O wyjątkowości Jasnej Góry decyduje nie tylko rzesza odwiedzających ją pielgrzymów. Trzeba bowiem zwrócić uwagę na jej szczególne miejsce w historii polskiego narodu. W murach sanktuarium można wyczuć atmosferę modlitwy wielu pokoleń Polaków. Tutaj miały miejsce wydarzenia niezwykłe, również takie, które wpłynęły na kształtowanie świadomości narodowej. Zebranie najciekawszych wydarzeń związanych z Jasną Górą i słynącym cudami Obrazem Matki Bożej zaowocowało powstaniem książki „Jasna Góra – Dom Królowej. Czytanki majowe”. Każde z 31 opowiadań autorstwa Ewy Hanter odsłania znaczącą obecność Matki Bożej na zakrętach dziejów Polski: począwszy od bitwy pod Grunwaldem, przez wyproszone u Królowej zwycięstwo pod Chocimiem, potop szwedzki, wiktorię wiedeńską, Cud nad Wisłą, aż po II wojnę światową i czasy komunistycznej niewoli.
Autorka książki zgłębia też kawałek historii tytułowego „Domu Królowej”. Rozpoczyna od momentu przybycia do klasztoru Cudownego Obrazu aż do ofiarowania przez papieża Jana Pawła II dziękczynnego wotum Matce Bożej za ocalenie życia po zamachu. Autorka w przystępny sposób przedstawia opiekę Maryi nad umiłowanym przez Nią narodem oraz przykłady wdzięczności i oddania się pod Jej przewodnictwo zarówno prostego ludu, jak i najwyższych przedstawicieli władzy.
Krótkie opowiadania wyróżniają prosta forma i ciekawa narracja, dzięki czemu doskonale sprawdzą się jako pomoc duszpasterska do wykorzystania w czasie nabożeństw majowych, ale też jako ciekawa i przyjemna lektura dla każdego, kto szuka dzieła traktującego o duchowej stolicy Polski, a różniącego się od pozycji stricte naukowych. Pozycja ta daje okazję, aby przeżyć miesiąc maryjny w wyjątkowy sposób, uwzględniając tegoroczny jubileusz 300-lecia Koronacji Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.
Bóg za bardzo kocha człowieka, by się obrażać. Jest Bogiem, który nie przestaje próbować przyciągnąć do Siebie człowieka, bo tylko u Niego może znaleźć prawdziwe szczęście, autentyczną radość, pełnię życia.
Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść. Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali. Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić. Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami. Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».
Przy pierwszym „Zdrowaś Maryjo” jeszcze wiemy, po co się modlimy. Przy drugim przypominamy sobie, że mieliśmy odpisać na wiadomość. Przy trzecim myślimy o jutrze. Przy czwartym wraca rozmowa sprzed kilku dni. Przy piątym zastanawiamy się, czy o czymś ważnym nie zapomnieliśmy. I nagle orientujemy się, że właśnie skończyliśmy dziesiątkę. Chyba wielu z nas zna ten moment.
Bierzemy różaniec do ręki. Siadamy albo wychodzimy na spacer. Chcemy się pomodlić. Naprawdę chcemy. Przez chwilę jesteśmy skupieni, a potem myśli zaczynają biec w zupełnie inną stronę. Praca, zakupy, wiadomość, na którą wciąż nie odpisaliśmy. Ktoś, kto nas zranił. Ktoś, za kim tęsknimy. Sprawa, którą odkładamy od kilku tygodni. Coś, co wydarzyło się dzisiaj. Coś, co może wydarzyć się jutro. Czasem można odnieść wrażenie, że właśnie podczas różańca przypominamy sobie o wszystkim. I wtedy pojawia się myśl: „Przecież ja się w ogóle nie modlę”. Ale może nie do końca tak jest.
Kronika Fotograficzna Walczącej Warszawy, PAX Warszawa 1957. Wikimedia Commons/CC
35. pluton Słowaków ze sztandarem
W zbiorowej pamięci Powstanie Warszawskie zapisało się jako zryw Polaków ale 1 sierpnia 1944 r. do walki przeciwko Niemcom stanęli także obcokrajowcy mieszkający w okupowanej Warszawie. Najliczniejszą grupą narodowościową wspierającą Polaków w walce byli Słowacy z wyjątkowego 535. plutonu.
To historia o solidarności, legendarnej odwadze, krwi i ofierze z życia na ulicach walczącego Czerniakowa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
