Reklama

Dni Jana Pawła II

Niedziela małopolska 48/2006

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Magnificencje, Rektorzy i Prorektorzy, Szanowni Profesorowie, Drodzy Studenci i wszyscy zaproszeni Goście!

Rozpoczynamy Dni Jana Pawła II, których przewodnim tematem jest wielowymiarowość prawdy. Zostały one zainicjowane przez Kolegium Rektorów Szkół Wyższych Krakowa. Może cieszyć i napawać otuchą fakt, że głęboka i wciąż aktualna myśl filozoficzno-teologiczna Jana Pawła II staje się zaczynem wspólnego przedsięwzięcia wielu instytucji naukowych. Podejmując wspólnie ten temat, Uczelnie naszego miasta i Małopolski wyrażają istotę swojego powołania, jaką jest służba prawdzie - jej odkrywanie i przekazywanie innym.
Wszyscy dobrze wiemy - i ci, którzy uczą, i ci, którzy zgłębiają wiedzę - jak żmudne jest poszukiwanie prawdy. Ale też nie ma piękniejszych chwil, gdy poszukiwanie po latach kończy się radosnym okrzykiem: „Wreszcie odkryłem prawdę!”. Wtedy człowiek - jak mówił Jan Paweł II na spotkaniu z okazji 600-lecia Wydziału Teologicznego UJ 8 czerwca 1997 r. - „ma żywą świadomość, iż prawda jest poza i ponad nim samym. Człowiek nie tworzy prawdy, ale ona sama się przed nim odsłania, gdy jej szuka wytrwale. Poznanie prawdy rodzi jedyną w swym rodzaju duchową radość («gaudium veritatis»). Któż z was, Drodzy Państwo, w mniejszym lub większym stopniu nie przeżył takiego momentu w swojej pracy badawczej! W tym przeżyciu radości z poznania prawdy («gaudium veritatis») można widzieć także jakieś potwierdzenie transcendentnego powołania człowieka, wręcz jego otwarcie się na nieskończoność”.
Poszukiwanie prawdy towarzyszy każdemu człowiekowi. Godność człowieka wyraża się w jego odniesieniu do prawdy. Powiemy, że człowiek jest sobą poprzez prawdę i dlatego „myślenie w prawdzie i życie w prawdzie” stanowi o jego godności.
Podczas tych Dni chcemy wspólnie zgłębić zagadnienie prawdy, jej wielowymiarowość i ukazać jej związki z dobrem i pięknem. Dlatego w ten projekt chętnie zaangażowały się uczelnie o tak różnych profilach naukowych: humanistycznych, teologicznych, ekonomicznych, technicznych, artystycznych, pedagogicznych, zawodowych, organizując nie tylko sesję naukową, ale i warsztaty tematyczne z aktywnym udziałem młodzieży akademickiej. W ten sposób to wspólne poszukiwanie prawdy tworzy nowe więzi między naukowcami i powstaje swoistego rodzaju wspólnota, której fundamentem jest prawda i wzajemne zaufanie. Wspólne poszukiwanie prawdy, wspólne odnajdywanie jej i zdobywanie przez ludzi reprezentujących tak różne kierunki nauki jest czymś wspaniałym, czymś, co przypomina o ideale „universitas” - jedności, którą nauka powinna wnosić w kulturę ludzką…

Z wystąpienia Metropolity Kakowskiego na sesji naukowej z okazji „Dni Jana Pawła II”, 8 listopada 2006 r.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dzisiejsza Ewangelia opisuje egzorcyzm

2026-02-13 10:21

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Jr 7,23-28 należy do części mowy Jeremiasza związanej z krytyką fałszywego poczucia bezpieczeństwa opartego na samych czynnościach świątynnych. Prorok przemawia w Jerozolimie przed upadkiem miasta. Tekst wraca do polecenia podstawowego, aby słuchać głosu Boga. Hebrajskie szema oznacza przyjęcie słowa jako zobowiązania i wykonanie. Pojawia się formuła: „Będę wam Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. W Pięcioksięgu ta formuła opisuje relację, która obejmuje całe życie, a Jeremiasz przywołuje ją w chwili próby. Motyw „chodzenia drogami” ma język znany z tradycji deuteronomistycznej. Droga staje się obrazem wyborów powtarzanych każdego dnia. Wersety wspominają wyjście z Egiptu jako początek tej historii. Bóg mówi też o prorokach jako o „sługach”, posyłanych „dzień po dniu”, co w księdze Jeremiasza odsłania Bożą wytrwałość. Diagnoza proroka ma ostre słowa. Lud nie nadstawia ucha, cofa się, a „twardy kark” pokazuje upór zwierzęcia, które wyrywa się spod jarzma. Zamiast iść naprzód, człowiek idzie wstecz w stronę dawnych nawyków. Finał stwierdza: „Przepadła wierność, znikła z ich ust”. W hebrajskim stoi tu emunah, słowo o znaczeniu stałości i wiarygodności. Zwrot o „ustach” dotyka mowy, która przestaje służyć prawdzie, więc zanika też zdolność przyjęcia pouczenia. Tertulian, komentując przypowieść o wielkiej uczcie, cytuje Jer 7,23-24 jako „zaproszenie Boga” i „odmowę ludu”. Umieszcza ten fragment w obrazie Boga, który posyła wezwanie, a człowiek odpowiada milczeniem lub wymówką. Słowo „pouczenie” oddaje hebrajskie (musar), znane także z Księgi Przysłów. Oznacza wychowanie przez napomnienie i korektę, a nie sam wykład.
CZYTAJ DALEJ

Pierwszeństwo ma życie uporządkowane według słowa, a dopiero potem prowadzenie innych

2026-02-13 10:16

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).
CZYTAJ DALEJ

Jak męka Chrystusa wyglądała z perspektywy św. Piotra?

2026-03-12 11:50

[ TEMATY ]

św. Piotr

męka Chrystusa

Gdy patrzymy na osoby towarzyszące Jezusowi w drodze do Jerozolimy, na pierwszym planie pojawia się Szymon Piotr. Spójrzmy na niego nie tylko jako na postać historyczną, ale jako na kogoś, w kim przejrzeć może się każdy z nas…

Artykuł zawiera fragment z książki o. Edwarda Kryściaka SP „Pasja miłości”, wyd. eSPe. Zobacz więcej:
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję