Pani Marianna z Łodzi napisała:
Jestem z pokolenia, które wiele przeżyło. Szczególnie bolesny jest temat aborcji. Za komuny nie było z tym problemu i to zaczyna wracać... Pamiętam nawet taką wizytę u dr Michaliny Wisłockiej. Przede mną wyszła z gabinetu młoda pani. Gdy już weszłam, pani doktor jakby nie wytrzymała i się poskarżyła: ta pani, która wyszła przed chwilą, uważa, że antykoncepcja polega na aborcjach... I właśnie jest w kolejnej ciąży, którą „musi koniecznie” usunąć!... I to kolejny już raz!
Do dziś wiele kobiet tamtego pokolenia boryka się z problemami duchowo- -psychicznymi z powodu dokonanej niegdyś aborcji. Można wysłuchać ich historii w Radiu Maryja lub poczytać o nich w niektórych pismach katolickich. Cierpią i żałują przez całe życie! I nie jest im łatwo odzyskać spokój.
Dlatego z wielkim zainteresowaniem przeczytałam artykuł w „Bliżej Życia z Wiarą” (nr 48/1.12.2024) o „Bożej aktywistce” Dorothy Day, której proces beatyfikacyjny trwa od 2000 r. Piękna biografia, a przecież Dorothy też dokonała kiedyś aborcji! I może być świętą! Polecam!
No i sprawa aktualna. Kandydat na prezydenta p. Karol Nawrocki ma troje dzieci, w tym najstarszy syn jest przysposobiony. Chłopiec był nieślubnym dzieckiem jego późniejszej żony... To trochę taki współczesny św. Józef, nieprawdaż?

Trudno komentować ten list, bo zawiera wszystko, co jest do powiedzenia w tych tematach. Szczególnie niesie on nadzieję tym, którzy znają wspomniany problem z autopsji. Każde cierpienie ma przecież swój kres.

I przypomina mi się piękny felieton ks. Andrzeja Majewskiego (Niedziela nr 47/2021) pt. Cud niepamięci. Oto końcowy fragment:

„A zatem czy obok tak potrzebnej przecież pamięci i nam czasem nie potrzeba tego zbawiennego zapomnienia, o które z ufnością modlimy się do Boga?... Może potrzeba nam większej miłości, która «nie pamięta złego, nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą, wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję. I która wszystko przetrzyma» (por. 1 Kor 13, 5-7)”.