Na KUL-u znowu pojawiły się diabły, czarownice i wiedźmy. Piszę "znowu", bo już raz mogliśmy zaobserwować takie zjawisko. Było to półtora roku temu, kiedy to ks. Mariusz Lach SDB, reżyser i kierownik
ITP (Inicjatywa Teatralna: Polonistów, Pedagogów, Prawników i "Philosophów") pokazał po raz pierwszy musical, opracowany na podstawie "Listów starego diabła do młodego" C. S. Lewisa. Spektakl ten nosi
tytuł "Toast".
Premierę przyjęto z ogromnym zainteresowaniem. Teraz mamy okazję ponownie cieszyć się Toastem, ale w wersji udoskonalonej. Pojawiają się nowe elementy: "Przede wszystkim cała scena bankietowa jest rozszerzona
o kilka aktów, chór śpiewa na żywo wszystkie kawałki. Poprawiona jest jakościowo muzyka. Kostiumy szyła nam w większości projektantka, Żaneta Kowalska. Stąd te kostiumy zupełnie inaczej wyglądają. One
nie są, tak jak to było w pierwszej wersji, z «lumpeksu», ale są szyte i wymyślane na miarę naszych możliwości i pieniędzy" - mówi ks. Mariusz Lach. I rzeczywiście te zmiany widać gołym okiem.
Kto nie był jeszcze na tym musicalu, gorąco zachęcam, aby go obejrzał. Kto już był, powinien się wybrać jeszcze raz, chociażby po to, aby zobaczyć jak rozwijają się młodzi artyści z ITP.
Zapytany o plany ks. Mariusz powiedział, że w najbliższym czasie Toast będzie wystawiany w Nowym Sączu, a Historyja - kolejny musical ITP - na Jasnej Górze. Natomiast już na początku listopada możemy
spodziewać się kolejnej premiery. Będzie to musical na podstawie Raju utraconego Miltona. "Rzecz troszeczkę w innej konwencji, aczkolwiek dotykająca podobnych tematów: piekło, niebo, anioły, demony, Adam
i Ewa. Co tam się będzie działo, tego ja jeszcze nie wiem. Zamierzamy zrobić przesłuchania, zaangażować nowe osoby" - mówi ks. Mariusz. Pozostaje jedynie życzyć dalszych sukcesów i oczekiwać kolejnych
inicjatyw ITP.
Urodził się w 1953 r. w żydowskiej rodzinie w dzielnicy Coney Island w Nowym Jorku. Jego ojciec był ogrodnikiem, a matka gospodynią domową. Chociaż nigdy nie ukończył studiów, pracował jako nauczyciel fizyki i matematyki w Dalton School, w dzielnicy Upper East Side na Manhattanie. W pracy poznał Alana Greenberga, menedżera „Bear Stearns” – słynnej nowojorskiej firmy inwestycyjnej. Greenberg był pod tak wielkim wrażeniem jego inteligencji, że zaoferował mu stanowisko młodszego asystenta w swojej firmie. Epstein bardzo szybko piął się po szczeblach zawodowej kariery, dlatego już w 1982 r., dzięki szerokim znajomościom w świecie finansów, mógł założyć własną spółkę finansową: J. Epstein & Co., która później przekształciła się w Financial Trust Company. Amerykańskie media przedstawiały Epsteina jako nowego Gatsby’ego, który zbudował swoją fortunę od zera, człowieka pełnego tajemnic, tak jak w większości nieznani byli jego klienci, którzy powierzali mu swoje kapitały, oprócz jednego – Lesliego Wexnera, właściciela firmy odzieżowej Victoria’s Secret. – Inwestuję w ludzi, niezależnie od tego, czy są to politycy czy naukowcy – powiedział kiedyś Epstein o swoich prestiżowych znajomych i klientach. Wśród ludzi zaprzyjaźnionych z finansistą byli Bill i Hillary Clintonowie, a także brytyjski książę Andrzej, brat księcia Karola. Wśród jego znajomych był również obecny prezydent USA Donald Trump.
Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
