Pwt 4, 1-2. 6-8
Jk 1, 17-18. 21b-22. 27
Mk 7, 1-8. 14-15. 21-23

Potrzeba i celowość norm prawnych oraz ich charakter służebny w stosunku do tego, kim jest człowiek i kim może być. Ten problem podejmuje dziś Chrystus. Widzi, z jaką dokładnością dostojnicy Jego narodu i uczeni w Piśmie przestrzegają drobiazgowych przepisów prawa, nie są jednak przez to lepsi. Przypomniało Mu to wypowiedzianą przed wiekami ocenę tego narodu zawartą w proroctwie Izajasza: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie”(Mk 7, 6). Normy prawne i serce, przepisy i człowiek. I Chrystus, który burzy wygodny sposób traktowania moralności. „Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa...” (Mk 7, 21). Ewangelia przypomina, że prawem najważniejszym jest obowiązek miłowania Boga i bliźniego, miłowania Boga w drugim człowieku. „Wprowadzajcie... słowo w czyn...” - uczy dziś św. Jakub Apostoł. Idzie więc o religijność czystą i bez skazy. To jest najpiękniejsze w chrześcijaństwie, że w swoim założeniu jest wspólnotą miłujących się braci. Starożytni Rzymianie mówili o pierwszych chrześcijanach: „Patrzcie, jak oni się miłują”. Czy i o nas można tak powiedzieć?