Taki tytuł nosi film Grzegorza Linkowskiego o bł. Emilianie Kowczu, zrealizowany na zlecenie Redakcji Programów Katolickich TVP. Film został zakwalifikowany do pokazów konkursowych dwóch prestiżowych festiwali w USA: VIII Festiwalu Filmów Polskich w Los Angeles (26 kwietnia - 3 maja) i „The Hugo Television Awards”, który jest częścią „The 43rd Chicago International Film Festival” (wyniki zostaną ogłoszone 11 kwietnia). W Stanach Zjednoczonych lubelska produkcja będzie oceniana w kategorii: „filmy dokumentalne - historia/biografia”. „Proboszcz Majdanka”, pokazywany był już na wielu przeglądach, uzyskał pozytywne recenzje i zdobył nagrody, np. II nagrodę w kategorii filmu dokumentalnego na XXI Międzynarodowym Katolickim Festiwalu Filmów i Multimediów Niepokalanów 2006.
Premiera filmu, który opowiada niezwykłą historię męczennika obozu koncentracyjnego na Majdanku, odbyła się 28 grudnia 2005 r. w Filharmonii im. H. Wieniawskiego w Lublinie. Ks. Emilian Kowcz - greckokatolicki duchowny, który w 2001 r. został włączony przez Jana Pawła II w poczet błogosławionych, zasłynął z wielkiego umiłowania człowieka, niezależnie od jego nacji i wyznania. Grzegorz Linkowski pokazał go jako osobę, której życie, działalność i męczeńska śmierć stworzyły niezwykłą szansę na pojednanie trzech różnych tożsamości: ukraińskiej, polskiej i żydowskiej. Reżyser, korzystając m.in. z wypowiedzi kilkunastu świadków, ułożył wiarygodną i pozbawioną patosu opowieść o wielkości człowieka, która może stać się udziałem każdego. W filmie przeplatają się zdjęcia z obozu zagłady na Majdanku oraz z Ukrainy, gdzie Linkowski szukał dróg, którymi Kowcz zdążał do świętości.
Proboszcz Majdanka zmarł 25 marca 1944 r. Chociaż wielu starało się wydostać go z obozu, on w listach pisał: „Nie mogę stąd odejść, bo jestem tu potrzebny. Ci nieszczęśliwi ludzie, których są tu tysiące, potrzebują mnie. Jestem ich jedyną pociechą. Zostać tu jest moim obowiązkiem. Wszyscy jesteśmy tu równi: Polacy, Żydzi, Ukraińcy, Rosjanie, Litwini czy Estończycy. Jestem tu teraz jedynym kapłanem, nie mogę sobie wyobrazić, co oni by beze mnie zrobili. Tutaj widzę Boga, który jest jeden dla nas wszystkich bez względu na nasze religijne odmienności”.