Reklama

Niedziela Rzeszowska

Bóg wybrał to miejsce

5 marca 2023 r. zapisze się złotymi zgłoskami w historii parafii św. Kazimierza Królewicza w Przybówce. W tym dniu bp Jan Wątroba dokonał aktu konsekracji świątyni w 30. rocznicę jej poświęcenia i 20. rocznicę utworzenia parafii.

Niedziela rzeszowska 13/2023, str. IV

[ TEMATY ]

prezentacja parafii

Barbara Zajchowska

Konsekracja ołtarza

Konsekracja ołtarza

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Uroczystość poprzedziły pierwsze w historii parafii misje święte przeżywane pod hasłem: „Czuwajcie i trwajcie mocno w wierze, bądźcie mężni i umacniajcie się”, które poprowadził ks. Marcin Gierada – michalita z Krosna. Konsekracja świątyni połączona była z przyjęciem sakramentu bierzmowania przez 14 uczniów klasy VIII z naszej miejscowości.

Parafianie z inicjatywą

Każda część obrzędu konsekracji poprzedzona była komentarzem odczytywanym przez Mariana Jerzyka. Biskup Jan Wątroba otrzymał klucze do kościoła i wprowadził wiernych do świątyni. Pasterza powitali przedstawiciele Rady Sołeckiej i mieszkańców Maria i Bogusław Pawlikowie oraz proboszcz ks. Grzegorz Wojnar.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Krystyna Chmura przedstawiła krótką historię budowy kościoła, podkreślając rolę dwóch księży: śp. ks. Kazimierza Brzyskiego i śp. ks. Krzysztofa Mielca oraz przewodniczącego Komitetu Budowy Kościoła i sołtysa Tadeusza Stefanika, który wspólnie z mieszkańcami wsi był głównym organizatorem prac budowlanych. Tempo robót budowlanych było imponujące. W przeciągu 17 miesięcy z własnych środków powstał kościół. W ciągu dwóch lat Przybówka z rektoratu stała się samodzielną parafią. Poświęcenia nowego kościoła dokonał bp Kazimierz Górny 25 października 1992 r. Drugi w historii parafii proboszcz – ks. Grzegorz Wojnar przygotował wspólnie z parafianami świątynię do konsekracji.

Na własność Bogu

Reklama

Po przywitaniu bp Jan Wątroba pokropił wodą święconą ołtarz, ściany kościoła i wiernych. W swoim słowie wyjaśnił, że termin „konsekracja” oznacza przekazanie kościoła na własność Bogu. Podkreślił ogromne zaangażowanie parafian w dążeniu do posiadania Domu Bożego. Zwrócił się także do przystępującej do sakramentu bierzmowania młodzieży, przypominając jej, że wiara kolejnych pokoleń ma swoje podwaliny w wierze przodków.

Po Liturgii Słowa nastąpiły obrzędy konsekracji poprzedzone odśpiewaniem przez Joannę Karaś Litanii do Wszystkich Świętych i złożeniem na ołtarzu relikwii św. Joanny Beretty Molli. Relikwiarz ufundowali rodzice dzieci pierwszokomunijnych. Biskup namaścił krzyżmem św. ołtarz i ściany kościoła. Znak oleju to znak konsekracji, czyli oddania Bogu na wyłączną własność. Następnie nastąpił obrzęd okadzenia – znak, że świątynia stała się domem modlitwy, a całe zgromadzenia żywą świątynią, w której każdy z nas jest duchowym ołtarzem.

Po okadzeniu i zdjęciu z ołtarza kaganków, które wcześniej przynieśli miejscowi strażacy, panie z Koła Gospodyń Wiejskich w strojach ludowych nałożyły lniane płótno na mensę ołtarza, a następnie obrus. Wszystkie czynności odbywały się pod czujnym okiem ceremoniarza biskupiego ks. Sławomira Jeziorskiego. Ksiądz proboszcz zapalił świece na ołtarzu, paschał oraz cztery zacheuszki. Wówczas cały kościół rozświetlił się blaskiem światła, przypominając, że to Chrystus jest światłością. Kolejnym punktem było udzielenie sakramentu bierzmowania 14 kandydatom. W procesji z darami do ołtarza przyniesione zostały chleb, wino, owoce, nowa kustodia, dar kandydatów do bierzmowania, księga próśb i podziękowań – jako owoc peregrynacji figury Matki Bożej Fatimskiej w naszych domach. Po Komunii świętej rozbrzmiało uroczyste Te Deum.

Wyrazy wdzięczności

Reklama

Na zakończenie sołtys wsi Tadeusz Stefanik wraz z Zofią Potyrałą podziękowali za konsekrację i bierzmowanie, wręczając księdzu biskupowi obraz patrona parafii – świętego Kazimierza. Z kolei bp Jan Wątroba podziękował wszystkim zaangażowanym w przygotowanie do konsekracji ze szczególnym uwzględnieniem księdza proboszcza, którego odznaczył godnością kanonika za zasługi dla Kościoła lokalnego.

Ostatnim punktem uroczystości było odsłonięcie tablicy pamiątkowej o treści: „Tu jest Dom Boga i Brama Niebios. Na większą chwałę Boga i pożytek ludzi, kościół św. Kazimierza w Przybówce wybudowano staraniem wiernych parafian. Uroczystej Konsekracji świątyni dokonał JE Ks. Biskup Jan Wątroba dnia 5 marca 2023 r.”

