Samobójca zawsze chce odebrać sobie życie – większość osób myślących o samobójstwie cechuje pragnienie życia, co stwarza otoczeniu szansę na zareagowanie.
Po nieudanej próbie samobójczej zagrożenie ponowną próbą mija – brak pomocy i wsparcia sprawia, że szansa na powtórkę wzrasta.
Jeśli ktoś ma tendencje samobójcze, będzie powtarzał próby do skutku – tendencje samobójcze nie są stałą cechą psychologiczną danej osoby, ale stanowią wypadkową kumulacji negatywnych czynników występujących w danym momencie.
Samobójstw dokonują tylko osoby wrażliwe – nie ma badań udowadniających tę tezę. Nie ma też zawodów, których wykonywanie wyklucza próby samobójcze. Podobnie, jak stan konta czy wysokość dochodów nie mają tu żadnego znaczenia.
Zachowania samobójcze wykazują tylko chorzy psychicznie – takie zachowanie przejawiają także ludzie, u których nie zdiagnozowano zaburzeń psychicznych.
Położenie geograficzne i pogoda mają wpływ na liczbę samobójstw – badania nie wskazują wyraźnie na taką zależność. Odsetek samobójstw wzrasta w maju, a spada w grudniu.
Ludzie, którzy mówią o samobójstwie, zazwyczaj nie odbierają sobie życia – nawet 80% osób podejmujących próbę samobójczą wcześniej daje znaki osobom ze swojego otoczenia.
Samobójstwo dokonuje się bez ostrzeżenia – nawet jeśli osoba w kryzysie psychicznym nie mówi, że chce odebrać sobie życie, są pewne symptomy, które na to wskazują np.: przygnębienie, smutek, brak troski o wygląd, unikanie kontaktów towarzyskich, pilne regulowanie własnych spraw, rozdawanie cennych przedmiotów itp.
O myślach samobójczych trzeba zawsze rozmawiać, a nie ucinać temat lub go bagatelizować.
Wiele osób w okresie dorastania nachodzą przelotne myśli samobójcze i nie podejmuje przy tym działań samobójczych. Myśli takie mogą się pojawiać w stanach większego stresu, którego doświadcza dziecko. Przyczyny i czynniki wyzwalające, które mogą prowadzić do samobójstwa, są różne. Mogą to być m.in. nadmierne wymagania lub poczucie bycia „uwięzionym” w beznadziejnej sytuacji. Bardzo stresujące jest, gdy dzieci nie widzą już dla siebie przyszłości i nie znajdują sensu w życiu. Często jest to spowodowane poczuciem samotności i brakiem zrozumienia. Czasami pojawia się także poczucie bycia ciężarem dla wszystkich. Te uczucia mogą czasami być tak silne, że dziecku wydaje się, iż nie da się ich znieść. Na tę myśl składa się jednak kilka innych czynników.
Przed Bogiem takie potępienie nie może być ważne - napisał w liście do wiernych Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X ks. Davide Pagliarani, opublikowanym 19 lipca, kilkanaście dni po święceniach czterech biskupów, dokonanych bez zgody i wbrew woli papieża. Konsekratorzy i przyjmujący święcenia znaleźli się tym samym w stanie ekskomuniki jako schizmatycy, co potwierdziła 2 lipca Dykasteria ds. Nauki Wiary dodając, że również duchowni należący do Bractwa znajdują się w schizmie, a sprawowany przez nich sakrament pokuty oraz asystowanie przy zawieraniu małżeństwa są nieważne. Na kary kościelne narażają się również wierni świeccy formalnie należący do Bractwa.
Przypominając w emocjonalnym opisie uroczystość święceń biskupich z 1 lipca, ks. Pagliarani wyznał, że „aż do ostatniego dnia” miał „nadzieję na gest życzliwości lub chociaż zwykłe zrozumienie ze strony Stolicy Apostolskiej”. „Ale sakry zostały potępione, a surowość nałożonych sankcji jest bezprecedensowa. Dotykają one nie tylko biskupów, ale także członków Bractwa. Dotknięci są nawet wierni. To potępienie, całkowicie niesprawiedliwe, stanowi ogromne upokorzenie dla ludzi, których jedynym celem jest obrona prawdziwej wiary i praca na rzecz zbawienia dusz. Chcę jednak, abyście wiedzieli, że to głębokie upokorzenie, które dotyka przede wszystkim członków Bractwa, ma w oczach Boga znaczenie, którego nie powinniście ignorować. Ostatecznie, te sakry zostały dokonane dla każdego z was, drodzy wierni. Wasze dusze są prawdziwym skarbem powierzonym Bractwu, tym, co ceni ono najbardziej. Każda dusza posiada nieskończoną wartość. Jeśli, aby zapewnić jej naukę prawdziwej wiary i sprawowanie prawdziwych sakramentów, musimy zapłacić cenę takiego upokorzenia, to jest to tego warte, bo dusza jest bezcenna. Święto Najświętszej Krwi Pańskiej, cena naszego zbawienia, dobitnie nam o tym przypomniało 1 lipca” - wskazał przełożony Bractwa.
– On doskonale wiedział, że przedsiębiorczość, biznes służy nie tylko temu, żeby się społeczeństwo ubogacało w różne dzieła. Prawdziwa praca służy temu, żeby sam człowiek pracujący się rozwijał i żeby służył tą pracą swojej rodzinie, swoim dzieciom, swoim wnukom – mówił kard. Kazimierz Nycz podczas uroczystości pogrzebowych śp. Kazimierza Wolskiego w Mizernej – budowniczego Świątyni Opatrzności Bożej.
– Ta śmierć niespodziewana i nagła uczy nas z pewnością jednego – trzeba byśmy czuwali na przyjście Pana, które może być i często bywa przyjściem niespodziewanym. Wierzymy gorąco, że świętej pamięci Kazimierz był przygotowany na to spotkanie z Panem i dlatego modlimy się szczególnie o miłosierdzie Boga nad nim – mówił na początku Mszy św. kard. Kazimierz Nycz. Metropolita warszawski senior zaznaczył, że liturgia jest okazją do podziękowania Bogu za „jego życie pełne zaangażowania i misji, którą pełnił wobec rodziny, wobec dzieł, które prowadził, wobec Kościoła, także wobec parafii”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
