Reklama

Z Watykanu

Nowym watykańskim sekretarzem stanu Papież Benedykt XVI mianował 22 czerwca kard. Tarcisio Bertonego, dotychczasowego arcybiskupa Genui, który w latach 1995-2002 był sekretarzem Kongregacji Nauki Wiary i najbliższym współpracownikiem jej ówczesnego prefekta kard. Josepha Ratzingera. Kard. Bertone zastępuje na tym stanowisku 78-letniego kard. Angelo Sodano, który piastował ten urząd, odpowiadający w państwach świeckich urzędom premiera i ministra spraw zagranicznych, przez 15 lat.

Niedziela Ogólnopolska 27/2006, str. 4

Delegacja z Regensburga na pamiątkowym zdjęciu z Benedyktem XVI, 21 czerwca 2006 r.
Grzegorz Gałązka

Delegacja z Regensburga na pamiątkowym zdjęciu z Benedyktem XVI, 21 czerwca 2006 r.<br>Grzegorz Gałązka

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Modlitwa „Anioł Pański”

Znaczenie Eucharystii w Kościele

Znaczenie i miejsce Eucharystii w Kościele jako najcenniejszego jego skarbu omówił Benedykt XVI w rozważaniach przed modlitwą Anioł Pański na Placu św. Piotra w Watykanie 18 czerwca. Ojciec Święty powiedział m.in.:
„Eucharystia stanowi w istocie skarb Kościoła, bezcenne dziedzictwo, które pozostawił mu jego Pan. Kościół zaś strzeże go z najwyższą troską, sprawując codziennie Mszę św., adorując Eucharystię w kościołach i kaplicach, rozdając ją chorym, a jako Wiatyk tym, którzy wyruszają w ostatnią podróż.
Jednakże skarb ten, który przeznaczony jest dla ochrzczonych, nie ogranicza zasięgu swego działania do środowiska Kościoła: Eucharystią jest Pan Jezus, który daje siebie «za życie świata» (J 6, 51). W każdym czasie i w każdym miejscu pragnie On spotkać człowieka i nieść mu życie Boże. Eucharystia ma również znaczenie kosmiczne: przemiana chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa stanowi bowiem początek ubóstwienia samego stworzenia. Dlatego święto Bożego Ciała odznacza się w sposób szczególny tradycją niesienia Najświętszego Sakramentu w procesji - jest to gest bogaty w znaczenie. Niosąc Eucharystię ulicami i placami, chcemy zanurzyć Chleb, który zstąpił z nieba, w codzienności naszego życia; chcemy, aby Jezus szedł tam, dokąd my idziemy, żył, gdzie my żyjemy. Świat nasz, nasze życie, muszą stać się Jego świątynią”.

Biskupi Łotwy, Litwy i Estonii z wizytą „ad limina”

Reklama

19 czerwca Ojciec Święty Benedykt XVI przyjął biskupów łotewskich, w tym metropolitę Rygi - kard. Janisa Pujatsa. Audiencje odbyły się w ramach odbywającej się w czerwcu wizyty ad limina Apostolorum biskupów krajów bałtyckich: Litwy, Łotwy i Estonii.
Biskup rzeżycko-agloński Janis Bulis powiedział dla Radia Watykańskiego, że „Benedykt XVI rozmawiał z łotewskimi biskupami jak ojciec ze swymi synami”. „Pytał, czy ciężko jest pracować, jaki jest stan diecezji, ile mamy parafii, ilu księży oraz ilu kleryków jest w seminarium” - relacjonował rozmówca Radia Watykańskiego. Zapewnił Benedykta XVI, że cały naród modli się za niego: „co miesiąc odprawiamy Msze św. w jego intencji i nieustannie wspieramy go duchowo”.
W ramach tej samej wizyty ad limina Apostolorum Benedykt XVI przyjął też biskupów litewskich, w tym metropolitę Kowna abp. Sigitasa Tamkevicziusa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Benedykt XVI honorowym obywatelem Regensburga

Benedykt XVI otrzymał 21 czerwca obywatelstwo honorowe Regensburga. Burmistrz miasta Hans Schaidinger przekazał Papieżowi akt nadania tytułu po zakończeniu audiencji generalnej. W uroczystości, która odbyła się w watykańskiej Auli Pawła VI, obok przedstawicieli miasta i regionu wziął udział ordynariusz diecezji Regensburg bp Gerhard Ludwig Müller. Byli także reprezentanci innych Kościołów chrześcijańskich i wspólnoty żydowskiej.
Schaidinger nazwał Benedykta XVI wielką osobowością teologii i czasów współczesnych. „Papież pozostaje wierny swoim ojczystym korzeniom i jest «bawarskim Włochem»” - mówił burmistrz podkreślając, że obywatele Regensburga wszystkich religii i światopoglądów są dumni, że „jeden z nich został wybrany głową Kościoła katolickiego”. „Wraz z honorowym obywatelstwem Papież ma teraz wieczne prawo do bycia w Regensburgu” - powiedział Schaidinger.
Ks. Joseph Ratzinger w latach 1969-77 był na miejscowym uniwersytecie profesorem dogmatyki. W 1976 r. pełnił funkcję wicerektora uczelni. Od czasu wyboru w 1997 r. na arcybiskupa Monachium i Fryzyngi był profesorem honorowym katedry.

Kard. Tarcisio Bertone nowym sekretarzem stanu Stolicy Apostolskiej

Czesław Ryszka

71-letni kard. Tarcisio Bertone, salezjanin, pochodzi z włoskiego Piemontu. Znany jest ze swej komunikatywności i poczucia humoru. Po ubiegłorocznym konklawe żartował, że paląc karty do głosowania, kardynałowie omal nie puścili z dymem Kaplicy Sykstyńskiej. W ostatnim czasie jako pierwszy nawoływał do bojkotu powieści Kod Leonarda da Vinci Dana Browna oraz jej ekranizacji. Jego hobby to piłka nożna; w wolnych chwilach, nawet ostatnio, występował w roli sprawozdawcy sportowego.
Przede wszystkim jednak kard. Bertone jest znakomitym kanonistą i teologiem, a przy tym człowiekiem otwartym na świat i potrzeby współczesnego Kościoła. Jak zauważa bp Zygmunt Zimowski, który współpracował z abp. Bertone w Kongregacji Nauki Wiary, na pewno tchnie on nowego ducha w prace Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej. „W jego posługiwaniu mniej będzie dyplomacji a więcej troski o pełnię wiary, gdyż dyplomacja ma przede wszystkim służyć rozwojowi wiary” - przewiduje bp Zimowski.
Warto podkreślić, że kard. Bertone jest bardzo związany z orędziem fatimskim. W czerwcu 2000 r., jako sekretarz Kongregacji Nauki Wiary, był obecny przy ujawnieniu tzw. trzeciej tajemnicy fatimskiej. Jej tekst wraz z komentarzem ówczesnego prefekta Kongregacji Nauki Wiary kard. Josepha Ratzingera, dokumentem s. Łucji oraz historycznym wprowadzeniem autorstwa właśnie kard. Bertone, ukazał się w wydanej przez Kongregację Nauki Wiary publikacji Orędzie z Fatimy. Wcześniej kard. Bertone pięciokrotnie kontaktował się ze zmarłą 13 lutego 2005 r. s. Łucją, jedynym żyjącym wówczas świadkiem fatimskich objawień w 1917 r. Jako specjalny wysłannik Jana Pawła II, kard. Bertone przewodniczył 15 lutego 2005 r. uroczystościom pogrzebowym s. Łucji w Coimbrze.
Nowy sekretarz stanu jest orędownikiem Fatimy, doskonale zna fatimskie przesłanie, apelujące o modlitwę i pokutę jako warunki zaistnienia pokoju na świecie. Wie również, że wprowadzenie nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca w skali świata ma przełamać zagrożenia wojen, kataklizmów w przyrodzie, prześladowań Kościoła katolickiego oraz przyczynić się do nawrócenia Rosji.
W przyszłym roku przypada 90. rocznica objawień fatimskich, dobrze się więc stało, że drugą osobą w Kościele po Papieżu będzie Kardynał, dla którego Fatima stanowi szczególny znak czasów. Można przypuszczać, że kard. Bertone, który tyle razy spotykał się z s. Łucją, nazywaną „prorokinią naszych czasów”, wie znacznie więcej o scenariuszu wydarzeń XXI wieku, niż to opublikował we wspomnianej książce Orędzie z Fatimy. Zapewne za Janem Pawłem II uznaje orędzie fatimskie za jedną z głównych dróg Kościoła, za „orędzie ściśle związane z przeznaczeniem Kościoła i ludzkości; za orędzie wieku, tak istotne jak Ewangelia” - o czym mówił w Fatimie 13 maja 1982 r. Jan Paweł II.
O fatimskim orędziu wypowiedział się również przełożony kard. Bertone w Kongregacji Nauki Wiary - kard. Joseph Ratzinger, obecny Papież Benedykt XVI. Komentując finał objawień fatimskich, czyli triumf Niepokalanego Serca Maryi, tłumaczył, że „serce otwarte na Boga i oczyszczone przez kontemplację jest silniejsze niż karabiny i broń wszelkiego rodzaju”.
Jan Paweł II lubił powtarzać, że codziennie duchowo udaje się do Fatimy. „Fatima? Każdego dnia jestem tam obecny!” (28 marca 1996). Można się spodziewać, że dzięki kard. Bertonemu orędzie fatimskie stawi czoła szerzeniu się zeświecczenia i permisywizmu, pomoże zerwać sidła zastawione na chrześcijańską moralność - zgodnie ze słowami Jana Pawła II, że „z Fatimy wypływa źródło życia, z którego emanuje nieprzerwanie odkupienie i łaska, zawsze silniejsze niż zło” (13 maja 1983).
Kard. Bertone był w Polsce w 2000 r., zaproszony przez proboszcza sanktuarium maryjnego w Zawadzie k. Dębicy.
Przejęcie stanowiska przez nowego sekretarza stanu nastąpi 15 września br.

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

W ciszy rośnie przestrzeń dla wiary

2026-01-09 19:30

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Opowiadanie pokazuje, jak uznanie tłumu staje się próbą serca władcy. Po zwycięstwie nad Filistynami kobiety wychodzą z miast z bębenkami i śpiewem. Taki pochód dziękczynny zna Biblia już w pieśni Miriam po przejściu przez morze. Refren przypisuje Saulowi „tysiące”, a Dawidowi „dziesiątki tysięcy”. W pieśni słychać paralelizm, typowy dla hebrajskiej poezji, gdzie drugi człon wzmacnia pierwszy. Saul słyszy jednak w tych słowach podważenie tronu. W jego wnętrzu rodzi się myśl: brakuje Dawidowi tylko królestwa. Tekst notuje, że od tej chwili Saul patrzył podejrzliwie na Dawida. „Oko” w Biblii bywa nazwą pragnienia i intencji. Zazdrość zaczyna kierować spojrzeniem i pamięcią. Władza traci wtedy prostotę i staje się zakładnikiem własnego lęku.
CZYTAJ DALEJ

Wincenty Pallotti

Niedziela sosnowiecka 6/2005

[ TEMATY ]

wspomnienia

wspomnienie

TER

Rzeźba św. Wincentego Pallottiego

Rzeźba św. Wincentego Pallottiego

Włoski ksiądz katolicki, założyciel Pallotynów, urodził się w Rzymie 21 kwietnia 1795 r.

Był pełnym gorliwości apostolskiej kapłanem diecezjalnym. W 1835 r. z grona jego przyjaciół i współpracowników - księży, zakonników i świeckich - powstało Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego. Wkrótce Pallotti powołał do życia wspólnotę księży i braci (Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego - Pallotyni), mającą na celu zakładanie, ożywianie i scalanie Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. Obecnie ze wspólnotą księży i braci współdziała kilka wspólnot sióstr, instytuty świeckie i stowarzyszenia świeckich. Swoje dzieło oddał Pallotti pod opiekę Maryi, Królowej Apostołów. W Niej widział najbardziej autentyczny przykład apostolstwa dla wszystkich katolików, a w szczególności świeckich.
CZYTAJ DALEJ

Artyści w Domu Arcybiskupów Krakowskich

2026-01-22 23:06

Biuro Prasowe AK

- Ktoś, kto odkrywa piękno, odkrywa, jak Bóg jest ważny. Chwalebny jest ten, kto potrafi przeważyć. To, czym Bóg przeważa wszystko, jest piękno – do artystów, wskazując na wagę ich powołania, mówił kard. Grzegorz Ryś podczas tradycyjnego spotkania opłatkowego w Domu Arcybiskupów Krakowskich.

Przed Mszą św., odprawioną w kaplicy Arcybiskupów Krakowskich, duszpasterz środowisk twórczych powitał zebranych, a wśród nich duchownych: ks. Stanisława Czernika, ks. Lucjana Bartkowiaka. W homilii ks. Dariusz Guziak przypomniał, że choć liturgicznie trwa już okres zwykły, to w polskiej tradycji nadal przeżywany jest czas Bożego Narodzenia. Zaznaczył, że jest to szczególny moment sprzyjający modlitwie, refleksji i odnawianiu relacji z Bogiem, by „na nowo wejść w relację z Niebem”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję