Reklama

Z prasy zagranicznej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Manifestacja siły

Moglibyśmy budować 3 kościoły w ciągu 24 godzin – powiedział w Strasburgu patriarcha Moskwy Cyryl I. Duchowny zaznaczył, że w ciągu ostatnich lat wybudowano 30 tys. cerkwi w Rosji i poza jej granicami. Nie oznacza to, że patriarchat ma wiele pieniędzy i nie wie, co z nimi zrobić. To ludzie, po latach programowej ateizacji, rozumieją, że nic nie można osiągnąć bez Boga. Patriarcha konsekrował w Strasburgu kolejną cerkiew. Może ona pomieścić 300 osób, a jej wysokość, do szczytu wieńczącego ją krzyża, wynosi 41 m.

Religion News Service

Rozczarowani Trumpem

Jaki będzie wynik wyborów prezydenckich w USA w 2020 r.? Donald Trump traci elektorat, który w 2016 r. pozwolił mu pokonać Hillary Clinton. Co ciekawe, najwięcej traci wśród wyborców katolickich, którzy stanowią jedną czwartą wszystkich głosujących i zwykle byli języczkiem u wyborczej wagi.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W porównaniu z głosowaniem z 2016 r. Trump stracił co najmniej 15 proc. katolickiego elektoratu, co jest równoznaczne z utratą poparcia u 4 proc. wyborców. To dużo. Wśród protestantów ten ubytek wynosi tylko 2 proc. Nieco rozczarowani są również chrześcijanie ewangelikalni, którzy w 2016 r. masowo głosowali na Trumpa (tylko 16 proc. z tej grupy poparło Clinton). Dziś 24 proc. mówi, że nie zagłosuje na niego.

Iona Institute

Mądry Irlandczyk po szkodzie

Reklama

Szkoda, że nie wiedzieliśmy tego rok temu – plują sobie dziś w brodę Irlandczycy. Przed rokiem w referendum przegłosowali oni prawną możliwość aborcji. Wielu komentatorów twierdzi, że decydująca była teoretyczna sytuacja, w której w badaniach prenatalnych stwierdza się nieuleczalną chorobę dziecka. Irlandczycy chcieli po prostu, aby przy takiej ewentualności kobiety miały możliwość decyzji, czy chcą urodzić dziecko, co rzekomo miało je chronić przed wielką traumą. Tyle że – jak pokazują najnowsze badania przeprowadzone na Duke University – było to błędne założenie. Okazuje się bowiem, że dla kobiety lepiej jest urodzić dziecko, nawet ze świadomością, że jest ono nieuleczalnie chore i być może – na pewno tego nikt nie stwierdzi – wkrótce po urodzeniu umrze. Dlaczego? Przyczyna jest prosta. Socjologowie z Duke University rozmawiali z 400 parami, które po badaniach swojego nienarodzonego dziecka otrzymały taką informację. Część zdecydowanie odmówiła aborcji, część się na nią zdecydowała. Okazało się, że kobiety, które zdecydowały się urodzić, wcale tego nie żałują. Więcej, uchroniły się w ten sposób od poczucia winy i depresji – a te bardzo często dotykają kobiety, które po diagnozie zdecydowały się na aborcję. Takie są fakty i nie zagłuszy ich nawet to, że w takiej sytuacji większość środowiska medycznego namawia do zabicia dziecka.

Crux

Biskupi wyprzedzili państwo

Włoscy biskupi nałożyli na siebie, kapłanów, siostry zakonne i pracowników kościelnych moralny obowiązek zgłaszania władzom cywilnym wiarygodnych podejrzeń o wykorzystywanie seksualne małoletnich. Nowe wytyczne w tej kwestii uchwalono podczas wiosennej sesji Episkopatu. To pokazuje, że Kościół chce walczyć ze zjawiskiem pedofilii we własnych szeregach i czyni to, wyprzedzając nawet państwo. We włoskim systemie prawnym, w przeciwieństwie np. do polskiego, nie ma do tej pory prawnego zobowiązania do zgłaszania władzom przypadków molestowania seksualnego.

