Środa, 7 października. Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej.

• Ga 2, 1-2.7-14 • Ps 117 • Łk 11, 1-4

Jezus, przebywając w jakimś miejscu, modlił się, a kiedy skończył, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas modlić się, tak jak i Jan nauczył swoich uczniów». A On rzekł do nich: «Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».

Łukasz w dzisiejszej Ewangelii pisze, że Jezus często się modlił. Czynił to zwykle w miejscach odosobnionych i cichych. Zwróciło to uwagę Jego uczniów. Istnieją różne sposoby zwracania się do Boga, możemy modlić się do Niego, nazywając Go Stwórcą, Wszechmogącym, Sędzią. Ludzie, którzy otaczali Jezusa i słuchali Go, pragnęli mieć relację z Bogiem podobną do tej, jaką widzieli u swojego Mistrza – bliską więź Syna z Ojcem. To może nam pomóc zrozumieć, dlaczego osoby wokół nas mogą również zapragnąć nauczyć się modlić, jeśli pociąga ich nasz sposób modlitwy. Tak naprawdę chrześcijanie są wezwani, by stali się nosicielami tradycji modlitwy, która swój początek ma w samym Jezusie. Przez ponad dwa tysiące lat taka właśnie modlitwa była ożywiana przez wielu ludzi, którzy odnosili się do Boga Ojca w sposób synowski. Zwracamy się do Boga osobiście, lecz ze świadomością, że nikt nie idzie tą drogą sam. Nikt nie wzrasta samotnie. Jest to całkiem naturalne, że naszą wzorcową relację stanowi relacja Ojca, Syna i Ducha Świętego. Dlatego też w Modlitwie Pańskiej wyrażamy pragnienie, aby każdy człowiek rozpoznał świętość Boga, przyjął Go jako Ojca i pozwolił Chrystusowi królować w swoim sercu, tak by miłość stała się silą napędową wszystkich jego pragnień, myśli i działań. Nie możesz odnosić się do Boga jak do Ojca, jeśli nie wiesz, kim są twoi bracia. Miłość wobec Boga i wobec bliźniego zawsze idą razem. Dlatego w centrum naszej modlitwy znajduje się prośba o chleb – który pozwala nam, byśmy chodzili i wzrastali jako osoby, i który otwiera możliwość wzrastania we wspólnocie z innymi: poprzez gościnność, przebaczenie, modlitwę za innych i zbliżanie się do Boga. Nasza relacja z Ojcem zakłada zawierzenie i ufność, gdy mierzymy się z trudnościami i atakami zła: nie dopuść nam, abyśmy ulegli pokusie, nie pozwól, aby cokolwiek zajęło Twoje miejsce w naszym życiu, nie pozwól, abyśmy postawili coś ponad Tobą.

K.M.P.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".