„O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do chwały? Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?” (Łk 24, 25-26. 32)

Męka i Śmierć Chrystusa na Krzyżu stały się dla Jego uczniów próbą ponad ludzkie siły. Załamali się i utracili nadzieję. Wszystkie plany, jakie wiązali ze swoim Mistrzem, wydawały się być ostatecznie pogrzebane, przytłoczone ciężkim kamieniem, zatoczonym przed wejście do Jezusowego Grobu.

I nagle, w niedzielny poranek, rozchodzi się nieprawdopodobna wieść, że Jezus zmartwychwstał i żyje. Grób okazuje się pusty. Co się stało z Jezusem? Nauczyciel nie zostawia swoich uczniów zbyt długo w niepewności. Wieczorem tego samego dnia, choć drzwi były zamknięte i zaryglowane, staje pośrodku wystraszonych i mówi: „Pokój wam”.

Niech Zmartwychwstały Pan przyjdzie także i do nas mimo drzwi zamkniętych i przyniesie wszystkim zalęknionym dar Bożego pokoju! Niech nam da swojego Ducha Świętego, uzdrowi chorych, przyjmie do radości zmartwychwstania umarłych, a we wszystkich sercach rozbudzi nadzieję, zapali miłość i pośle nas, abyśmy dawali świadectwo naszej wierze.

Alleluja! Jezus żyje i chce, abyś żył!