Legendarny Sandomierz. Żywa Księga wiary - jak nazwał stolicę diecezji, w czasie swojego spotkania tutaj, Jan Paweł II. Książęcy i królewski Sandomierz. Ale też i Sandomierz patrzący w przyszłość. Sandomierz zatroskany o dziedzictwo kulturowe Ojczyzny i Europy. W Sandomierzu, jednym z najstarszych miast polskich, które przed wiekami odegrało też istotną rolę w życiu politycznym naszej części Europy, zrodziła się inicjatywa szerszej współpracy kulturowo-duszpasterskiej pomiędzy Węgrami, Słowacją, Czechami, Ukrainą, Białorusią i Polską. Współpraca jest podejmowana na duchowym podłożu myśli naszego Ojca Świętego sługi Bożego Jana Pawła II, której jednym z wyrazów stało się ustanowienie Świętych Cyryla i Metodego współpatronami Europy. U początku trwającej od kilku lat wspólnej modlitwy i działań stoi grupa osób ze wspomnianych państw. Organizacyjnie współpracę tę prowadzi specjalnie powołane na terenie naszej diecezji Europejskie Centrum Edukacyjne im. Świętych Cyryla i Metodego, prowadzone przez ustanowioną Fundację „Signum Temporis”. Kolejne spotkanie planowane jest w Sandomierzu we wspomnienie Świętych Cyryla i Metodego, 14 lutego br. Pomysł spotkania zrodził się w grudniu, niemal w przededniu 25. rocznicy ogłoszenia przez Jana Pawła II słowiańskich Świętych współpatronami Europy. Będzie miało ono charakter naukowy i modlitewny, a na uroczystości do Sandomierza wszystkich zapraszają pasterz diecezji bp Andrzej Dzięga i były prezydent Słowacji Michal Kovacz.
(Red.)
Program uroczystości
Sandomierz, 14 lutego 2006 r.
Dom Katolicki, ul. Mariacka 12 - godz. 10.00 - rozpoczęcie sesji
- godz. 10.15 - Referat I - Sługa Boży Jan Paweł II - aktualność misji - kard. Marian Jaworski (Lwów)
- godz. 10.45 - Referat II - Europa „dwóch płuc” - prof. dr hab. Andrzej Stelmachowski (Warszawa)
- godz. 11.15 - Referat III - Aktualność myśli Świętych Cyryla i Metodego - Michal Kovacz - były prezydent Słowacji (Bratysława)
- godz. 11.45 - podsumowanie sesji
Katedra Sandomierska - godz. 12.00 - Msza św. pod przewodnictwem kard. M. Jaworskiego (oprawa liturgiczna WSD Sandomierz, Chór z Presova i Sandomierza)
Jest w „Mistyczce” - filmie o Alicji Lenczewskiej - jedna scena, po której nie sposób wyjść z kina obojętnym. Alicja zamawia Mszę świętą i wypowiada: „Chcę ofiarować swoje życie za życie mojego brata”.
Kilkanaście lat temu otrzymałam propozycję od jednego z wydawnictw, bym napisała biografię Alicji Lenczewskiej. Odmówiłam. Bałam się, i mówię to bez wstydu, że nie mam kompetencji, żeby pisać o kimś, kto rozmawia z Jezusem. Historię potrafię zweryfikować w archiwum, relację świadka mogę nagrać i opisać, medialne studium przypadku mogę przygotować, ale mistyka? Ona nie zostawia po sobie akt. Zostawia tylko zeszyty, w których ktoś zapisuje zasłyszane z Góry słowa. Gdy odmówiłam wydawcy, miałam poczucie, że w ten sposób zamknęłam ten temat na zawsze.
Kto wierzy w Chrystusa ma iść przez życie, a nie stać w miejscu. Nie może się rozczulać nad sobą czy nad światem, załamując ręce nad tym, co dzieje się wokół. Jego powołaniem jest iść i zmieniać wszystko na lepsze.
Jezus zaczął wskazywać swoim uczniom na to, że musi udać się do Jerozolimy i wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie. A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku». Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: «Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę? Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi i wtedy odda każdemu według jego postępowania».
Spór o religię w szkole nie dotyczy wyłącznie liczby godzin katechezy ani relacji rządu z biskupami. W istocie jest sporem o prawa rodziców, granice władzy ministra oraz odpowiedzialność państwa za wychowanie młodego człowieka. Jeżeli szkoła ma przekazywać nie tylko wiedzę, lecz także uczyć odróżniania dobra od zła, uczeń powinien mieć rzeczywisty wybór między religią a etyką — nie między religią a dodatkową wolną godziną.
Spór o religię w szkole nie zaczął się od pytania, czy ktoś jest za Kościołem, czy przeciw niemu. Zaczął się od znacznie bardziej podstawowej kwestii: w jaki sposób Państwo powinno zmieniać zasady funkcjonowania szkoły.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
