14 września br. odbyła się podniosła uroczystość związana z 50-leciem obecności Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi w Zgierzu. Jubileusz świętowano w parafii Chrystusa Króla, na terenie której siostry mieszkają i apostołują. Rozpoczęto modlitwą eucharystyczną, której przewodniczył abp Władysław Ziółek. Był obecny także dziekan dekanatu zgierskiego - ks. kan. Henryk Góra, miejscowy proboszcz - ks. kan. Tadeusz Jędrzejak i wikariusz ks. Andrzej Żuchowski. Przybyły siostry pracujące w tej parafii na przestrzeni 50 lat wraz z przełożoną generalną - m. Teresą Kaźmierską. Na początku Mszy św. przełożona domu zakonnego w Zgierzu - siostra Anatolia przedstawiła krótką historię pracy sióstr w Zgierzu. W homilii Pasterz archidiecezji łódzkiej nawiązał do słów Ojca Świętego wypowiedzianych podczas ostatniej pielgrzymki w Ojczyźnie na krakowskich Błoniach 18 sierpnia br.: "Człowiek nierzadko żyje tak, jakby Boga nie było, a nawet stawia samego siebie na Jego miejscu". Służba Sióstr Wspólnej Pracy z pewnością przypomina o potędze Pana Boga. W procesji z darami jako podziękowanie od miejscowej parafii ks. kan. Jędrzejak ofiarował 50 róż. Świątecznie wyśpiewanym Te Deum zakończono obrzędy liturgiczne.
Założycielem Zgromadzenia Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi jest sługa Boży bp Wojciech Owczarek. 27 października 1922 r. biskup włocławski Stanisław Zdzitowiecki zatwierdził Zgromadzenie. W 1983 r. Zgromadzenie otrzymało prawa papieskie, potwierdzone przez Kongregację do spraw Zakonów i Instytutów Świeckich. Siostry zgodnie ze swoim charyzmatem niosą pomoc Kościołowi w różnych pracach apostolskich: parafialnej, katechetycznej, wychowawczej, opiekuńczej, oświatowej, biurowej, charytatywnej i rękodzielniczej. Okresem obfitującym w nowe powołania zakonne był czas powojenny. Wówczas powstawały nowe domy zakonne, m.in. w Zgierzu. Staraniem proboszcza parafii Matki Bożej Dobrej Rady w Zgierzu - ks. prał. Szczepana Rembowskiego odzyskano pomariawicki kościół wraz z pomieszczeniami przy ul. Słowackiego. Tenże kapłan zwrócił się do przełożonej generalnej Zgromadzenia Sióstr Wspólnej Pracy, aby przyjęła tę placówkę. Na początku 1952 r. siostry przybyły do Zgierza i rozpoczęły pracę przy kościele, któremu nadano tytuł Chrystusa Króla. Był to wówczas kościół filialny parafii Matki Bożej Dobrej Rady. 6 czerwca 1952 r. bp Michał Klepacz zezwolił na otwarcie nowego domu zakonnego w Zgierzu. W 1968 r. kard. Stefan Wyszyński - Prymas Polski zatwierdził parafię Chrystusa Króla w Zgierzu. Proboszczem został ks. Eugeniusz Kirzewski, który rozpoczął remont i przebudowę kościoła. W tych pracach pomagały wydatnie siostry. Mieszkały wówczas przy kościele. W związku z przybyciem do parafii księdza prefekta siostry przeniosły się w 1974 r. do wynajętego mieszkania przy ul. Czerwińskiego, by następnie w 1977 r. zamieszkać we własnym nowo zakupionym domu przy ul. Nowotki, dziś Piłsudskiego 61.
W ciągu półwiecza w Zgierzu pracowało 46 sióstr. Z tej liczby 18 sióstr odeszło już do Pana po nagrodę wieczną. Pierwszą przełożoną zgierskiej placówki była s. Serafina Kowalska (1952-63). Najdłużej przebywała w Zgierzu s. Jadwiga Machnowska (1962-73, 1980-89). Owocem modlitwy i pracy sióstr są powołania 6 sióstr do tego Zgromadzenia ze Zgierza. Obecnie wspólnotę zgierską stanowią 4 siostry: 2 katechetki prowadzące katechezę w Szkole Podstawowej nr 3 na terenie parafii św. Jana Chrzciciela i w 6 przedszkolach na terenie parafii zgierskich, zakrystianka - siostra Grażyna pracująca ofiarnie w kościele Chrystusa Króla oraz czwarta siostra wspierająca Kościół i swoją wspólnotę zakonną modlitwą i cierpieniem.
