Zbliżając się do Tego, który jest żywym kamieniem
(1 P 2, 4)

Wyrażając radość na widok tempa wznoszenia budowli - przypomnieć warto, że w czerwcu 2004 r. Ksiądz Arcybiskup poświęcił krzyż na przyszłym placu budowy, a dziś mury gmachu są już niemal zwieńczone szczytami - Metropolita podkreślił, iż jest ono zarówno przejawem szlachetnej energii Księdza Proboszcza i zaangażowania parafian, jak i owocem chrześcijańskiego poczucia odpowiedzialności za los wspólnoty wierzących oraz świadectwem jedności między duszpasterzami i wiernymi. Bycie chrześcijaninem jest równoznaczne z przyjęciem aktywistycznej postawy wobec życia. Budowa kościoła, który jako miejsce oddawania szczególnej czci Bogu służyć będzie kolejnym generacjom wyznawców Chrystusa, stanowi jedną z form owego aktywizmu, ukazującą żywą i pełną troski świadomość międzypokoleniowej więzi, łączącej parafię. Arcypasterz Kościoła lubelskiego wyraził przy tym głęboką nadzieję, że odznaczająca się dynamizmem w dziele budowy parafia obfitować będzie także w powołania do życia konsekrowanego.
Eucharystię, której przewodniczył Metropolita Lubelski, koncelebrowali licznie zgromadzeni kapłani: proboszcz ks. Marek Warchoł, wicedziekan dekanatu Lublin Wschód ks. prał. Stanisław Róg, księża z dekanatu: ks. kan. Jan Bednara, ks. Jan Podstawka MIC, ks. kan. Kazimierz Gacan, ks. kan. Stanisław Duma, ks. Jerzy Szkiert SDB, ks. Dariusz Kobiałka, zaproszeni goście: ks. prał. Józef Szczypa, ks. kan. Marian Flis, o. Józef Pituch SJ, ks. mjr Marian Słabek, ks. Wojciech Mazur oraz rodacy: ks. Krzysztof Piskorski i o. Artur Stronczewski OMI. W liturgii wzięli również udział: archidiecezjalny ekonom ks. prał. Tadeusz Pajurek oraz osobisty sekretarz Metropolity Lubelskiego ks. prał. Marek Słomka, pełniący podczas liturgii funkcję ceremoniarza. Pieczę nad oprawą liturgiczną pełnił wikariusz ks. Wieńczysław Barwiński.
Istotnym punktem liturgii Najświętszej Ofiary było odczytanie i podpisanie aktu erekcyjnego, a następnie poświęcenie i wmurowanie przez Księdza Arcybiskupa w ścianę budowanej świątyni kamienia węgielnego - fragmentu skalnego z Golgoty, na której dokonało się zbawienie świata. Miejsce wmurowania kamienia upamiętnione będzie okolicznościową mosiężną tablicą w formie dużego medalu, ufundowaną i wykonaną przez parafianina Gustawa Wójcika. Chociaż w wymiarze fizycznym budowa świątyni jest już zaawansowana, jednak w wymiarze duchowym jej kamieniem węgielnym - tak jak w przypadku budowania duchowej świątyni każdego chrześcijańskiego życia - musiał być, był i jest sam Jezus Chrystus. W tym kontekście symbolika kamienia - skały z Golgoty staje się niezwykle wymowna i zobowiązująca, nie tylko do kontynuacji podjętego dzieła, ale również do odpowiedzialności za duchowe wartości ziemskiego pielgrzymowania do Królestwa Chrystusa.