Każdy z nas miewa lepsze i gorsze dni. Ta akcja ma przypomnieć jak ważny jest śmiech i jak wiele nam daje. Zadanie polega na pokazaniu ludziom jak proste, a jednocześnie ważne jest uśmiechanie się. Dlatego wyzwanie polega na wstawieniu swoim Facebookowym profilu swojego zdjęcia, na którym jesteśmy sami lub z przyjaciółmi, znajomymi, albo w szkole, w kinie, w parku, z rodziną, podczas obiadu, z psem, ze złotą rybką, koniem, roślinką doniczkową. Najważniejsze, aby było widać uśmiech. Akcja ma sprawić, że, że nasze życie nabierze piękniejszych barw, a smutek, niepewność, złość czy niemoc odejdzie choć na chwilę na dalszy plan.
- Wstaw zdjęcie, które wywoła uśmiech na twarzy lub umieść zdjęcie ze swoją uśmiechniętą twarzą. Opatrz je opisem: #usmiechnijsie, skopiuj tekst i nominuj kolejne minimum 3 osoby. Niech się dzieje D O B R O! Świat będzie piękniejszy - zacznij od siebie, bo jak mawiał Leonardo da Vinci najbardziej ci do twarzy z uśmiechem. Do zabawy zachęca s. Miriam Klat, elżbietanka pochodząca ze Świdnicy, która na co dzień opiekuje się dziećmi przedszkolnymi, a w wolnych chwilach jeździ traktorkiem do koszenia trawy.
Pochodząca z par. Królowej Polski w Świdnicy s. Miriam Klat CSSE, w niedzielę 23 sierpnia dziękowała za dar powołania i wieczystej profesji zakonnej.
Centralną uroczystością w życiu młodej siostry ze Świdnicy było złożenie w domu prowincjalnym sióstr elżbietanek we Wrocławiu, 22 sierpnia przed bp Andrzejem Siemieniewskim, biskupem pomocniczym wrocławskim, ślubów, o dobrowolnym życiu w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie do końca swoich dni. Do tego dnia siostra przygotowywała się od momentu wstąpienia do zgromadzenia czyli od 12 września 2012 roku. Bezpośrednie przygotowanie trwało 2 miesiące. - Wśród wykładów z teologii, życia duchowego czy liturgiki, miałyśmy też w pełnym milczeniu rekolekcje ośmiodniowe lectio divina, a także odbyłyśmy pielgrzymki do Wilna, na Jasną Górę czy Niepokalanowa. Ważny czas przygotowań spędziłyśmy ze współsiostrami w kolebce naszego zgromadzenia, w Nysie. Tam w bazylice znajdują się relikwie i prochy naszych sióstr założycielek – dzieli się z nami s. Miriam.
Od agresji Związku Sowieckiego na Polskę rozpoczął się szlak cierpienia sióstr Nazaretanek na wschodnich terenach Rzeczpospolitej
W 87. rocznicę agresji Związku Sowieckiego na Polskę przypominamy losy nazaretanek z ziem zajętych przez Armię Czerwoną. Po 17 września 1939 roku siostry traciły szkoły, internaty i domy zakonne. Dwadzieścia dziewięć sióstr i kandydatek deportowano z Wilna w głąb ZSRR. Te, które pozostały, pracowały w świeckich ubraniach, chroniły kościoły i potajemnie przyjmowały nowe kandydatki. Sowieckie państwo przez kilkadziesiąt lat próbowało usunąć zgromadzenie ze Wschodu. Bezskutecznie.
Obecność nazaretanek w miastach, które po 1918 roku znalazły się we wschodnich województwach Rzeczypospolitej, rozpoczęła się jeszcze pod zaborami. Dom we Lwowie powstał w 1892 roku. Kolejne placówki otwierano w Wilnie, Grodnie, Stryju, Nowogródku i Równem. Siostry prowadziły szkoły, internaty, katechezę oraz działalność charytatywną.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
