Pierwsze spotkanie młodych ludzi nad brzegiem Jeziora Lednickiego odbyło się podczas pielgrzymki Ojca Świętego do Polski w 1997 r. Czym w ciągu tych pięciu lat stała się Lednica? Wielu zadaje sobie takie pytanie: Jak to możliwe, że wydarzenie, które w 1997 r. mogło się wydawać tylko jednorazowym spotkaniem młodzieży i przyjaciół Duszpasterstwa Akademickiego Ojców Dominikanów w Poznaniu, przetrwało i funkcjonuje nie tylko w poznańskim środowisku akademickim, ale i wśród młodych w całej Polsce?
Lednica od początku funkcjonowała jako projekt, którego celem było przygotowanie młodzieży do świadomego wyboru Chrystusa i wejście z Nim w trzecie tysiąclecie chrześcijaństwa. Poznanie tajemnicy Trójcy Świętej w trzech osobach - Boga Ojca, Syna Bożego i Ducha Świętego było tematem kolejnych spotkań nad Jeziorem Lednickim, zgodnie z ogłoszonymi przez Papieża latami, które przygotowywały Kościół do rozpoczęcia trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa. Pierwszy etap mamy za sobą. W zeszłym roku w dniach 10-11 czerwca tysiące młodych, zgromadzonych pod Bramą III Tysiąclecia, przekraczając ją, symbolicznie dokonało wyboru Chrystusa, wyznało wiarę w Jezusa Chrystusa, Bożego Syna, Zbawiciela. To wyznanie zamknęło się w znaczeniu znaku, dzięki któremu rozpoznawali się pierwsi chrześcijanie - ICHTIS = RYBA, ten znak stał się symbolem projektu Lednica 2000.
Mamy już rok 2001. Czy Lednica nie spełniła już swojego zadania, nie przygotowała nas do wejścia w trzecie tysiąclecie chrześcijaństwa? Jaki może mieć sens organizowanie kolejnych spotkań?
Odpowiedź otrzymaliśmy w słowach Papieża skierowanych do młodzieży lednickiej w poprzednich latach:
"(...) Nie lękajcie się iść w przyszłość przez Bramę, którą jest Chrystus. Wierzcie Jego słowom, wierzcie Jego miłości. W Nim jest nasze zbawienie (...). Nie wystarczy przekroczyć próg, trzeba iść w głąb (...); na drodze, którą jest Chrystus, nie jesteście nigdy sami. Jest z Wami Duch Święty Pocieszyciel. Nie lękajcie się wezwań, jakie przed Wami stawia świat (...); podnieście głowy i zobaczcie cel Waszej drogi (...); nie lękajcie się patrzeć w wieczność. Tam czeka Ojciec, Bóg, który jest Miłością (...) dla tej Miłości warto żyć (...)".

Jan Paweł II
Po przekroczeniu Bramy musimy iść dalej, iść w głąb, iść ku wieczności... Dla wielu z nas Jezioro Lednickie stało się miejscem spotkania Chrystusa, odnowienia swojego spojrzenia na Kościół, dostrzeżenia, jak ogromną rolę mamy do spełnienia jako chrześcijanie w świecie, odkryciem swojego powołania do świętości. Tutaj przeszłość chrześcijaństwa - miejsce przyjęcia chrztu przez Mieszka - łączy się z dniem dzisiejszym i przyszłością Kościoła i Europy, którą jesteśmy MY.