Tak wielu ludzi towarzyszyło Panu Jezusowi podczas Jego ziemskiego życia. Wśród nich byli Maryja, św. Józef, Apostołowie, ludzie różnych zawodów, bogaci i biedni, zdrowi i chorzy, dzieci, młodzi i starsi, mężczyźni i kobiety.
Święta paschalne zwieńczone uroczystością Zmartwychwstania Pańskiego są dla nas wszystkich okazją do podjęcia wędrówki za Jezusem. W okresie Wielkiego Postu rozważaliśmy tajemnicę Męki Pańskiej, śpiewając Gorzkie Żale i uczestnicząc w nabożeństwie Drogi Krzyżowej.
Wsłuchując się w Słowo Boże przypominające prawdę o Zmartwychwstaniu Pańskim, umacniajmy w swoich sercach wiarę, miłość i nadzieję. Spotykajmy się ze Zmartwychwstałym Panem, podobnie jak uczniowie idący do Emaus, słuchając jego Słowa i uczestnicząc w łamaniu chleba, czyli we Mszy św. Niech i w naszych sercach pojawi się entuzjazm wiary i zapał głoszenia Dobrej Nowiny o Jezusie, który jest naszą nadzieją. „Chrześcijańska nadzieja polega właśnie na tym, że w chrzcie pogrzebani razem z Chrystusem, otrzymujemy w Nim zmartwychwstałym dar nowego życia, który burzy mur śmierci, czyniąc z niej przejście do wieczności”.
W duchu chrześcijańskiej nadziei, pielgrzymujmy do świątyń, by podziękować przed Najświętszym Sakramentem za cud Zmartwychwstania. Pielgrzymujmy do kościołów jubileuszowych, by korzystać z daru odpustów jubileuszowych, będących owocem Męki i Śmierci oraz Zmartwychwstania Pana Jezusa. Niech świąteczne spotkania w gronie najbliższej rodziny i przyjaciół będą przepełnione radością wynikającą z posiadania serca pełnego miłości Bożej, odzyskanej dzięki miłosierdziu Bożemu. Oby te spotkania w świątyniach i w naszych domach pogłębiały w nas świadomość, że nie jesteśmy sami, że z nami jest Zmartwychwstały Zbawiciel i że są obok nas dobrzy ludzie. Niech w nas wszystkich nie braknie nadziei, której źródłem jest Zmartwychwstały Pan. Niech Chrystus Zmartwychwstały rozpali w nas miłość i doprowadzi do naszego zmartwychwstania ku wiecznej radości.
Wszystkim Czytelnikom, Redakcji Tygodnika Katolickiego Niedziela życzę, niech Chrystus Zmartwychwstały obdarzy Was pokojem i udzieli łaski żywej nadziei.
Od dawna chciałem do Pana napisać ten list. Wierzę, że przeczyta go Pan gdzieś tam, w niebiosach, a tych kilka słów potraktuje jako kolejny przejaw szacunku dla spuścizny, którą pozostawił Mistrz po 74 latach swojej ziemskiej bytności. Nie będę kryć, że od lat jestem Pańskim wielkim fanem. Dzieje się tak za sprawą licznych znakomitych oper, jednak zdecydowanie najwyżej cenię Pańską oratoryjną działalność. Nie będę oryginalny, jeśli stwierdzę, że na pierwszy plan wysuwa się tutaj „Mesjasz”. I nie tylko z tego powodu, że z racji artyzmu śmiało określam ten utwór mianem arcydzieła, ale również dlatego, że w typowych ocenach, którymi mierzy się piękno arii, warstwę instrumentalną czy potęgę i kunszt partii chóralnych, często umyka pewien istotny fakt. Chodzi o to, że o ile bogata literatura muzyczna, określana mianem sztuki sakralnej, odwołuje się do konkretnych dat kalendarza liturgicznego bądź konkretnych wydarzeń z naszej historii, o tyle wydaje się, że „Mesjasz” jest dziełem uniwersalnym. Grywany jest zarówno w Boże Narodzenie, jak i wraz z radosnym wielkanocnym „Alleluja!”. Wiem, że wielu uzna to za przykład typowego dla Pana pragmatyzmu, wszak komponowanie było Pańskim zawodem, ale to właśnie gęste sito czasu, który wydaje się, że jest najbardziej rygorystycznym krytykiem, sprawia, że kurz nigdy nie pokrył partytur tego oratorium. No właśnie, czy aby na pewno oratorium? Mistrzu, toż Ty tutaj przełamałeś wszelkie dotychczasowe zasady, przez co chwilami bliżej tu do dramatu muzycznego, zaś każda z części naturalnie koresponduje z tym, co odmierza czas naszego kalendarza wiary: od praw Starego Testamentu, przez Zwiastowanie, narodziny Pana, Jego nauki, aż po ofiarę na krzyżu, Zmartwychwstanie i obietnicę ponownego przyjścia. Pięknie to ująłeś w ramy trzech części, z których ostatnia zwiastuje zbawienie wszystkim, którzy będą podążać drogą, na której milowymi kamieniami są kolejne przykazania Dekalogu. Nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak wiele radości daje nam dzisiaj słuchanie słynnego „Alleluja”, które wieńczy część drugą. Jakże piękne jest to, że w czasie koncertów, zwłaszcza w świątynnych wnętrzach, słuchacze wstają, gdy chór śpiewa: „ALLELUJA, bo zakrólował Pan, Bóg nasz Wszechmogący. Królestwa tego świata stały się królestwami naszego Pana i Jego Pomazańca; I będzie królować na wieki wieków. Król królów i Pan panów. ALLELUJA!”. I chyba tylko Bachowska „Pasja Mateuszowa” może się równać z tym, co dałeś światu w 1742 r., czy raczej to dopełniać w genialną całość.
Podczas rozważania przed modlitwą Anioł Pański, Papież wskazał, że „jesteśmy wezwani do przeżywania chrześcijaństwa «z otwartymi oczami». Wiara nie jest ślepym aktem, abdykacją rozumu ani ulokowaniem się w jakiejś pewności religijnej, która powoduje, że odwracamy wzrok od świata”. Ojciec Święty dodał, że „wiara pomaga nam patrzeć z punktu widzenia Jezusa, Jego oczami”. Mamy „otwierać oczy, tak jak to czynił Jezus, przede wszystkim na cierpienia innych i na rany świata”.
Nawiązując do niedzielnej Ewangelii, która opowiada o uzdrowieniu człowieka niewidomego od urodzenia, Papież powiedział, że ten ewangeliczny fragment mówi o tajemnicy zbawienia. Bóg posłał Syna – światłość świata do ludzkości kroczącej w mrokach; Jezus jest tym, który otworzył oczy niewidomych i oświecił nasze życie.
Kościół katolicki w Singapurze przygotowuje się na przyjęcie rekordowej liczby neofitów. W Wielkanoc chrzest przyjmie 1089 dorosłych. Kolejnych 158, którzy należeli do innych wyznań chrześcijańskich, przyjmie wiarę katolicką i pozostałe sakramenty inicjacji chrześcijańskiej.
Obrzędy odbywają się w dwóch językach: angielskimi i chińskim. W grupie angielskojęzycznej jest 1089 katechumenów i 158 chrześcijan innych wyznań, a w chińskiej 111 katechumenów i 6 niekatolików.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