Przy wyjściu z kościoła były rozprowadzane tzw. kaziuki przez PZC, a następnie w sali Domu Strażaka odbył się świąteczny obiad przygotowany przez panie z Koła Gospodyń Wiejskich w Przybówce. Wśród gości byli duchowni, poseł Maria Kurowska, przedstawiciele władz samorządowych z wójtem gminy Wojaszówka Sławomirem Stefańskim oraz mieszkańcy. Czas spotkania ubogacił występ zespołu MGK braci Wójcikiewiczów z Odrzykonia z repertuarem utworów religijnych.

Wdzięczni za akt konsekracji świątyni parafianie złożyli podziękowania bp. Janowi Wątrobie, księdzu kanonikowi Grzegorzowi Wojnarowi, proboszczowi, i księdzu misjonarzowi Marcinowi Gieradzie. To było wielkie przeżycie duchowe dla mieszkańców Przybówki, jedyne w swoim rodzaju, bo konsekracja to Boża pieczęć, która potwierdza na zawsze, wobec wszystkich, że nasz kościół to miejsce, które Pan Bóg szczególnie wybrał jako miejsce spotkania i przebaczenia, jako miejsce, w którym niebo styka się z ziemią.

2023-03-21 06:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Najświętsze miejsce

Niedziela częstochowska 46/2020, str. VI

[ TEMATY ]

Częstochowa

prezentacja parafii

Marian Florek/TV Niedziela

Proboszcz ks. Bernard Kozłowski

Proboszcz ks. Bernard Kozłowski

Od konsekracji kościoła parafialnego Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Częstochowie, której dokonał ówczesny metropolita częstochowski abp Stanisław Nowak, minęło 20 lat.

Szalejąca pandemia i uliczne manifestacje sprawiły, że świętowanie okazało się nad wyraz skromne i mniej radosne. Uroczystość została ogołocona ze wszystkich zewnętrznych elementów jubileuszowej fety, jaka zazwyczaj towarzyszy tego typu chwilom. Ale tym bardziej nieliczna reprezentacja parafian mogła się skoncentrować na tym, co najważniejsze – na ofierze Chrystusa i tabernakulum z Najświętszym Sakramentem.
CZYTAJ DALEJ

Łaska jest szeroka, ale nie jest automatyczna - trzeba ją przyjąć całym życiem

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Odnowa, którą zapowiada Ezechiel, ma zdumiewające uzasadnienie: „nie z waszego powodu to czynię, domu Izraela, ale dla świętego imienia mojego” (36,22). Klęska i wygnanie ludu stały się wśród narodów bluźnierstwem - mówiono: „to jest lud Pana, a musieli opuścić Jego ziemię” - jak gdyby Bóg Izraela okazał się bezsilny. Pan działa więc, by uświęcić swoje imię na oczach narodów; powrót z rozproszenia jest wydarzeniem teologicznym, zanim stanie się politycznym. Sercem wyroczni jest anatomia nawrócenia, którego człowiek sam nie potrafi dokonać. „Pokropię was czystą wodą” - obraz zaczerpnięty z rytuałów oczyszczenia Tory (por. Lb 19) - usuwa nieczystość i bożki. Potem następuje operacja głębsza: „dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała”. Warto zauważyć rozwój wewnątrz samej księgi: wcześniej Ezechiel wzywał - „uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha” (18,31); teraz Bóg bierze na siebie to, czego wezwanie nie zdołało sprawić. Zbiega się to z Jeremiaszową obietnicą Prawa wypisanego na sercach (Jr 31,33): oba głosy wygnania wiedzą już, że przymierze przetrwa tylko wtedy, gdy posłuszeństwo stanie się darem, nie samą powinnością. Zwieńczeniem jest zdanie: „Ducha mojego chcę tchnąć w was” - nie tylko nowego ducha ludzkiego, lecz Ducha samego Boga, który sprawi postępowanie według przykazań. Kościół czyta tę wyrocznię w Wigilię Paschalną, tuż przed liturgią chrzcielną - woda, nowe serce i Duch znalazły tam swoje wypełnienie. Formuła przymierza domyka całość: „będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem” - odnowiony człowiek jest zdolny do wierności, ponieważ wierność została mu najpierw darowana.
CZYTAJ DALEJ

Zmarł ostatni żyjący w Polsce żołnierz spod Monte Cassino - ppor. Józef Kowalczyk

2026-08-20 11:56

[ TEMATY ]

śmierć

Monte Cassino

Związek Kombatantów RP i BWP Zachodniopomorski Zarząd Wojewódzki

W wieku 102 lat odszedł na wieczną wartę ppor. Józef Kowalczyk - ostatni żyjący w Polsce żołnierz 12. Pułku Ułanów Podolskich II Korpusu Polskiego

W wieku 102 lat odszedł na wieczną wartę ppor. Józef Kowalczyk - ostatni żyjący w Polsce żołnierz 12. Pułku Ułanów Podolskich II Korpusu Polskiego

W wieku 102 lat zmarł ppor. Józef Kowalczyk, ostatni żyjący w Polsce żołnierz 12. Pułku Ułanów Podolskich II Korpusu Polskiego, który walczył w bitwie o Monte Cassino – poinformował w środę Zachodniopomorski Zarząd Wojewódzki.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się 21 sierpnia w Orawce w powiecie nowotarskim, gdzie ppor. Kowalczyk mieszkał po powrocie do Polski i spędził ostatnie lata. Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się o godz. 11.30 w kościele parafialnym w Orawce.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję