To dość wymagająca droga, jednak – co podkreślają sami małżonkowie świadomie nią podążający – niezwykle pożyteczna dla sakramentalnego związku dwojga ludzi.
Bogu dziękujcie, ducha nie gaście” – to tytuł albumu wydanego z okazji przypadającego w tym roku 50-lecia wspólnoty Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie. To także myśl przewodnia towarzysząca uroczystej diecezjalnej inauguracji nowego roku pracy tej wspólnoty. W kościele seminaryjnym zgromadziły się rodziny z różnych zakątków archidiecezji, by zaakcentować swą wierność w podążaniu drogą charyzmatu RŚ-Ż, jaką małżeństwom u progu lat 70. XX wieku zaproponował jego twórca ks. Franciszek Blachnicki.
Domowy Kościół tworzą małżeństwa, które pragną rozwijać i pielęgnować duchowość małżeńską, czyli dążenie do świętości w małżeńskiej jedności. To dość wymagająca droga, jednak, co podkreślają sami małżonkowie świadomie nią podążający, niezwykle pożyteczna dla sakramentalnego związku dwojga ludzi. Inspiruje małżonków z przeróżnym stażem i doświadczeniem do podejmowania wyzwań ciągłego nawracania się i przemiany swojego życia, stanowi przykład zgodnego życia chrześcijańskiego dla dzieci, w parafiach oraz pośród społeczeństwa. To w trosce o wzajemny wzrost życia duchowego małżonkowie wspierają się w realizacji wskazań przygotowanych specjalnie dla nich przez ks. Blachnickiego, w szczególności życia słowem Bożym, modlitwą, dawaniem świadectwa o swoim spotkaniu z Chrystusem w małżeństwie i rodzinie, a także postawy służby w Kościele i w świecie według otrzymanych darów.
Uroczystej Mszy św. inaugurującej nowy rok pracy wspólnoty przewodniczył ks. Tomasz Gruszto, diecezjalny moderator DK, któremu w gronie przybyłych na tę uroczystość kapłanów towarzyszyli: ks. Wojciech Koladyński, diecezjalny moderator RŚ-Ż, ks. Piotr Listwoń, moderator filialny RŚ-Ż oraz ks. Tomasz Ceniuch z Fundacji Donum Vitae. Po Mszy św. odbyło się przekazanie posług par rejonowych małżeństwom, które w tym roku rozpoczęły pełnienie tej funkcji oraz reaktywowano diakonię ewangelizacyjną.
Pomysłodawczynią wydarzenia jest Agnieszka Wodzyńska
O mamach, których miłość trwa, mimo straty.
Są takie historie, o których świat mówi zbyt cicho. Historie kobiet, które zostały mamami, choć ich dzieci żyły krócej, niż ktokolwiek mógł sobie wyobrazić. Historie pełne miłości, tęsknoty, pytań bez odpowiedzi i codziennego uczenia się życia na nowo. To właśnie im poświęcony był Dzień Matki w żałobie pod hasłem „Macierzyństwo nieutracone”, który odbył się na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Szczecińskiego.
„Marność nad marnościami - wszystko jest marnością”. Hebrajskie hebel oznacza dosłownie tchnienie, obłok pary, coś, czego nie da się uchwycić w dłoń. Wulgata utrwaliła przekład vanitas vanitatum. Kohelet jest mędrcem, który postanowił zmierzyć życie „pod słońcem” samym doświadczeniem, bez sięgania po obietnice, i uczciwie zapisał wynik pomiaru. Zysku brak. „Cóż przyjdzie człowiekowi z całego trudu, jaki zadaje sobie pod słońcem?” Wielka pieśń o kołowrocie natury, pokolenia przychodzą i odchodzą, słońce wschodzi i zachodzi, wiatr kołuje, rzeki płyną do morza, które nie może się napełnić, ma w sobie hipnotyczny rytm i celowo prowadzi donikąd. Wszystko się porusza, nic nie dochodzi do celu. Nawet pamięć zawodzi: „nie ma pamięci o tych, co dawniej żyli”. Starożytność pogańska znała ten zawrót głowy wiecznego powrotu. Kohelet wypowiada go wewnątrz Izraela, jakby chciał doprowadzić czytelnika do ściany, za którą może być już tylko Bóg. Kościół czyta Koheleta po to, by przejść jego szkołę odwyku od iluzji. Hieronim, który tej księdze poświęcił osobny komentarz, wspomina, że czytał ją z uczennicą Blezyllą właśnie po to, by nauczyć ją pogardy dla świata przemijającego. „Marność” nie jest ostatnim słowem Objawienia, ale jest słowem koniecznym. Dopóki człowiek liczy na to, że „coś pod słońcem” go nasyci, dopóty nie zapyta o to, co ponad słońcem. Vanitas jest przedsionkiem Ewangelii.
Ponad 1800 pielgrzymów uczestniczyło XXVII Świętokrzyskim Rajdzie Pielgrzymkowym na Święty Krzyż. W tym roku pątnikom przyświecało hasło „Umiłować Krzyż i Stworzenie jak św. Franciszek”. Pielgrzymi przemierzali szlaki Gór Świętokrzyskich, aby spotkać się u celu wędrówki w Sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego na Łysej Górze. Zwieńczeniem wspólnego pielgrzymowania była uroczysta Eucharystia.
Liturgii przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz, natomiast homilię wygłosił biskup kielecki Jan Piotrowski, a koncelebrowali przybyli kapłani oraz ojcowie oblaci. Wspólna modlitwa na Świętym Krzyżu przypomniała, że rajd, mimo swojego turystycznego charakteru, od początku pozostaje przede wszystkim pielgrzymką, a wszystkie przemierzane tego dnia szlaki prowadzą ostatecznie do miejsca, w którym od wieków czczone są relikwie Drzewa Krzyża Świętego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
