Reklama

Niedziela Rzeszowska

Pod Twoją obronę...

Niedziela rzeszowska 31/2017, str. 3

[ TEMATY ]

odpust

Matka Boża Szkaplerzna

Archiwum

Uroczystość odpustowa w Tarnowcu

Uroczystość odpustowa w Tarnowcu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wśród wszystkich wydarzeń, jakie mają miejsce w tarnowieckiej parafii w trakcie wakacyjnych miesięcy, szczególne miejsce zajmuje uroczystość odpustowa ku czci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, zwanej inaczej Matką Bożą Szkaplerzną. Od wielu już lat tarnowieccy parafianie i przybywający do Tarnowca pielgrzymi oddają cześć Matce Bożej Szkaplerznej dziękując Maryi za nieustanną i szczególną opiekę, której doświadczają od Niej każdego dnia. Przybywają przed oblicze Matki, aby skryć się pod Jej płaszcz i na nowo oddać się pod Jej obronę.

W tym roku uroczystość odpustową tarnowiecka wspólnota parafialna obchodziła w niedzielę 16 lipca. Od samego rana do sanktuarium Matki Bożej Zawierzenia w Tarnowcu przybywali pielgrzymi z okolicznych parafii, z diecezji rzeszowskiej oraz spoza niej, aby przed Cudowną Figurą Pani Tarnowieckiej zanosić do Boga swoje modlitwy i prosić o potrzebne łaski. Uroczystej Mszy św. przewodniczył i słowo Boże wygłosił ks. dr Krzysztof Golas, były wikariusz parafii w Tarnowcu, a obecny diecezjalny duszpasterz młodzieży diecezji rzeszowskiej. Po każdej Mszy św. przed figurą Matki Bożej Zawierzenia wierni mogli przystąpić do Bractwa Szkaplerza Świętego i przyjąć poświęcony szkaplerz. W tym roku, podobnie jak w poprzednich latach, szkaplerz przyjęło kilkadziesiąt osób.

Niech Maryja, Królowa Szkaplerza Świętego i Pani Tarnowiecka bezpiecznie prowadzi nasze kroki po drodze życia, a u jego kresu będzie nam bramą nieba.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2017-07-26 10:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dary Trójjedynego

[ TEMATY ]

odpust

bierzmowanie

Myszków

Michał Służałek

W uroczystość Trójcy Przenajświętszej parafia w Myszkowie-Nowej Wsi obchodziła wielkie uroczystości – poświęcenie kaplicy adoracji Najświętszego Sakramentu, bierzmowanie i odpust.

Uroczystościom przewodniczył abp Wacław Depo. Przybyli licznie zgromadzeni parafianie. Rodzinny klimat parafii był bardzo mocno wyczuwalny – widać wzajemną troskę o siebie i swój kościół. – Było nam wszystkim potrzebne to duchowe wydarzenie, które pomogło przekroczyć próg nadziei – zaczyna swoją wypowiedź proboszcz ks. Stanisław Krupiński. – Odpust to nie tylko kramy, to łaska, którą możemy uzyskać, jak również doświadczenie wspólnoty, której wzorem jest Bóg w Trzech Osobach. Na odpust wierni się zmobilizowali, aby być w kościele. Nastąpiło to ożywienie po przymusowej przerwie z powodu epidemii. Wielka u nas radość, że pasterz po raz pierwszy był z nami i parafianie mogli go zobaczyć i usłyszeć na żywo, choć jak to wielokrotnie podkreślano, jest im bliski z błogosławieństwa apelowego, transmitowanego w radiu i telewizji – kontynuował proboszcz.
CZYTAJ DALEJ

Dar Boga dojrzewa jak zasiew pod Jego opieką

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Końcowe rozdziały Izajasza mówią do wspólnoty po wygnaniu. Jerozolima wróciła do życia, lecz nosi pamięć ruin. W takim położeniu prorok ogłasza słowo pocieszenia. Potomstwo Syjonu będzie rozpoznane pośród narodów jako lud błogosławiony przez Pana. To odwrócenie dawnej hańby. Werset 10 przyjmuje ton pieśni. Prorok cieszy się w Panu, ponieważ Bóg obleka go w „szaty zbawienia” i „płaszcz sprawiedliwości”. W świecie Biblii szata mówi o godności oraz o miejscu człowieka pośród innych. Zbawienie nie pozostaje więc ukryte. Staje się widzialne w życiu odnowionym przez Boga. „Sprawiedliwość”, ṣĕdāqāh, oznacza życie zgodne z wolą Pana. Obraz oblubieńca i oblubienicy kieruje myśl ku weselu przymierza. Bóg przywraca ludowi radość i godność po czasie żałoby. Ostatni werset przywołuje ziemię wydającą kiełek. Tak właśnie Pan sprawia wzrost sprawiedliwości i chwały przed narodami. Dar Boga dojrzewa jak zasiew pod Jego opieką. W tej pieśni Kościół słyszy zapowiedź łaski, która przyodziewa człowieka w nowe życie.
CZYTAJ DALEJ

Szatan w niebie? Apokatastaza, czyli nadzieja na puste piekło

2026-06-13 21:50

[ TEMATY ]

szatan

Heinrich Hofmann

Jakie są ostateczne rzeczy człowieka? Takie pytanie pamiętamy na pewno z katechizmu. Pamiętamy też pewnie odpowiedź na to pytanie. Ostatecznymi rzeczami człowieka są: śmierć, sąd Boży, niebo albo piekło. Ale czy piekło może być puste? Czy możliwe jest, by wszyscy ludzie zostali zbawieni? Te pytania pojawiają się już od pierwszych wieków chrześcijaństwa.

Jak w każdej dyskusji teologicznej – zaczynamy od sięgnięcia do Pisma Świętego. Tam szukamy objaśnienia, wskazówek i rozwiązania wątpliwości. Tymczasem Biblia daje nam argumenty zarówno za powszechnym zbawieniem, jak też za wiecznym potępieniem. Polemika często polega na ustawieniu się radykalnie po jednej lub po drugiej stronie sporu, a trzeba spojrzeć całościowo na źródła skrypturystyczne i osadzić je we właściwym kontekście.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję