Próbowałam podnieść z ziemi Zabłocone sztandary, Na których widniał napis Wykonany złotymi literami „Bóg, Honor, Ojczyzna”.
Próbowałam ukazać Młodemu pokoleniu Ich moc i sens historyczny Oraz piękno życia W imię patriotyzmu.
Nagle zrozumiałam, że dorośli Nie wiedzą, co to Honor, Zgubili w pośpiechu Ojczyznę, A wszystko dlatego, Że podjęli z Bogiem wojnę.
Oczyściłam zniszczone sztandary, Postawiłam ze czcią pod krzyżem, By ponownie zabłysły chwałą, By na nowo świeciły przykładem Tych, którzy dla nas polegli.
Oddali swe życie na wzór Jezusa, Dlatego ofiara ich tak cenna. Zaś sztandar z napisem „Bóg, Honor, Ojczyzna” tylko z krzyżem ma swą wartość.
Dlatego, droga młodzieży, Zrozumiesz, co to Patriotyzm, Kiedy wpatrzona w znak krzyża Nie będziesz walczyć z Bogiem, Lecz ze złem, z Boską pomocą.
Tylko z Tobą, Jezu, poniosę sztandary, Obiecuję wytłumaczyć ludziom ich sens. Zrozumieją i poniosą je dalej, Wszak zbawienia wymaga Każde dziecko historii.
Los Ojczyzny
Kupczą i frymarczą Nią, Jakby była najgorszą ladacznicą, Zacierają przy tym ręce, Licząc zdobyte srebrniki, I zaślepieni myślą, Któż nam to udowodni?
Kto Ciebie, Matko, weźmie w obronę, Kto godność Twą przywróci?
Narodzie umiłowany, Czy i ty Mnie zdradziłeś? Zapamiętaj, Nic beze Mnie nie uczynisz! Ukorz się, a nad śnieg Wybieleją twe występki. Zapomnę ci wszystkie zdrady, Przywrócę do dawnej świetności, Tylko odrzuć ducha ciemności.
18 marca 2001 r.
O naprawie Rzeczypospolitej
Wciąż tworzą nowe programy naprawy Ojczyzny tymczasem Ona coraz gorzej się ma w agonii śle błagalny wzrok ku dzieciom swym i ledwo słyszalnym głosem powiada na nic się zda kwiecista retoryka i programów sto gdy twe sumienie ku cielcom się zwraca a rozum i ręce służą mamonie ach biada mi biada umęczonej Matce któż balsam wyleje na zbolałe moje serce kto trud podejmie niebywały by drogę prostym ludziom wskazać na wyżyny ducha
Idzie nowych ludzi plemię obudzim Cię z letargu Matko i wskrzesim na nowo
Paweł toczy spór o to, kto jest dzieckiem Abrahama, i rozstrzyga go zdaniem-tezą: „ci, którzy polegają na wierze, ci są synami Abrahama”. Dowód prowadzi z Pisma: „uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to policzone za sprawiedliwość” (Rdz 15,6). Abraham został usprawiedliwiony przed obrzezaniem i przed Prawem. Wiara jest starsza niż uczynki Prawa. Więcej, już w obietnicy „w tobie będą błogosławione wszystkie narody” Paweł czyta praewangelię. Pismo „przewidziało” usprawiedliwienie pogan z wiary i „wcześniej zapowiedziało Abrahamowi Ewangelię”. Antytezą błogosławieństwa wiary jest przekleństwo uczynków Prawa: „na tych wszystkich, którzy polegają na uczynkach wymaganych przez Prawo, ciąży przekleństwo”, bo Pwt 27,26 przeklina każdego, kto nie wypełnia wszystkiego. Logika jest bezlitosna. Prawo żąda całości, a całości nikt nie dźwiga. Kto więc buduje na własnym wykonaniu, buduje na fundamencie, który go oskarży. „A że w Prawie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że sprawiedliwy żyje dzięki wierze” (Ha 2,4), werset, który Paweł uczynił osią swojej teologii, a historia uczyniła osią sporów aż po Reformację. Rozwiązanie przychodzi w zdaniu o zamianie: „z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił - stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie” (Pwt 21,23). Czasownik exēgorasen pochodzi z języka wykupu niewolników. Chrystus zapłacił cenę, wchodząc sam pod przekleństwo wiszących na drzewie. Cel jest podwójny: „aby błogosławieństwo Abrahama stało się w Chrystusie Jezusie udziałem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha”. Dzisiejszy patron, Wincenty Kadłubek, biskup krakowski, który złożył urząd i wstąpił do cystersów w Jędrzejowie, jest ilustracją tej samej hierarchii. Godności i dzieła, także tak wielkie jak jego Kronika, matka polskiej historiografii i prawniczej kultury (to on przechował dla nas pojęcie rzeczypospolitej), nie są tytułem przed Bogiem. Tym tytułem pozostaje wiara, która pod koniec życia wybiera mniszą celę.
W ciągu zaledwie dwóch ostatnich dni Polską wstrząsnęła seria brutalnych wydarzeń. Zaplanowane ataki nastolatków na rówieśników i nauczycieli na terenie placówek oświatowych to coś więcej niż incydenty. To dramatyczny obraz głębokiego kryzysu wychowawczego. Kiedy w przestrzeni szkolnej krew zastępuje atrament, musimy zadać sobie trudne pytanie: gdzie jako społeczeństwo popełniliśmy błąd? Na to pytanie, w świetle najnowszych wydarzeń, odpowiada ekspert oświatowy Andrzej Sosnowski.
Fala przemocy, z którą mamy dziś do czynienia, nie wzięła się znikąd. Choć media nagłaśniają obecnie te najbardziej drastyczne przypadki, eksperci od dawna alarmowali, że w polskich szkołach systematycznie rośnie agresja, a uczniowie potrafią wnosić na teren placówek niebezpieczne narzędzia. Jak diagnozuje Andrzej Sosnowski, obecna czarna seria to tragiczny finał długofalowego procesu erozji systemu polskiej szkoły.
Jak chronić płodność, pomagać parom zmagającym się z niepłodnością i odpowiadać na wyzwania współczesnej medycyny? Tym zagadnieniom będzie poświęcony międzynarodowy kongres „Blask człowieczeństwa”, który w dniach 16–18 października odbędzie się w Rzymie. Spotkanie zainauguruje Leon XIV podczas specjalnej audiencji w Watykanie.
Kongres pod hasłem „Blask człowieczeństwa: chronić płodność, leczyć niepłodność” odbędzie się na rzymskim kampusie Katolickiego Uniwersytetu Najświętszego Serca. Wydarzenie organizowane jest z okazji 25-lecia Międzynarodowego Instytutu Naukowego Pawła VI, zajmującego się badaniami nad płodnością i niepłodnością człowieka, oraz 50-lecia Centrum Naturalnej Regulacji Płodności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
