Jan Paweł II w Liście do kobiet w 1995 r. pisał: „Dziękujemy ci, kobieto, pracująca zawodowo, zaangażowana we wszystkich dziedzinach życia społecznego, gospodarczego, kulturalnego, artystycznego, politycznego za niezastąpiony wkład, jaki wnosisz w kształtowanie kultury zdolnej połączyć rozum i uczucie, w życie zawsze otwarte na zmysł „tajemnicy”, w budowanie bardziej ludzkich struktur ekonomicznych i politycznych. (…) Dziękujemy ci za to, że jesteś kobietą”. Te słowa w wielu kobiecych sercach wywołały radość i wdzięczność za docenienie ich pracy. Dzień Kobiet jest okazją do spojrzenia na rolę kobiet wokół nas, z jakimi problemami się borykają, jak godzą swoje podstawowe zadanie bycia matką z pracą i wymaganiami, jakie stawia życie. A te wymagania w dzisiejszym świecie są niestety coraz większe.
Każda kobieta wie, że w polskich warunkach trudnym zadaniem jest pogodzenie roli matki prowadzącej dom z pracą zawodową, nie mówiąc już o działalności społecznej. Młode kobiety, wykształcone, dobrze przygotowane do podjęcia pracy boją się rodzić dzieci. Pracodawcy boją się wiadomości o ciąży swojej pracownicy, bo bardzo mocne są w Polsce stereotypy pracujących matek. Najpierw wielomiesięczna nieobecność, a później nieustanne zwolnienia lekarskie do opieki nad dziećmi. A badania jasno wskazują - kobiety matki nie pracują gorzej. Często bywają nawet lepsze od swoich bezdzietnych koleżanek.
Bo macierzyństwo uczy kobietę wielu trudnych sztuk - zauważa Agnieszka Bugała, pracująca mama trójki dzieci. - Mama nabywa umiejętności, których nie dadzą żadne kursy ani specjalistyczne szkolenia. Np. umiejętność negocjacji kształtuje w sobie na codzienny użytek przez kontakt z dzieckiem, najbardziej wymagającym negocjatorem. Kobieta matka posiada też wielokrotnie wypróbowaną cierpliwość. Potrzebną w rozmowach z dzieckiem, niezbędną również w kontaktach z klientem. Ma też zdolność koncentracji. Bycie z dzieckiem wymaga ogromnego skupienia. I matki to potrafią.
Nie pomaga, niestety, pracującym matkom polityka prorodzinna naszego państwa. Bardzo często, zwłaszcza w dużych miastach brakuje żłobków czy przedszkoli. Na wsiach jest jeszcze gorzej. Mama małego dziecka jest praktycznie bez szans na podjęcie pracy. Na przykład w krajach skandynawskich miejsca opieki nad dziećmi funkcjonują przy wyższych uczelniach, tak by matki nie musiały zaniedbywać zajęć, nie mogąc zapewnić opieki dziecku.
W dzisiejszym świecie zasadniczo zmienił się obraz rodziny. Kobieta nie może sama prowadzić jak dawniej domu, a jednocześnie podejmować pracy zawodowej. Dlatego też tak istotne jest budowanie społeczeństwa partnerskiego, przełamywanie stereotypowych wyobrażeń o roli męża i żony, kobiety i mężczyzny. Gdy oboje małżonkowie będą czuć się w pełni odpowiedzialni za opiekę nad dziećmi oraz prowadzenie domu, kobiecie łatwiej będzie pogodzić wszystkie swoje funkcje.
Wiele kobiet czuje się dobrze, ograniczając swoją rolę społeczną do prowadzenia domu i wychowywania dzieci. I bardzo dobrze, bo to ciężka i odpowiedzialna praca. Jednak ważne jest to, że powinny mieć wybór, jeśli chcą robić coś ponad to. Nie mówiąc już o karierze zawodowej, ale choćby o działalności społecznej czy wolontariackiej. Zaangażowaniu się w życie szkoły, parafii czy innej organizacji. Kobiety przez swoją wrażliwość potrafią dostrzec potrzeby innych i na nie odpowiedzieć. Dlatego ich rola jest niezastąpiona we wszystkich dziedzinach życia.