Dawid B. został oskarżony o zabójstwo ze szczególnym okrucieństwem, ale również o fizyczne i psychiczne znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem nad innymi dziećmi zamieszkującymi w tym domu, a czynów tych dopuścił się w recydywie. Dodatkowo postawiono mu zarzut doprowadzenia małoletniej do poddania się innej czynności seksualnej. Matka Kamilka stanęła pod zarzutem udzielenia pomocy w zabójstwie, jak również znęcanie się psychiczne i fizyczne nad Kamilkiem i jego bratem Fabianem.

Na ławie oskarżonych zasiedli również wuj i ciotka dziecka, którzy nie udzielili pomocy Kamilkowi, znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, w ten sposób, że widząc stan zdrowia poparzonego dziecka nie wezwali właściwych służb ratunkowych ani nie podjęli żadnych czynności mających na celu udzielenie pomocy dziecku.

Proces przed Sądem Okręgowym w Częstochowie ruszył 30 czerwca 2025. Wcześniej przez 2 lata prowadzone było szczegółowe postępowanie przygotowawcze. Instytut Ordo Iuris zgłosił się do sprawy jako organizacja społeczna, a dodatkowo adw. Magdalena Leszczyńska reprezentuje siostrę Kamilka Magdalenę Mazurek, działającą w imieniu zmarłego dziecka.

6 maja 2026 Sąd Okręgowy w Częstochowie ogłosił wyrok.

Sąd uznał Dawida B. za winnego tego, że swoim działaniem spowodował u Kamilka ciężki uszczerbek na zdrowiu, który doprowadził do śmierci dziecka, jak również za fizyczne i psychiczne znęcanie się nad Kamilkiem i jego rodzeństwem i za to wymierzył mu karę łączną 25 lat pozbawienia wolności. Magdalena B. – matka dziecka – za pomoc Dawidowi B oraz psychiczne i fizyczne znęcanie się nad Kamilkiem i Fabianem została skazana na karę łączną 16 lat pozbawienia wolności. W zakresie natomiast Anny J. i Wojciecha J., tj. cioci i wuja chłopców, którzy nie udzielili dziecku pomocy, wiedząc, że pozostaje on w stanie bezpośredniego zagrożenia życia sąd uznał oskarżonych za winnych tego czynu i każdemu z nich wymierzył karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania.

Sprawa Kamilka to jedna z najbardziej wstrząsających spraw dotyczących przemocy wobec dziecka w Polsce, która poruszyła opinię publiczną po ujawnieniu skali przemocy, jakiej chłopiec doświadczał przez długi czas. Dziecko było regularnie bite, poniżane, a bezpośredni atak w marcu 2023 roku doprowadził do ciężkich obrażeń, rozległych poparzeń i ostatecznie śmierci chłopca po 35 dniach walki o życie. Dzisiejszy wyrok ma wymiar symboliczny — dla siostry chłopca, dla opinii publicznej oraz wszystkich tych, którzy od trzech lat domagają się sprawiedliwości dla Kamilka. Proces zwrócił również uwagę na możliwe zaniedbania systemowe i odpowiedzialność instytucji, które wcześniej miały kontakt z rodziną chłopca. Nie można tracić z pola widzenia, że w tle tej strasznej zbrodni toczy się nadal kluczowy wątek dot. odpowiedzialności za zaniedbania urzędników instytucji socjalnych i sędziów.

– Ten wyrok to moment niezwykle ważny, szczególnie w obliczu zbliżającej się trzeciej rocznicy śmierci dziecka. Przez niemal trzy lata walczyliśmy o prawdę, sprawiedliwość i pełne wyjaśnienie wszystkich okoliczności tej tragedii. Na tym sprawa się jednak nie kończy. Siostra Kamilka Magdalena Mazurek oczekuje jednoznacznej oceny odpowiedzialności nie tylko bezpośrednich sprawców, ale wszystkich tych osób, które swoim działaniem lub zaniechaniem przyczyniły się do niewyobrażalnego cierpienia Kamilka. Ta sprawa nie dotyczy wyłącznie odpowiedzialności karnej oskarżonych, ale również stanowi bolesny symbol konieczności skuteczniejszej ochrony dzieci przed przemocą. Kamilkowi nie można już pomóc, ale sprawiedliwy wyrok powinien stać się ważnym sygnałem społecznym, że krzywda dziecka nigdy nie może pozostać bez stanowczej reakcji państwa i wymiaru sprawiedliwości. Dzisiejsze rozstrzygnięcie przyniosło na razie tylko częściowe poczucie sprawiedliwości i można je określić jako dopiero początek dalszej refleksji nad odpowiedzialnością systemową za ochronę najbardziej bezbronnych – wskazuje adw. Magdalena Leszczyńska.

Wyrok jest nieprawomocny. Zdaniem adw. Magdaleny Leszczyńskiej czyn należy uznać za zabójstwo, a nie jedynie za „ciężki uszczerbek na zdrowiu, który doprowadził do śmierci dziecka”. Centrum Interwencji Procesowej Instytutu Ordo Iuris, jako przedstawiciel organizacji społecznej, domagało się kary dożywotniego pozbawienia wolności dla ojczyma Kamilka, 25 lat pozbawienia wolności dla matki chłopca oraz roku pozbawienia wolności bez zawieszenia dla wuja i cioci, którzy nie udzielili chłopcu pomocy. Dlatego też bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku mec. Leszczyńska złożyła wniosek o uzasadnienie i zapowiada apelację.