Różaniec jest bronią w walce z siłami zła – powiedział bp Mirosław Milewski do uczestników VII Diecezjalnej Pielgrzymki Kół Żywego Różańca do sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Smardzewie.
W tegorocznej pielgrzymce 8 października wzięło udział ok. 1,8 tys. osób. Po raz kolejny gościł ich ks. kan. Henryk Tadeusz Dymek, kustosz sanktuarium i proboszcz parafii św. Stanisława Kostki. Uczestnicy wysłuchali m.in. konferencji o. Mirosława Kopczewskiego, franciszkanina konwentualnego z Niepokalanowa, który przez wiele lat pracował w Rosji i na Białorusi. Na podstawie świadectw opowiedział on o skuteczności modlitwy różańcowej.
Mszy św. koncelebrowanej przed sanktuarium przewodniczył bp Mirosław Milewski, biskup pomocniczy diecezji płockiej. Hierarcha przypomniał wiernym objawienia w Gietrzwałdzie na Warmii, które miały miejsce 145 lat temu. Zwrócił także uwagę na kontekst historyczny tych objawień. Stwierdził, że diecezjanie przybyli do Smardzewa niczym „modlitewna armia”. Jej bronią jednak są nie czołgi czy drony, ale „połączone sznurkiem paciorki z krzyżykiem”. – Wasza obecność dziś w Smardzewie jest dowodem na to, jak ważne jest dla was dziedzictwo wiary. Trwajcie w modlitewnym szturmie do nieba, nazywanym Różańcem – poprosił zgromadzonych. Przypomniał, że modlitwa różańcowa jest „potężną bronią w walce z siłami zła”, które wszelkimi sposobami starają się doprowadzić ludzi do wiecznej zguby.
Po Mszy św. wspólnie odmówiono modlitwę różańcową. Poprowadził ją ks. prał. Janusz Mackiewicz z parafii Żukowo wraz z wiernymi. Pielgrzymkę zakończyło błogosławieństwo, którego udzielił bp Milewski.
Serwis informacyjny na stronach XI-XII przygotowały EDC i IC
O tym, że ci, którzy głoszą Chrystusa Zmartwychwstałego, nie muszą być wielcy ani wpływowi, ale muszą miłosiernie służyć innym - mówił bp Piotr Libera 3 lipca podczas liturgii pogrzebowej ks. Piotra Błońskiego w katedrze płockiej. Wikariusz parafii katedralnej zmarł w wieku 25 lat po ciężkiej chorobie, mając za sobą pół roku kapłaństwa. - Twoje "kazanie życia" zna dzisiaj cały Płock - stwierdził na pogrzebie bp Libera.
„Nie musimy być wielcy. Nie musimy być mocni ani wpływowi. Nie musimy nawet być inteligentni. Musimy tylko pozwolić działać Zmartwychwstałemu Panu i Jego Duchowi. Być miłosiernymi. Stawać się małymi i służyć. Byłeś, jesteś Piotrze wymownym świadkiem tej prawdy pośród nas” - podkreślił w homilii bp Libera. „Nie powiedziałeś zbyt wielu tych kazań, a księdzem byłeś zaledwie pół roku. Ale Twoje `kazanie życia` zna dzisiaj cały Płock. I gdy żegnamy Cię tu, na ziemi, w ten kapłański pierwszy czwartek miesiąca, powtarza się coś z tamtych `niebiańskich niedziel` – Niedzieli Zmartwychwstania, Niedzieli Miłosierdzia, Niedzieli Zesłania Ducha Świętego” - wymieniał hierarcha.
Sąd uchylił karę finansową nałożoną na stację TVN przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji za nierzetelny materiał na temat o. Tadeusza Rydzyka CSsR i Rodziny Radia Maryja. Decyzja sądu nie jest prawomocna - informuje Radio Maryja.
W listopadzie 2024 r. ówczesny przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Maciej Świrski, nałożył na stację TVN ponad 142 tys. zł kary za emisję reportażu „29 lat bezkarności. Fenomen ojca Tadeusza”.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
