Czechy na początku X wieku były krajem, w którym chrześcijaństwo dopiero zapuszczało korzenie, a dawne wierzenia i obyczaje nadal pozostawały żywe, nawet na książęcym dworze, czego uosobieniem była Drahomira, żona księcia Wratysława. Z tego związku narodził się późniejszy święty – książę Wacław. Po śmierci Wratysława I władzę jako regentka przejęła Drahomira, która zaczęła prześladować Kościół i siłą wprowadzać pogaństwo. To z jej polecenia została zamordowana św. Ludmiła, babka Wacława, osoba, która wpłynęła na wychowanie młodego księcia w wierze. Po odsunięciu od władzy Drahomiry Wacław zaczął naprawiać szkody wyrządzone Kościołowi przez matkę.
Czy da się rządzić bez przemocy? Święty Wacław, czeski książę, próbował. Przegrał życie, ale wygrał historię.
Wacław urodził się ok. 907 r. jako syn czeskiego księcia Wratysława I i Drahomiry, która pochodziła z pogańskiego rodu. Jego babką była św. Ludmiła, pierwsza chrześcijanka na ziemiach czeskich, kobieta o ogromnym autorytecie i głębokiej wierze. To właśnie ona odegrała decydującą rolę w religijnym wychowaniu wnuka. Wacław od najmłodszych lat był kształcony w duchu chrześcijaństwa, znał łacinę, czytał Pismo Święte i interesował się filozofią. Po nagłej śmierci ojca, gdy miał zaledwie kilkanaście lat, przejął władzę i natychmiast przywrócił politykę prochrześcijańską.
Uczestnicy XV Diecezjalnej Pielgrzymki Żywego Różańca zgromadzeni na Dróżkach Różańcowych w Bardzie.
Ponad tysiąc pielgrzymów zgromadziła w sobotę 3 października XV Diecezjalna Pielgrzymka Żywego Różańca do sanktuarium Matki Bożej Strażniczki Wiary w Bardzie. Uczestnicy usłyszeli mocne wezwanie, by różaniec nie był jedynie modlitwą odmawianą ustami, ale szkołą życia, zawierzenia i codziennej wierności Bogu.
Do Barda przyjechały róże różańcowe z terenu całej diecezji świdnickiej. Doroczne spotkanie rozpoczęło się zawiązaniem wspólnoty, po którym konferencję wygłosił o. Samuel Karwacki, paulin i proboszcz parafii św. Józefa Oblubieńca w Świdnicy. Centralnym punktem pielgrzymki była Eucharystia pod przewodnictwem bp. Marka Mendyka.
Archiwum ks. Wiktora Szponara/"Życie po śmierci 2" wyd. FRONDA
Jan Ben Radecki przekazuje Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II kronikę dokumentującą budowę kaplicy pod wezwaniem św. Faustyny.
Przemiana, którą przeżył Jan Ben Radecki, jest jedną z najbardziej niezwykłych. Z malarza obrazów satanistycznych do ekstrawaganckiej kawiarni na rynku we Wrocławiu o wiele mówiącej nazwie Mefisto, Radecki stał się fundatorem i budowniczym pierwszej w Polsce kaplicy pod wezwaniem św. siostry Faustyny.
Wywiad pochodzi z książki Życie po śmierci 2 autorstwa ks. Wiktora Szponara, wyd. FRONDA. Książka w całości do kupienia w nasszej księgarni: ksiegarnia.niedziela.pl.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