Nie wszędzie jednak włoscy hierarchowie działają z taką samą szybkością, o co żal ma do nich papież Franciszek. Chodzi o dwie sprawy: wytyczne do reformy kanonicznego procesu unieważnienia małżeństwa, których na Półwyspie Apenińskim jeszcze nie ma, oraz o kwestię zmniejszenia liczby diecezji. Ta ostatnia sprawa ciągnie się już bardzo długo. Niby są jakieś przymiarki do likwidacji części diecezji, ale w realizacji planu zawsze coś stoi na przeszkodzie.

Il Sismografo

Religijna sytuacja Ukrainy

Rewolta honorowego przywódcy Cerkwi prawosławnej na Ukrainie – metropolity Filareta skończy się najprawdopodobniej klapą. Niedawno pisaliśmy o jego działaniach w celu zakwestionowania ram prawnych, które niezależnej prawosławnej Cerkwi na Ukrainie nadał patriarcha ekumeniczny Bartłomiej, przy ostrym sprzeciwie patriarchatu moskiewskiego. Filaret wyjaśnił powody swojego stanowiska podczas niedawnego wywiadu telewizyjnego. Hierarcha zarzucił w nim, że autokefalia przyznana przez Konstantynopol ma zbyt wiele ograniczeń. Filareatowi nie podobają się zasięg jurysdykcji, który jest zawężony do parafii na Ukrainie, obowiązek otrzymywania świętych olejów, służących m.in. do konsekracji biskupich, z Konstantynopola oraz to, że ewentualne konflikty wewnętrzne będą rozstrzygane w Konstantynopolu. W opinii Filareta obecna sytuacja w porównaniu z poprzednią zmieniła się niewiele – Moskwę zamienił Konstantynopol. Duża część ukraińskich biskupów nie podziela jednak stanowiska Filareta. Dobra wiadomość jest taka, że – według ostatniego badania – większość Ukraińców, którzy przyznają się do prawosławia, deklaruje przynależność do Cerkwi narodowej. Pozostali trwają przy Moskwie.

2019-06-04 13:08

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”

2026-01-12 12:26

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
CZYTAJ DALEJ

Św. Agata

Niedziela Ogólnopolska 6/2006, str. 16

Agata Kowalska

Św. Agata, Katania

Św. Agata, Katania

Agata urodziła się w Palermo (Panormus) na Sycylii w bogatej, wysoko postawionej rodzinie. Wyróżniała się nadzwyczajną urodą.

Kwintinianus - starosta Sycylii zabiegał o jej rękę, mając na względzie nie tylko jej urodę, ale też majątek. Kiedy Agata dowiedziała się o tym, uciekła i ukrywała się. Kwintinianus wyznaczył nagrodę za jej odnalezienie, wskutek czego zdradzono miejsce jej ukrycia. Ponieważ Agata postanowiła swoje życie poświęcić Bogu, odrzuciła oświadczyny Kwintinianusa. Ten domyślił się, że ma to związek z wiarą Agaty i postanowił nakłonić ją do porzucenia chrześcijaństwa. W tym celu oddano Agatę pod opiekę Afrodyzji - kobiety rozpustnej, która próbowała Agatę nakłonić do uciech cielesnych i porzucenia wiary. Afrodyzja nie zdziałała niczego i po trzydziestu dniach Agatę odesłano z powrotem Kwintinianusowi, który widząc, że nic nie wskóra, postawił Agatę przed sobą jako przed sędzią i kazał jej wyrzec się wiary. W tamtym czasie obowiązywał wymierzony w chrześcijan dekret cesarza Decjusza (249-251). Kiedy Agata nie wyrzekła się wiary, poddano ją torturom: szarpano jej ciało hakami i przypalano rany. Agata mimo to nie ugięła się, w związku z czym Kwintinianus kazał liktorowi (katu) obciąć jej piersi. Okaleczoną Agatę odprowadzono do więzienia i spodziewano się jej rychłej śmierci.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję