W dzień odpustu parafialnego, przypadający w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, bp Grzegorz Kaszak poświęci nowy, marmurowy ołtarz w sosnowieckiej bazylice katedralnej
Nowy ołtarz zastąpił już drewniany, który wrócił na swoje pierwotne miejsce. „Drewniany ołtarz służył parafii przez wiele lat. Po Soborze Watykańskim II, z chwilą reformy liturgii, został wysunięty spod tabernakulum i był wykorzystywany jako ołtarz mszalny, aż do obecnych czasów. Ale ponieważ prawo liturgiczne mówi, że w każdym kościele powinien być ołtarz stały, jasno i trwale wskazujący na Chrystusa - który jest żywym kamieniem i który powinien być kamienny, stały, poświęcony - wypada by i w katedrze zastosować się do wspomnianych przepisów. Tym bardziej, że w ostatnim czasie zmieniliśmy wystrój prezbiterium i posadzkę. Wykorzystaliśmy więc tę sposobność i zamontowaliśmy nowy ołtarz” - tłumaczy ks. kan. Jan Gaik, proboszcz parafii katedralnej w Sosnowcu.
Ołtarz jest zbudowany w oddaleniu od ściany, tak by łatwo można było obchodzić go dookoła i celebrować przy nim Eucharystię. W ołtarzu znajdą się także relikwie bł. Jana Pawła II. „Od średniowiecza w ołtarzu umieszczano relikwie męczenników. W tym celu na środku wykonywano kwadratowe zagłębienie. I w naszym, katedralnym ołtarzu znajdą się relikwie - Jana Pawła II. Trafią do ołtarza po zakończonej w diecezji peregrynacji” - podkreśla ks. Gaik.
Ołtarz nawiązuje stylistyką do wystroju wnętrza bazyliki, szczególnie prezbiterium i nastawy ołtarzowej. Składa się z 3 elementów pionowych i mensy, która jest wykonana z jednego kawałka marmuru. Cały ołtarz waży 2 t, zaś mensa 1 t. Ołtarz ustawiony jest tuż za łukiem tęczowym, na odpowiednio przygotowanej i zaznaczonej nowej posadzce w prezbiterium. Zaprojektował go arch. Tadeusz Szukała, ten sam, który wykonał projekt posadzki. Na ołtarz składają się 3 części korpusu, ryzality boczne, czyli wysunięte elementy z frontu ołtarza i relikwiarz na doczesne szczątki bł. Jana Pawła II. Elementy te mają zaznaczone cokoliki i są nakryte mensą. Ryzality, lekko zbieżne ku górze, mają z 3 stron we wnęce umieszczone półkolumienki z głowicą i bazą kostkową wyciętą z ćwiartki kuli. Półkolumienki ustawione są na płytach stylobatu, czyli podstawie, na której bezpośrednio stoją kolumny i są nakryte płytką z wyciętym fryzem arkadowym. Krawędzie elementów ryzalitu są profilowane wklęśle i w miejscu przenikania z profilem wsporników i stylobatu mają zamocowane guzy w formie małej kuli. Część środkowa ołtarza, w profilowanej ramie, ma ozdobne płyciny z centralnym pierścieniem wokół przeszklonego otworu relikwiarza. Uzupełnieniem wystroju prezbiterium, obok ołtarza, jest także wykonana w podobnym stylu marmurowa ambona.
W tak zwanej „starej liturgii”, przed Soborem Watykańskim II, kapłan sprawujący Eucharystię wraz z wiernymi, po zakończeniu celebracji odmawiał modlitwę do Matki Bożej i św. Michała Archanioła. Słowa tej ostatniej ułożył papież Leon XIII, a wiązało się to z pewną niezwykłą wizją, w której sam uczestniczył.
Opisana ona została w krótkich słowach przez przegląd Ephemerides Liturgicae z 1955 r. (str. 58-59). O. Domenico Pechenino pisze: „Pewnego poranka (13 października 1884 r.) wielki papież Leon XIII zakończył
Mszę św. i uczestniczył w innej, odprawiając dziękczynienie, jak to zawsze miał zwyczaj czynić. W pewnej chwili zauważono, że energicznie podniósł głowę, a następnie
utkwił swój wzrok w czymś, co się unosiło nad głową kapłana odprawiającego Mszę św.
Wizja Daniela otwiera przed nami salę tronową nieba i czyni to językiem sądu: „Postawiono trony, a Przedwieczny zajął miejsce… Sąd zasiadł i otwarto księgi”. Cała sceneria jest procesowa, trybunał, akta, wyrok. Tysiąc tysięcy służy Przedwiecznemu, a „dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy” stoi przed Nim. Liturgia dzisiejszego święta czyta te zastępy jako świat aniołów, niezliczoną służbę nieba, o której człowiek wie mało, a której istnienie Pismo poświadcza od pierwszych do ostatnich kart. W nocnych widzeniach przybywa „jakby Syn Człowieczy” na obłokach nieba. Obłok jest w Biblii wehikułem teofanii. Ktokolwiek przybywa na obłokach, przybywa po Bożemu. Zagadkowa postać Danielowej wizji otrzymuje od Przedwiecznego „panowanie, chwałę i władzę królewską”, a Jego panowanie „nie przeminie” i królestwo „nie ulegnie zagładzie”. Jezus weźmie ten tytuł, Syn Człowieczy, jako swoje najczęstsze samookreślenie. Przed Sanhedrynem zacytuje tę właśnie wizję jako odpowiedź na pytanie o swoją tożsamość (por. Mt 26,64). Trybunał uzna to za bluźnierstwo, bo doskonale zrozumie, do czego rości sobie prawo Oskarżony. W święto Archaniołów ta perykopa ustawia proporcje. Michał, „któż jak Bóg”, wódz zastępów, Gabriel, „mąż Boży”, posłaniec zwiastowania, Rafał, „Bóg uzdrawia”, towarzysz drogi Tobiasza. To trzej wymienieni z imienia słudzy tej samej sali tronowej. Aniołowie w Piśmie nigdy nie zatrzymują uwagi na sobie. Każdy z nich jest ruchem od Boga ku człowiekowi albo od człowieka ku Bogu. Kult aniołów, którego Kościół strzeże od wieków przed wynaturzeniami (por. Kol 2,18), jest w istocie kultem Boga, „któremu służą aniołowie”.
„Nowe spojrzenie: zachować czujność w epoce klikbajtu” - tak brzmi temat Światowego Dnia Środków Społecznego Przekazu 2027, o czym poinformowała Dykasteria ds. Komunikacji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.