Nagroda „Divinis et humanis” została przyznana po raz pierwszy przez Fundację Akademia Jana Lubrańskiego w Poznaniu za wybitne osiągnięcia w przestrzeni kultury, sztuki, nauki, nowych technologii, spraw społecznych, ekonomicznych oraz humanistycznych i religijnych. Otrzymali ją filozof przyrody ks. prof. Michał Heller i architekt prof. Sławomir Rosolski.
Uroczystość wręczenia nagród odbyła się 26 maja w historycznym budynku Akademii Lubrańskiego, w którym obecnie mieszczą się Muzeum Archidiecezjalne w Poznaniu i siedziba fundacji. Laudacje na cześć nagrodzonych wygłosili Wojciech Bonowicz oraz Wojciech Bonenberg, a uczestników pozdrowił abp Stanisław Gądecki.
Ksiądz Heller nawiązał do osiągnięć bp. Jana Lubrańskiego, zachęcał do pracy organicznej na rzecz Kościoła, zwłaszcza do reinterpretacji szeroko rozumianej chrześcijańskiej dogmatyki, aby była aktualna i atrakcyjna dla współczesnego człowieka, oraz do umacniania wiary chrześcijańskiej szeroko pojętą edukacją. – Musimy pamiętać, że nie żyje w swoich czasach ktoś, kto tych czasów nie wyprzedza o kilka kroków – podkreślił duchowny.
Profesor Sławomir Rosolski, który specjalizuje się w architechnologii integrującej osiągnięcia architektury, budownictwa, inżynierii środowiska, ekonomii, socjologii, psychologii i ekologii, zauważył, że motto „Divinis et humanis” szczególnie powinno przyświecać naukowcom i artystom. – Bez spraw Bożych i ziemskich nie da się tworzyć architektury – zaznaczył profesor.
Nagrodzeni wygłosili 27 maja wykłady dla mieszkańców Poznania w Centrum Wykładowym Politechniki Poznańskiej.
Poznań. Polscy misjonarze apelują o stomatologiczne wsparcie dla Czarnego Lądu.
Fundacja Pomocy Humanitarnej Redemptoris Missio już po raz czwarty zorganizowała akcję „Kup pan szczotkę”, w ramach której do krajów misyjnych wysłano do tej pory ponad 100 tys. past i szczoteczek do zębów. Dzięki nim polscy misjonarze w prowadzonych przez siebie szkołach mogą kontynuować naukę szczotkowania zębów, aby zapobiegać próchnicy.
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
Przedstawiciele parafii Przemienienia Pańskiego w Drezdenku wzięli udział w 8. edycji Konferencji Creatio Continua, która odbyła się w Pałacu Arcybiskupów Warszawskich.
W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele świata nauki, Kościoła, kultury i mediów. Byli obecni także: ks. Paweł Greń CRL – proboszcz parafii w Drezdenku i p. Katarzyna Jenek, autorka projektu ekologicznego, który został nagrodzony podczas Gali Plebiscytu Ekologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego „Wspólna Zielona Przyszłość”. Konferencja stanowiła przestrzeń do dyskusji nad wpływem nowych technologii na życie wspólnotowe, duchowe i społeczne.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
