Biskup Józef Szamocki w obecności moderatorów Wyższego Seminarium Duchownego, kapłanów, sióstr zakonnych oraz świeckich wyświęcił na diakonów sześciu alumnów toruńskiego WSD.

Tajemnica ziarna

Nawiązując do perykopy ewangelicznej, Ksiądz Biskup mówił: – Słowa „Pójdź za Mną” wypowiedziane przez Jezusa są związane z tajemnicą ziarna rzuconego w glebę serca. Oznacza to – chcę ciebie bezwarunkowo, radykalnie, ale także, że Jezus ciągle potrzebuje współpracowników, sług do pracy dla królestwa Bożego w tajemnicy Kościoła.

Wskazał, że Jezus Chrystus odznaczał się pokorą i nie przysłaniał swego Ojca. – Od teraz wasza formacja diakońska i kapłańska będzie polegała na tym, byście dalej się umniejszali, nie wchodzili w podziemie, ale byście rozwijając swoją duchowość, nie przysłaniali tajemnicy kochającego Boga Ojca – podkreślił.

Wpatrzeni w Niego

Seminarzyści przygotowują się do dnia święceń przez lata nauki, pogłębiania relacji z Bogiem, spowiedzi, duchowe rozeznawanie i wpatrywanie się w przykłady kapłańskiego życia. Biskup Szamocki zaznaczył, że klerycy przyjmujący święcenia „mogą już sami, słowem i czynami miłosierdzia, siać i wyjaśniać ziarna Słowa Bożego”.

Ważne jest, aby zrozumieć, że maleńkie ziarno gorczycy wyjaśnia nam pełnię natury powołania sługi Słowa, którym jest diakon. – Przyjęcie święceń diakonatu to moment wyjątkowy. Od teraz staję się sługą stołu, Słowa, ludu Bożego – zauważa dk. Karol Kalwa. Diakon Dawid Gogolewski dodaje: – Dziś w moim życiu wypełniły się słowa zawarte w Pieśni nad Pieśniami: „Miły jest mój, a ja jestem jego” (Pnp 2, 16). Już na zawsze mówię mojemu Oblubieńcowi „tak” i Jemu oddaję moje serce w całości.

Miłość do Kościoła

Święcenia poprzedziły rekolekcje, które dla przyszłych diakonów poprowadził ks. prał. Sławomir Oder. Diakon Tomasz Gutowski wspomina: – Był to dla mnie przede wszystkim czas bardzo intymnej obecności przy Panu, ale także radosnego przygotowania do wejścia do wspólnoty duchowieństwa diecezji toruńskiej.