Diecezjalne Duszpasterzom Rolników i Pszczelarzy Diecezji Rzeszowskiej serdecznie zaprasza na Uroczystości Dożynkowe w niedzielę 28 sierpnia do Katedry Rzeszowskiej na godz. 11.
Dożynki to nabożeństwo dziękczynne za dar chleba i pracę rolników. Za dar chleba trzeba Bogu dziękować i czynić to powinien nie tylko rolnik, ale każdy człowiek, wszak wszyscy potrzebują chleba. Dlatego też, ze wszystkich serc spontanicznie powinna płynąć ku niebu radosna pieśń dziękczynienia Bogu, że dał ziarnu siłę kiełkowania, że kłosy zbożowe napełnił życiodajnym ziarnem i strzegł naszych pól od klęsk i niepogody.
Kochani Rolnicy, Ogrodnicy, Pszczelarze! Zapraszam Was z wieńcami dożynkowymi, by dziękować Bogu za tegoroczne zbiory, by modlić się o pomyślny rozwój wspólnot rolniczych, oraz ofiarować Bogu radość i nadzieję polskiego narodu. Niewątpliwie, także i dzisiaj, trzeba wołać w naszej Ojczyźnie o podstawową sprawiedliwość społeczną. O tym problemie mówił przed laty św. Jan Paweł II w Zamościu: „Potrzeba solidarności grup społecznych z mieszkańcami wsi...” i jego słowa nic nie straciły na wartości i aktualności. Stańmy więc razem w duchu solidarności i pokażmy siłę polskiego rolnika, a także hart ducha i niezłomność.
Drodzy Rolnicy – żniwiarze, bohaterowie – jesteście mocną podwaliną narodu, bo lud wiejski zakorzeniony jest w ziemi. Stawcie się w rzeszowskiej katedrze, aby nabrać sił i mocy Bożej do trwania w tych niełatwych czasach przy Chrystusowym Krzyżu.
Serdecznie zapraszamy wszystkich diecezjan na uroczyste Te Deum za dar chleba naszego powszedniego, którego dzięki łasce Boga nam nie zabraknie. Podziękujemy wspólnie za chleb i zawołamy razem 28 sierpnia w czasie liturgii: Błogosławiony jesteś Panie, Boże wszechświata, bo dzięki Twojej hojności otrzymaliśmy chleb – owoc ziemi i pracy ludzkich rąk Tobie przynosimy.
Tegoroczne trudne żniwa zakończone. Nadszedł dzień radosnego świętowania i dziękczynienia Bogu, Gospodarzowi Świata, za tegoroczne plony.
Uroczystości dożynkowe odbyły się 25 sierpnia. Rozpoczęły się przed Domem Ludowo – Strażackim gdzie uformował się korowód dożynkowy. W korowodzie dożynkowym członkinie Koła Gospodyń Wiejskich z pięknym, własnoręcznie wykonanym wieńcem dożynkowym, starostowie dożynek z bochenkiem chleba upieczonym z tegorocznego ziarna oraz koszem tegorocznych owoców i warzyw, orkiestra dęta z Ożarowa, przedstawiciele Ochotniczej Straży Pożarnej w Ożarowie, poczty sztandarowe Koła Gospodyń Wiejskich, Ochotniczej Straży Pożarnej, Zespołu Szkoły i Przedszkola w Ożarowie. Na miejsce formowania się korowodu przybył ksiądz proboszcz, organista i ministranci. Tu, przed przejściem do kościoła, ksiądz proboszcz pobłogosławił wieniec dożynkowy, chleb i owoce, dając tym aktem sygnał do radosnego świętowania.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
Trwa Rok Świętego Franciszka z Asyżu. Zdaniem o. Juliusza, bernardyna, kustosza sanktuarium Matki Bożej Sokalskiej w Hrubieszowie, ten święty może być wielką inspiracją dla młodych, obciążonych atrakcjami świata, do wstąpienia na drogę życia zakonnego, aby żyć pełnią życia, a nie być posiadanym przez ulotne namiastki szczęścia. 2 lutego przypada Światowy Dzień Życia Konsekrowanego.
Zakonnik zwrócił uwagę na możliwość zyskiwania odpustu od 10 stycznia 2026 do 10 stycznia 2027 r.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
