Wielkie dzieła czyni Jezus Miłosierny, który wszedł w progi naszej parafii 18 maja 2003 r. Przedłużeniem naszego zaufania Panu była pielgrzymka do Wilna odbywająca się w dniach 1-5 sierpnia 2003 r. dzięki staraniom ks. kan. Jarosława Koczura, proboszcza parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Myszkowie.
Oto jest dzień, który dał nam Pan... W tej jedynej świątyni w Wilnie pw. Świętego Ducha liturgia sprawowana jest wyłącznie w języku polskim. Tutaj właśnie w Godzinie Miłosierdzia w I niedzielę sierpnia 2003 r. nasz parafialny obraz Jezusa Miłosiernego (pędzla p. Witolda Bulika, artysty malarza, powstały przy ogromnej pomocy żony artysty - Elżbiety) umieszczony został na czerwonym tle ozdobionym biało-czerwonymi mieczykami w sąsiedztwie ołtarza Miłosierdzia Bożego. W ołtarzu tym widnieje Wizerunek Jezusa Miłosiernego namalowany w Wilnie w 1934 r. przez Eugeniusza Kazimirowskiego dokładnie na podstawie wizji s. Faustyny Kowalskiej. Spojrzenie Chrystusa ogarnęło każdego z nas. Zawierzenie Jemu zawarliśmy w trzech krótkich słowach: Jezu, ufam Tobie.
Poświęcenia naszego obrazu Jezusa Miłosiernego dokonał na początku Mszy św. proboszcz tamtejszej parafii ks. Mirosław Grabowski. Ta chwila wzruszeń z pewnością zakodowana została w sercu każdego pielgrzyma i nie tylko. Klimat świątyni spotęgował ogrom przeżyć w czasie Eucharystii sprawowanej przez proboszcza, ks. Jarosława Koczura.
Punktem kulminacyjnym była modlitwa powszechna za pokonanie trudnych spraw związanych z odprawą celną obrazu, za łaskę bycia w tym szczególnym miejscu, gdzie oba narody wypraszają Miłosierdzie Boże dla całego świata.
Uszanowania Wizerunku Jezusa Miłosiernego trzeba nam się było uczyć od Polaków żyjących w Wilnie.
Chociaż głównym punktem pielgrzymki było poświęcenie obrazu Jezusa Miłosiernego w Wilnie, to pani Irena, przewodnik-gawędziarz, poprzez wędrówkę po Starówce Wileńskiej, Trokach i Kownie przybliżyła nam wiele zabytków restaurowanych przez UNESCO.
Pierwsza sobotnia Eucharystia przed Matką Bożą w Ostrej Bramie pozwoliła nam klęcząc składać hołd oraz zawierzać wszystkie trudne sprawy Matce Miłosierdzia. Ta Matka otwierała szeroko przed nami swoje ramiona i wyciągała ręce pełne wszelkich łask i darów. Dobrze nam było z Maryją Ostrobramską także o brzasku w ostatnim dniu pielgrzymowania.
O tym, że Wilno jest miastem wsłuchanym w modlitwę swych wież kościelnych, że jest skarbnicą ducha zamierzchłej przeszłości, przekonywaliśmy się w każdym miejscu pielgrzymowania. Największe wrażenie sprawił na nas jeden z najpiękniejszych kościołów nie tylko na Litwie - pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Wnętrze olśniewa zdumiewającym artyzmem i różnorodnością białej sztukaterii zawierającej ponad 2000 rzeźb. Z kopuły zwisa mosiężno-kryształowy żyrandol w kształcie łodzi - dar Wenecji na konsekrację kościoła.
Wśród wielu świątyń przekształconych w czasach władzy radzieckiej na magazyny bądź muzea ateizmu, na szczególną uwagę zasługują: katedra, kościół św. Kazimierza, kościół św. Anny, kościół Świętych Franciszka i Bernarda.
Wspaniałą lekcją historii był cmentarz na Rossie - z mogiłami żołnierzy polskich poległych w latach 1919/20 i grobami obrońców Wilna poległych 19 września 1939 r. w walkach z wkraczającą do miasta Armią Czerwoną. Na cmentarzu tym spoczywa serce marszałka Józefa Piłsudskiego i jego matki.
Piękną panoramę miasta podziwiać można z Góry Trzykrzyskiej, gdzie stoi duży pomnik - trzy białe krzyże na pamiątkę męczeńskiej śmierci czternastu franciszkanów.
Trudno pominąć miejsca pobytu Adama Mickiewicza w Wilnie i Kownie. Wędrowanie nasze po Litwie zakończyliśmy w uzdrowisku w Druskiennikach.
Bogu niech będą dzięki za błogosławiony czas pielgrzymowania i świadectwo zaufania Jezusowi Miłosiernemu Gazdy budującej się parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Myszkowie - ks. Jarosława.

Ksiądz Proboszcz dziękuje wszystkim, którzy pomogli zrealizować zamierzenie prowadzące do ufundowania parafialnego obrazu Jezusa Miłosiernego. Obraz będzie eksponowany w kaplicy parafialnej podczas peregrynacji kopii obrazu w rodzinach.