Jubilat urodził się w Siewierzu w 1931 r. Należał do pokolenia kleryków, którzy w krakowskim Seminarium Duchownym słuchali wykładów ks. prof. Karola Wojtyły kształtując swoje kapłaństwo pod wpływem jego niezwykłej osobowości. Takimi pozostali do dziś, przyjmując do serca słowa Jana Pawła II wypowiedziane po latach do kapłanów: „Czasy dzisiejsze, jak żadne inne, domagają się kapłanów ofiarnych, prawdziwie ubogich i bezinteresownych” (Kielce 1991 r.) i później: „Ci którzy pomimo doświadczeń trwają w wierze, którzy świadczą o Chrystusie, którzy są posłuszni Duchowi Prawdy - budują Kościół” (Żywiec 1995 r.). Ks. Kazimierz Troczyński święcenia kapłańskie przyjął w katedrze częstochowskiej z rąk bp. Zdzisława Golińskiego 19 stycznia1957 r. Droga życiowa jako wikarego, a potem proboszcza wiodła przez Cykarzew, Kłomnice, Sosnowiec, Kłobuck, Gorzkowice i powtórnie prastary długoszowski Kłobuck, gdzie od 1991 r. służy Bogu i Kościołowi. W 1962 r. otrzymuje godność kanonika, a w 2006 r. obecny Ojciec Święty Benedykt XVI nadaje mu tytuł Prałata. Dzisiaj, po 50 latach kapłaństwa, z czystym sumieniem może powiedzieć, że pomimo wielu wzlotów i upadków, radości i upokorzeń, ofiarowanego Bogu życia nie zmarnował. Posiwiały skronie, przybyło lat, ale pozostał ten radosny, pełen dobra, nadziei i miłości blask w oczach i pełne oddanie się sprawie, której się poświęcił. W dniu jubileuszu z rozrzewnieniem wspomina pierwszą samodzielną parafię w Gorzkowicach, ludzi spotkanych na długiej drodze życia. Wspomina bp. Zdzisława Golińskiego, jego wielką siłę duchową i intelektualną. Biskupa Stefana Barełę, który był nie tylko nauczycielem, ale także ojcem i przyjacielem. Pozostaje pod wrażeniem obecnego pasterza abp. Stanisława Nowaka. Po przeżytych latach ks. prał. Kazimierz, bo tak go tu wszyscy nazywają, jako kanonik honorowy Kapituły Katedralnej, dziekan i proboszcz, stanowi autorytet w Kościele i środowisku, w którym służy. Jego służba, to tysiące ochrzczonych i pojednanych z Bogiem ludzi, niezliczona ilość odprawionych Mszy św., wiele godzin rozmów i świadectw wiary dane ludziom. Dzięki staraniom ks. Kazimierza, obraz Matki Bożej czczony w tutejszym kościele doczekał się koronacji, powstała kaplica wieczystej adoracji, historyczna świątynia nabrała piękna i blasku.
20 stycznia br. Kłobuck, a wraz z nim archidiecezja wyśpiewała dziękczynne „Te Deum” za dar 50-lecia kapłaństwa czcigodnego Jubilata. Mszy św. koncelebrowanej w kościele św. Marcina przewodniczył metropolita częstochowski abp Stanisław Nowak. W wypełnionej po brzegi świątyni, wraz z licznym duchowieństwem, władzami miasta i powiatu, przyjaciółmi i liczną rzeszą dzieci i młodzieży, modlili się koledzy kursowi Jubilata oraz bp Tadeusz Pieronek. Dziękowano za czas w służbie Bogu i ludziom, prosząc, aby kolejne lata posługi upływały w zdrowiu, a Chrystus dodawał sił i rozwagi w pracy na rzecz jedności Kościoła i wzrostu Królestwa Bożego na ziemi. W homilii, Pasterz archidiecezji zwrócił uwagę, że służbę kapłańską dzisiejsi jubilaci rozpoczynali w czasach szczególnie trudnych dla Kościoła w Polsce. Przed 50 laty stało się wielkie wydarzenie w historii zbawienia, wydarzenie, za które należy szczególnie Bogu dziękować. Kaznodzieja przypomniał znaczenie kapłaństwa i rolę kapłana we współczesnym świecie. Arcybiskup zwrócił uwagę, że Jubilat swoje życie, siły, talenty i serce oddał Jezusowi i powierzonym opiece wiernym. Potrafił modlić się, błagać o łaski, dziękować za otrzymane dobro i z pokorą przyjmować wyroki Opatrzności. Arcybiskup Nowak dziękował ludziom tamtego pokolenia, że idąc za głosem Boga, byli i są solą ziemi i pionierami Kościoła w trudnych czasach. Jubileusz, to również prośba o wytrwanie w wierności i zachowanie jedności z Kościołem w trudnych próbach, także ostatnich dramatycznych wydarzeń i w obliczu niszczenia wszelkich autorytetów. „Wytrwajcie w miłości Jezusa Chrystusa, zgodnie z zawołaniem pasterskim Jubilata” - apelował na zakończenie Pasterz archidiecezji.
Pośród wielu podziękowań za wszystko, co ks. prał. Kazimierz zrobił dla Kościoła i miasta w sferze duchowej i materialnej, nie zabrakło odznaczenia medalem Zasłużony dla Rolnictwa i Złotej Honorowej Odznaki Kółek i Organizacji Rolniczych. Życzeń, kwiatów, słów płynących prosto z serca było wiele. Jednak najcenniejszym darem stała się modlitwa wiernych i liczne Komunie św. ofiarowane w intencji Jubilata.