Z okazji jubileuszu życzymy Siostrom Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi, by ich przykład umiłowania Boga całym sercem, umysłem, duszą i całą mocą nadal budował mieszkańców Zgierza i archidiecezji łódzkiej.
Trzy niezwykłe historie ludzi, których wiara została poddana radykalnej próbie. Pierwsza rozpoczyna się od niewyobrażalnej tragedii i pytania: „Jeśli Bóg jest dobry, dlaczego do tego dopuścił?” Druga pokazuje młodego człowieka piszącego z zachwytem o zjednoczeniu z Chrystusem — człowieka, który później stanie się jednym z największych przeciwników religii. Trzecia prowadzi nas na nocny spacer C.S. Lewisa z J.R.R. Tolkienem i do zaskakującej podróży, podczas której niewierzący pisarz odkrył, że… już wierzy.
Dlaczego św. Piotr rozpoznał w Jezusie Mesjasza, choć faryzeusze wiedzieli o religii znacznie więcej? Czy wiara jest rezultatem logicznego rozumowania, osobistej decyzji, a może darem, którego człowiek nie potrafi sam sobie zapewnić? I co zrobić, gdy czujemy, że nasze połączenie z Bogiem staje się coraz słabsze?
Ksiądz z Archidiecezji wrocławskiej we Fraterni Kapłańskiej św. Dominika
2026-08-21 15:30
ks. Łukasz
Jakub Gonciarz OP
Ks. Krzysztof Wojtaś [z lewej] i ks. Kamil z warszawsko-praskiej rozpoczęli swój nowicjat dla Fraterni, otrzymując dominikański krzyż
Ks. Krzysztof Wojtaś, wikariusz parafii Najświętszego Zbawiciela we Wrocławiu‑Wojszycach, od roku należy do Fraterni Kapłańskiej św. Dominika. Dla czytelników Niedzieli Wrocławskiej opowiada, jak wygląda formacja księży diecezjalnych w rodzinie dominikańskiej oraz jak św. Pier Giorgio Frassati poprowadził go do złożenia przyrzeczenia i życia duchowością św. Dominika.
Jak zaznacza ks. Krzysztof Wojtaś jego spotkania z rodziną dominikańską zaczęła się dzięki spotkaniom w Lednicy. - Pierwszy raz pojechałem na Lednicę w 2002 roku i od tamtej pory to miejsce stało się dla mnie przestrzenią duchowego wzrostu. Później, już jako ksiądz, uczestniczyłem w rekolekcjach dla duchownych na Jamnej czy Lednicy, gdzie poznałem wielu braci kaznodziejów. Ich styl życia, prostota i duchowość św. Dominika zawsze mnie pociągały - podkreśla kapłan w Wojszyc, podkreślając, że rok temu dowiedział się, że powstaje Fraternia Kapłańska św. Dominika — wspólnota dla księży diecezjalnych, którzy chcą żyć duchowością dominikańską. - Napisałem maila do o. Pawła Koniarka OP, promotora fraterni, i zacząłem uczestniczyć w spotkaniach jako postulant. W sierpniu przeżyłem ważny moment: 19 sierpnia odbyły się moje obłóczyny. Prowincjał wręczył mi krzyż dominikański, znak przynależności do rodziny dominikańskiej. Zachowujemy sutannę, ale krzyż jest widocznym symbolem tego, że żyjemy duchowością Zakonu Kaznodziejskiego. W czasie obrzędu otrzymuje się również patrona — świętego lub błogosławionego z rodziny dominikańskiej. Moim został św. Pier Giorgio Frassati, którego kanonizacja była dla mnie impulsem do podjęcia tej drogi. On jako tercjarz należał do dominikańskiej rodziny, więc jego przykład bardzo mnie poruszył - opowiada ks. Wojtaś.
Bp Domenico Beneventi, stojący na czele diecezji San Marino – Montefeltro, opisuje nastrój, w jakim ta mała republika oczekuje na wizytę pasterską Papieża Leona XIV, zaplanowaną na 22 sierpnia. Opowiada o jej starożytnych korzeniach chrześcijańskich, głębokim poczuciu wspólnoty oraz wysiłkach regionu na rzecz pojednania i aktywnej neutralności.
„W sercu Republiki świadectwo pokoju, które przemawia do świata” – to napis widniejący przy wejściu do państwa San Marino, gotowego na przyjęcie jutro, 22 sierpnia, Papieża Leona XIV. W środkowej części Apeninów, wśród łagodnych wzgórz, ulice są uroczyście udekorowane na przybycie Papieża. „Chcemy umocnić się w wierze” – powiedział Vatican News bp Beneventi. Hierarcha postrzega wizytę Papieża jako zachętę dla diecezji na drodze ku otwartości, wsparciu, pojednaniu i pokoju.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.