Dla mieszkańców podgoleniowskiego Miękowa oraz Białunia i Gniazdowa, których mieszkańcy w tym właśnie kościele oddają cześć Bogu, to było historyczne wydarzenie. Przez wiele miesięcy do niego przygotowywali się i z wielkim wzruszeniem w nim uczestniczyli.

Tu Bóg mówi do nas

Uroczysta liturgia konsekracyjna rozpoczęła się symbolicznym otwarciem drzwi świątyni przez Księdza Arcybiskupa i zaproszeniem wiernych do jej wnętrza. Tutaj powitali Jego Ekscelencję parafianie, przedstawiając historię kościoła i prosząc o jego konsekrację. „Zgromadziliśmy się dzisiaj, aby poprzez konsekrację potwierdzić wobec wszystkich, że jest to miejsce, w którym Pan Bóg przebywa z nami, miejsce, gdzie do nas mówi, udziela nam łask, wysłuchuje naszych próśb i nam przebacza” – powiedziała jedna z parafianek.

Kościół w Miękowie, słusznie nazywany perełką sakralnego budownictwa szachulcowego, wybudowany został w 1782 r. Do 1945 r. służył gminie ewangelickiej, dla kultu katolickiego poświęcony został w grudniu1947 r. przez ks. Józefa Wojnara SChr i był kościołem filialnym parafii w Goleniowie. Po erygowaniu parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski w Krępsku (6 stycznia 1985 r.) jest kościołem filialnym tej parafii. Proboszczem parafii od 2012 r. jest ks. dr Mariusz Cywka.

Wołanie o jedność

Ceremonia konsekracji jest bardzo rozbudowana i ma w sobie wiele symboliki. Na początku Ksiądz Arcybiskup poświęcił wodę, ściany kościoła, ołtarz, ambonę i wiernych, podkreślając jedność ołtarza i ambony. W słowie pasterskim skierowanym do parafian Ksiądz Arcybiskup odniósł się przede wszystkim do tajemnicy Trójcy Świętej, której kościół w Miękowie jest dedykowany. „To szczególny znak jedności w wielości i wielości w jedności” – mówił i o budowanie tej jedności na różnych polach ludzkiego działania apelował. „Poprzez dzieje jesteśmy nauczeni budować między sobą granice i płoty, które dzielą, ale jednocześnie zostawiamy w nich przejazdy, furtki i bramy, bo chcemy się łączyć. A Bogu chodzi o to, by nie było żadnych granic, by granica nie dzieliła a łączyła, aby wszystko było jednością”. Jak mówił dalej, ta jedność jest obecna przede wszystkim w Trójcy Świętej, tytule świątyni w Miękowie. „Wasza świątynia to prawdziwa perła – powiedział – bo tu jest chwała Trójcy Przenajświętszej, tu jest szkoła i droga Trójcy Przenajświętszej, tu jest moc Trójcy i tu jest miejsce zapraszające nas, byśmy na tej drodze byli jedno. Ucz się tej drogi i nie mów, że się nie da być jedno. Da się, tylko trzeba sobie wymodlić chęć i wolę budowania tej jedności. Nieś więc z tej świątyni znak jedności we wszystkich dziełach twego życia”.

Po Liturgii Słowa nastąpiło namaszczenie olejami świętymi ołtarza i ścian kościoła, po czym zostały one okadzone, okadzeni zostali również wierni. Chwilę później od paschału zapalone zostały świece oświetlające ołtarz i kościół.

Jedno w różności

Słowo pasterskie Arcybiskupa wzywające do jedności miało swój materialny wyraz we wprowadzeniu do świątyni relikwii bł. Wasyla Hopko, biskupa greckokatolickiego żyjącego w latach 1904-76. Dokonał tego ks. prof. Stefan Koperek, kapłan greckokatolicki z Krakowa, który ten fragment liturgii sprawował w rycie wschodnim. Ks. Koperek obchodzi właśnie 55-lecie posługi kapłańskiej i z tej okazji abp Andrzej Dzięga pobłogosławił dostojnego Jubilata i wręczył mu krzyż jubileuszowy.

Konsekracja XVIII-wiecznego kościoła w Miękowie związana była z jego generalnym remontem przeprowadzonym w latach 2015-16 i wpisała się w obchody 750-lecia tej miejscowości. Poza parafianami udział w tej podniosłej uroczystości wzięło kilku kapłanów, m.in. wspomniany już ks. prof. Stefan Koperek, a także ks. prof. Jan Zimny, dziekan dekanatu Goleniów ks. kan. Janusz Skałecki, proboszcz parafii pw. św. Jerzego w Goleniowie ks. kan. Wacław Nowak oraz wiceburmistrzowie Tomasz Banach i Henryk Zajko. Gospodarzem uroczystości był proboszcz parafii Matki Bożej Królowej Polski w Krępsku, ks. dr Mariusz Cywka, a podniosłość wydarzenia podkreślała piękna oprawa muzyczna w wykonaniu scholi z katedry w Szczecinie.

Po uroczystości w kościele sołtys Miękowa Kazimierz Dowbeńko zaprosił wszystkich na tradycyjną agapę. To był czas na dzielenie się przeżyciami duchowymi przy czymś dla ciała.