Reklama

Niedziela Przemyska

Ofiarowani

Modlimy się dziś w intencji osób konsekrowanych. Tworzymy piękną mozaikę: siostry i bracia zakonni, pustelnicy, wdowy i dziewice konsekrowane, oraz członkowie instytutów życia konsekrowanego – powiedział abp Adam Szal.

Niedziela przemyska 7/2023, str. I

[ TEMATY ]

Dzień Życia Konsekrowanego

Ks. Maciej Flader

W czasie uroczystości osoby konsekrowane odnowiły swoje przyrzeczenia

W czasie uroczystości osoby konsekrowane odnowiły swoje przyrzeczenia

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Metropolita przemyski w Dniu Życia Konsekrowanego przewodniczył Mszy św. w kościele Ojców Karmelitów w Przemyślu. Homilię podczas Eucharystii wygłosił o. Krzysztof Górski, przeor przemyskiego klasztoru Karmelitów.

Wierni Bogu

W homilii o. Górski zwrócił uwagę, że życie osób konsekrowanych wpisuje się w Ewangelię o ofiarowaniu Jezusa w świątyni. – Jesteśmy tutaj, aby odnowić swoją wierność Panu, swoją konsekrację, śluby i zobowiązania. Mówiąc językiem dzisiejszego święta, odnowić swoje ofiarowanie się, to znaczy swoje wydanie się Kościołowi, którym są konkretne osoby. Naszą drogą jest wydanie się tym ludziom, którzy stoją na naszej drodze do Niego, albo tym ludziom, którym my staniemy na drodze, aby ich poprowadzić – powiedział o. Krzysztof Górski.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Nadzieja dla świata

Odnosząc się do Ewangelii kaznodzieja zauważył, że Maryja i Józef, którzy przychodzą do świątyni, uczą osoby konsekrowane, jaki dar jest miły Bogu. – Dali z tego, czego nie posiadali. Tym jest konsekracja: wydajemy siebie w tym czego nie posiadamy. Jesteśmy ubogim darem – podkreślił. Powołując się na słowa papieża Benedykta XVI o. Górski wskazał, że zadaniem osób konsekrowanych jest głoszenie Boga i dawanie nadziei światu. – Naszym zadaniem jest przynosić Bogu tych, którzy sami tutaj przyjść nie mogą, bo już zgubili sens i drogę, przestali łaknąć, albo zastąpili to różnymi suplementami – zauważył.

Całkowity dar z siebie

W Dzień Życia Konsekrowanego co roku są odnawiane także przyrzeczenia zakonne, w których osoby konsekrowane potwierdzają swoją gotowość do codziennego ofiarowania siebie Bogu i Kościołowi. W nawiązaniu do tej praktyki, karmelita powiedział: – Za chwilę przed Kościołem przemyskim odnowimy swoje śluby, przyrzeczenia, swoje wydanie i zapragniemy, aby Pan Bóg na nowo przyjął od nas tę ofiarę i żeby przyjął ją jako ofiarę całopalną, aby wszystko, co dla siebie zatrzymuję, Jemu oddać. Wydaję się w wolności, bez oczekiwania i bez odpłaty. Bez zasługiwania w całkowitym darze z siebie. Dlatego nasze oddanie podpisywaliśmy na ołtarzu, to znaczy, że miarą tego oddania jest krzyż – wskazał zakonnik.

W tym dniu uroczystości w archidiecezji przemyskiej odbywały się w trzech ośrodkach. Obok Przemyśla osoby konsekrowane zgromadziły się w sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Leżajsku oraz w sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Strachocinie. Tam uczestnicy wzięli udział w konferencji ascetycznej, adoracji Najświętszego Sakramentu oraz Eucharystii, a następnie agapie.

2023-02-07 13:53

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dobrze, że jesteście

Niedziela zamojsko-lubaczowska 5/2020, str. I

[ TEMATY ]

osoby konsekrowane

Dzień Życia Konsekrowanego

Ks. Krzysztof Hawro

Osoby konsekrowane zajmują ważne miejsce w Kościele

Osoby konsekrowane zajmują ważne miejsce w Kościele

Muszę przyznać, że po blisko jedenastu latach kapłaństwa wciąż nie potrafię sobie wyobrazić życia bez obecności na mojej drodze osób życia konsekrowanego.

Odwołując się do tego osobistego doświadczenia, powiem, że bardzo wiele zawdzięczam szczególnie siostrom zakonnym, które wspierają mnie modlitwą i dobrym słowem. Swoją wdzięczność wyrażam też wobec ojców zakonnych, bo przecież kierownictwo duchowe i posługa sakramentalna są możliwe dzięki ich kapłaństwu.
CZYTAJ DALEJ

Kard. Ryś: w marcu list episkopatu nt. relacji chrześcijańsko–żydowskich

2026-01-09 18:59

[ TEMATY ]

judaizm

Kard. Grzegorz Ryś

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Kard. Grzegorz Ryś

Kard. Grzegorz Ryś

Biskupi przygotowują list do Kościoła w Polsce na temat relacji chrześcijańsko - żydowskich. List, który powstaje m.in. w związku z przypadającą 13 kwietnia br. 40. rocznicą historycznego wydarzenia, jakim była wizyta św. Jana Pawła II w rzymskiej synagodze, prawdopodobnie odczytany zostanie w kościołach w 5 niedzielę Wielkiego Postu. - Jest przed nami potężna praca do wykonania. Musimy edukować, przekazywać wiernym, czego Kościół naprawdę naucza na ten temat - mówi kard. Ryś.

Kard. Grzegorz Ryś poinformował o powstającym liście podczas konferencji prasowej zorganizowanej dziś w Sekretariacie KEP w Warszawie w związku m.in. ze zbliżającymi się obchodami XXIX Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce. - List jest obecnie na etapie redakcji. Po zaakceptowaniu go przez episkopat zostanie odczytany w kościołach w Polsce, prawdopodobnie w marcu, 5. Niedzielę Wielkiego Postu - zapowiedział.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję