W okresie przygotowania do I Komunii św. kolejnym nabożeństwem inicjacyjnym będzie obrzęd przekazania światła. Najodpowiedniejszym dniem na zorganizowanie tej uroczystości jest Święto Ofiarowania Pańskiego (2 lutego). Ponieważ jednak dzień ten wypada w czasie ferii zimowych, nabożeństwo to może być zorganizowane w innym, dogodnym czasie. Jeżeli w okresie Wielkiego Postu nie przewiduje się oddzielnego obrzędu odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych, oba obrzędy łączymy w jednym nabożeństwie. O ile to jest możliwe, w obrzędach tych powinni wziąć udział nie tylko rodzice dzieci pierwszokomunijnych, ale także chrzestni. Podczas nabożeństwa w prezbiterium powinien znajdować się Paschał, natomiast dzieci przychodzą do kościoła ze swoimi świecami chrzcielnymi. W trakcie nabożeństwa wykorzystywane będą dwie księgi liturgiczne: Obrzędy Chrztu Dzieci (Katowice 1987, dalej skrót: OCD) oraz Służba Boża w Diecezji Drohiczyńskiej (Drohiczyn 1996, dalej skrót: SBDD).
Jako pieśń na wejście można wykorzystać antyfonę Oto Pan Bóg przyjdzie. (W Wielkim Poście - pieśń Bliskie jest Królestwo Boże, zwrotki 1 i 2). Kapłan rozpoczyna nabożeństwo tak jak Mszę św., wita zgromadzonych i przypomina cel nabożeństwa - nasze spotkanie z Chrystusem, który jest Światłością świata. W Liturgii Słowa można posłużyć się następującymi fragmentami Pisma Świętego: I czytanie - Ef 5, 8-14; Psalm 27 (26) z refrenem: „Pan moim Światłem i Zbawieniem moim” (OCD nr 230. s. 135); werset przed Ewangelią: OCD nr 233 lub 236, s. 138; Ewangelia: Mt 5,13-16 lub Łk 2, 25-32.
W homilii zwracamy uwagę na to, że Chrystus-Światłość świata rozprasza ciemności spowodowane grzechem. Przekazuje nam swoje światło już od momentu chrztu, abyśmy byli dziećmi światłości. Jako jego uczniowie mamy płonąć tym światłem, aby jak najściślej jednoczyć się ze Zbawicielem i swoim życiem ukazywać Go innym ludziom.
Po homilii następuje obrzęd przekazania światła od płonącego Paschału. Celebrans przekazuje światło rodzicom i chrzestnym (OCD nr 65, s. 49), ci zaś podają je swoim dzieciom. Jeśli w nabożeństwie uczestniczy większa grupa dzieci, do podania światła należy wybrać przedstawicieli spośród rodziców i chrzestnych. W gronie podającym światło mogą też znaleźć się katecheci, a nawet nauczyciele i wychowawcy.
Dzieci stojąc z zapalonymi świecami odnawiają przyrzeczenia chrzcielne (SBDD s. 319-320). Do tych przyrzeczeń można także dołączyć przyrzeczenia abstynenckie, o ile dzieci są już przygotowane do złożenia takich przyrzeczeń. Następnie kapłan kropi dzieci wodą święconą. Towarzyszyć temu może pieśń Com przyrzekł Bogu.
Po odnowieniu przyrzeczeń chrzcielnych (lub po wręczeniu światła) dzieci wraz ze wszystkimi zgromadzonymi odmawiają IV Tajemnicę radosnej części Różańca. We wstępie do modlitwy różańcowej należy zwrócić uwagę na postawę Symeona, który w Dzieciątku Jezus rozpoznał obiecanego Zbawiciela, nazwał Go Światłem i oddał Mu bez reszty swoje życie.
Ze względu na obecność osób dorosłych można w tym miejscu dołączyć obrzęd Komunii św. Później - jak zwykle - nie może zabraknąć słowa skierowanego do rodziców i chrzestnych. Nabożeństwo kończy się błogosławieństwem (np. OCD nr 70, wersja D, s. 54) i odpowiednią pieśnią.

cdn.