Zwieńczeniem Roku Rodziny „Amoris laetitia” w archidiecezji lubelskiej były modlitewne czuwania w archikatedrze w dn. 22-26 czerwca. Przez kilka wieczorów wierni gromadzili się wraz z przedstawicielami ruchów rodzinnych na Mszy św., adoracji Najświętszego Sakramentu i Apelu Jasnogórskim. Rozważając hasło X Światowego Spotkania Rodzin „Miłość rodzinna: powołanie i droga do świętości”, przez wstawiennictwo Matki Bożej Płaczącej i św. Joanny Beretty Molli wypraszali łaski potrzebne kobietom, mężczyznom, seniorom i katolickim wspólnotom rodzinnym. Za przebieg spotkań odpowiadali kolejno: Droga Neokatechumenalna, ruchy męskie (Mężczyźni św. Józefa, Inicjatywa TatoNet, Zakon Rycerzy św. Jana Pawła II, Liga Schumana), Ruch Rodzin Nazaretańskich, Spotkania Małżeńskie oraz Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie. – Dziękuję ruchom i rodzinom za „Rzym w Lublinie”; za modlitwę w intencji małżeństw i rodzin, za wsłuchiwanie się w słowo Boże i głos Ducha Świętego, za nabieranie sił do tego, by dawać świadectwo o miłości rodzinnej – powiedział ks. Grzegorz Trąbka. Archidiecezjalny duszpasterz rodzin wraz z ks. prał. Tadeuszem Pajurkiem, kustoszem sanktuarium Świętej Rodziny w Lublinie oraz innymi kapłanami celebrował Mszę św. na zakończenie Roku Rodziny, której przewodniczył abp Stanisław Budzik.
Nawiązując do nauczania papieża Franciszka, abp Stanisław Budzik podkreślił, że we współczesnym świecie potrzebne jest świadectwo chrześcijańskich małżeństw i rodzin, które są niczym światło w ciemności. – Rodzina jest fundamentem zdrowego i stabilnego społeczeństwa, a współczesna rodzina znajduje się w kryzysie. Rośnie wskaźnik rozwodów, coraz mniej osób decyduje się na sakramentalne małżeństwo, różne ideologie pomniejszają wartość małżeństwa i rodziny, pojawiają się trudności ekonomiczne, zauważalny jest negatywny wpływ osłabienia wiary i praktyk religijnych. Tym bardziej potrzeba świadectwa miłości i wytrwałości – powiedział ksiądz arcybiskup. Zachęcał do sięgania do biblijnych wzorców, które ukazują rodzinę jako szczególne środowisko życia i wzrastania. Wskazał, że niezastąpionym przykładem dla współczesnych rodzin, „sanktuariów życia”, jest Święta Rodzina z Nazaretu. Za św. Janem Pawłem II podkreślił, że „rodzina jest pierwszą i najważniejszą drogą Kościoła”; by nią podążać, trzeba trwać przy Chrystusie.
W minioną sobotę podczas Mszy św. ołtarz w łódzkiej katedrze otoczyli przedstawiciele rodzin. W ten sposób dziękowali Bogu za to, co Duch Święty zasiał w ich sercach.
Ta wspólna Eucharystia, która sprawowana była w łączności z papieżem Franciszkiem i zgromadzonymi wokół niego rodzinami, zakończyła obchody X Światowego Spotkania Rodzin, odbywające się w Rzymie. Nawiązując do fragmentu Ewangelii, mówiącego o odnalezieniu małego Jezusa przez Maryję i Józefa w świątyni jerozolimskiej, abp Grzegorz Ryś powiedział: – Kiedy Jezus wrócił do Nazaretu, znalazł się w domu, który należał do Boga Ojca. Kiedy tę prawdę sobie uświadomimy, to wówczas rodzi się pytanie, czy i nasze domy są świątyniami Boga, czy są miejscem, w którym człowiek wzrasta w mądrości i łasce Boga. Wiedzcie, że dom w Nazarecie stał się świątynią ze względu na relacje, jakie zachodziły pomiędzy Jezusem, Maryją i Józefem. Wszystko, co było dobre w tym domu, wypływa właśnie z relacji, jakie były między członkami Świętej Rodziny. Podobnie jest i w naszych rodzinach. Bóg objawia się w relacjach, jakie są między członkami naszych rodzin.
Opowiadanie o uzdrowieniu niewidomego od urodzenia odzwierciedla przekonanie, że każde cierpienie i choroba stanowią karę za grzech. Wybrzmiewa to również w pytaniu uczniów Jezusa, które do Niego skierowali: „Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?”. Skoro jest kalectwo, musi być ktoś, kto jest tego winny, na skutek popełnionego grzechu. W ten sposób dociekania nad przyczynami cierpienia i niepełnosprawności zamieniają się w oskarżenia pod adresem cierpiących lub ich bliskich. Bólu, jaki z tego wynika, mocno doświadczył starotestamentowy Hiob. Przecież Elifaz, Bildad i Sofar przybyli do Niego jako przyjaciele, ale rychło przeobrazili się w surowych oskarżycieli. Takie podejście znalazło też wyraz w pytaniu zadanym Jezusowi przez Jego uczniów. Co więcej, ono wciąż odżywa w zetknięciu się z ludźmi, którzy cierpią i są niepełnosprawni. Widząc ich albo spotykając się z nimi, ulegamy tej samej pokusie, co przyjaciele Hioba i uczniowie Jezusa. Wynika ona z założenia, że każdy, kto cierpi, cierpi za grzechy swoje albo innych ludzi.
Podczas nabożeństwa w Sanktuarium im. Jana Pawła II w Łagiewnikach w Krakowie kardynał Grzegorz Ryś podpisał dekret inaugurujący II Synod Duszpasterski Archidiecezji Krakowskiej. - Trzeba bojaźni Bożej na progu synodu, ale trzeba też wielkiej radości, że się wydarza – powiedział.
Nabożeństwem w Sanktuarium im. Jana Pawła II w Łagiewnikach oficjalnie rozpoczął się w sobotę II Synod Duszpasterski Archidiecezji Krakowskiej. Mszę pod przewodnictwem metropolity krakowskiej kard. Grzegorza Rysia koncelebrował m.in. kard. Stanisław Dziwisz i kard. Mario Grech, któremu papież Franciszek i Leon XIV zlecili prowadzenie synodu w całym Kościele, a także licznie zgromadzeni duchowni, reprezentujący parafie z całej archidiecezji. W mszy licznie wzięli udział także wierni.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
