W ołtarzu głównym gorejące słońce - symbol Eucharystii - wyrasta z umieszczonej nad tabernakulum olśniewającej blaskiem Arki Starego Przymierza, co podkreśla ideę harmonii Starego i Nowego Przymierza. Obok, po dwóch stronach, stoją posągi Mojżesza i Aarona. Pierwszy trzyma tablice Dekalogu, drugi ubrany jest w szaty kapłańskie.
Idei tej poświęcone są też dwa potężne obrazy, które wiszą naprzeciwko siebie na ścianach bocznych. Na przedstawiającym „Ostatnią Wieczerzę” Jan Frans de Backer dał św. Janowi Apostołowi twarz... swej żony, a jako apostoła przedstawił siebie. Drugi obraz przedstawia „Ofiarę Melchizedecha”.
W kaplicy jest nagrobek fundatora kaplicy - biskupa wrocławskiego Franciszka Ludwika Neuburga, elektora Trewiru, stąd właśnie jedna z nazw kaplicy - Elektorska. Na jego zwieńczeniu widać alegoryczne wyobrażenie Synagogi (wąż owinięty wokół laski i postać z zakrytą twarzą). Obok umieszczono symbol Ecclesii (Kościoła) z krzyżem. Elektora pochowano pod posadzką kaplicy.
Pełne symboliki są też supraporty (płyciny dekorowane w tym przypadku reliefami), umieszczone symetrycznie nad drzwiami. Pomiędzy 1720 a 1724 r. wykonał je słynny rzeźbiarz Ferdinand Maximilian Brokof z Pragi, który na Śląsku pozostawił po sobie dzieło nie mniej wspaniałe - sześć monumentalnych, pełnych ekspresji rzeźb na fasadzie bazyliki w Krzeszowie. Supraporty w kaplicy Elektorskiej przedstawiają rzeczy ostateczne: Śmierć (starzec na łożu śmierci w otoczeniu rodziny), Sąd Ostateczny (Chrystus jako Sędzia), Piekło (miejsce kary) i Niebo (miejsce nagrody). Umieszczone powyżej putta podtrzymują symbole charakteryzujące każdą z supraport. Widoczne jeszcze wyżej freski wyobrażają ewangelistów i doktorów Kościoła z ich atrybutami: św. Mateusza (anioł), św. Marka (lew), św. Łukasza (wół), św. Jana (orzeł), św. Grzegorza Wielkiego (w stroju papieskim), św. Hieronima (księga), św. Ambrożego (strój biskupi i ul pszczeli) oraz św. Augustyna (ubiór biskupi i serce gorejące).
Podłużne założenie architektoniczne kaplicy podkreślono, umieszczając eliptyczną kopułę wzdłuż głównej osi symetrii. Usytuowano ją na oświetlonym oknami tamburze, który oparto na czterech żaglach. Fresk na kopule przedstawia Bunt i Strącenie Aniołów.
Kaplica powstała w latach 1716-1724 według projektu wybitnego wiedeńskiego architekta Johanna Bernharda Fischera. Jej powstanie przyczyniło się do ożywienia sztuki barokowej na Śląsku.