, że „wiara pomaga nam patrzeć z punktu widzenia Jezusa, Jego oczami”. Mamy „otwierać oczy, tak jak to czynił Jezus, przede wszystkim na cierpienia innych i na rany świata”.
Nawiązując do niedzielnej Ewangelii, która opowiada o uzdrowieniu człowieka niewidomego od urodzenia, Papież powiedział, że ten ewangeliczny fragment mówi o tajemnicy zbawienia. Bóg posłał Syna – światłość świata do ludzkości kroczącej w mrokach; Jezus jest tym, który otworzył oczy niewidomych i oświecił nasze życie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
