Jarosław Libelt: - Na jakim etapie są prace przy renowacji cmentarza przy ul. Warszawskiej w Gorzowie Wlkp.?
Tadeusz Horbacz: - Sprawa renowacji cmentarza o 150-letniej tradycji trwa od 5 lat. Pierwsze środki zdobyliśmy w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska. Za uzyskane pieniądze m.in. zamontowaliśmy kanalizację deszczową. Niestety trzeci został rozpatrzony negatywnie. Wykonane wtedy prace sprawiły jednak, że ludzie na nowo odkryli piękno tego zakątka Gorzowa. Muszę podkreślić, że w Gorzowie panuje wielka społeczna nostalgia do cmentarza. Wielu chciałoby tam znaleźć miejsce swojego ostatniego spoczynku.
Równolegle z podjęciem prac remontowych, dzięki inicjatywie różnych grup działających przy parafii pw. Podwyższenia Krzyża, powstała droga krzyżowa. Większość z ponad 6 kilometrów polbrukowych chodników to ścieżki drogi. Obecnie kończymy remont ogrodzenia.
- A jakie są plany na przyszłość?
- W niedalekiej przyszłości zostanie wybrukowana, zgodnie z zaleceniami konserwatora zabytków, główna aleja. Nadzór nad wszelkimi pracami sprawuje Zdzisław Linkowski, były dyrektor sąsiadującego z cmentarzem Muzeum. Pieniądze na działalność remontową uzyskujemy głównie dzięki hojności sponsorów (ok. 90% funduszy) oraz z opłat grobowce, uiszczanych co 20 lat. Wielką, pomocną siłą okazali się skazani z Zakładu Karnego uczestniczący w robotach.
Całkowite zakończenie remontu nekropolii nastąpi po wyremontowaniu kaplicy cmentarnej i wyłożeniu fragmentu drogi od strony osiedla, tak by w przyszłości cmentarz mógł normalnie funkcjonować. Niestety nie udało się uzyskać - z niezrozumiałych dla nas przyczyn - pozwolenia sanepidu na otwarcie cmentarza. Ufamy, że sąd nie podzieli takiego zdania. Inaczej wartość wspólnego wysiłku wielu osób ulegnie ogromnej dewaluacji.
- Dziękuję za rozmowę.
Z Tadeuszem Horbaczem - prezesem Stowarzyszenia Rodzin Katolickich - rozmawiał Jarosław Libelt
Czwarty dzień naszego pielgrzymowania pozwala nam zmienić nieco krajobraz naszej wędrówki. Dziś z pięknych, nizinnych terenów wyruszamy ku malowniczym wzgórzom Pogórza Przemyskiego. Nasz szlak prowadzi nas do miejsca, które od wieków nazywane jest „Jasną Górą Podkarpacia” – do Kalwarii Pacławskiej. To tutaj, na szczycie góry, w ciszy lasów i w rytmie dróżek kalwaryjskich, Maryja czeka na swoje dzieci w tajemnicy Matki Bożej Słuchającej.
Kalwaria Pacławska to miejsce szczególne, powierzone opiece synów św. Franciszka – Ojców Franciszkanów Konwentualnych. Centralnym punktem tego sanktuarium jest ołtarz łaskami słynącym obrazem Matki Bożej, który przybył tu z Kamieńca Podolskiego. Maryja na tym wizerunku ma odsłonięte ucho – to symbol Jej nieustannej gotowości, by słuchać naszych próśb, szeptów serca i cichych łez. Tutaj, na wzgórzu, Maryja nie tylko pociesza, ale przede wszystkim uczy nas trwania pod Krzyżem Jej Syna, co nadaje temu miejscu głęboki wymiar pasyjny. Historia tego miejsca wpisuje się od kilku wieków w niezwykły trud pielgrzymi, przybywających tu pątników.
Podpalono kościół, doszło również do ataku na dom zakonny i przedszkole. To kolejny akt przemocy ze strony dżihadystów w Cabo Delgado w Mozambiku, gdzie od ponad ośmiu lat trwa wojna, która dotychczas pochłonęła ponad 6 200 ofiar i spowodowała wysiedlenie ponad 1,3 miliona osób, a której media nie poświęcają wiele miejsca. O kolejnym ataku opowiedziała „Avvenire” s. Laura Malnati, przełożona prowincjalna Sióstr Misjonarek Kombonianek w tym kraju.
Według relacji siostry zakonnej, po południu w czwartek 30 kwietnia bojownicy z lokalnej grupy powiązanej z fundamentalistycznym ugrupowaniem samozwańczego Państwa Islamskiego (IS) i działającej od 2017 roku - zaatakowali wioskę Meza w dystrykcie Ancuabe, w północnej prowincji Cabo Delgado. „Podpalili budynki we wsi” - zrelacjonowała wstrząśnięta siostra. „Na szczęście księża zostali ostrzeżeni na czas i zdołali opuścić Mezę, zanim przybyli terroryści” - dodała. Terroryści zniszczyli również kilka domów, a także podpalili niektóre budynki parafii. Parafia ta, poświęcona św. Ludwikowi Marii Grignon de Montfort i zbudowana w 1946 r., jest uważana za symbol obecności katolickiej w regionie.
Maj w Polsce od lat pachnie bzem, świeżo skoszoną trawą i… Pierwszą Komunią Świętą . Przed kościołami ustawiają się chłopcy w garniturkach i dziewczynki w sukniach, które coraz częściej przypominają kreacje z katalogów ślubnych. Rodzice poprawiają fryzury, fotografowie ustawiają statywy, a gdzieś w tym wszystkim – często nieco ciszej – czeka On. Chrystus.
Pierwsza Komunia Święta była kiedyś wydarzeniem przede wszystkim domowym i duchowym. Przyjęcie odbywało się w mieszkaniu, przy stole przykrytym białym obrusem, z rosołem, ciastem drożdżowym i może jedną fotografią na pamiątkę. Prezenty też były inne. Zegarek – pierwszy w życiu, trochę za duży na rękę, ale noszony z dumą. Rower – niekoniecznie nowy, ale „na zawsze”, przynajmniej w dziecięcym wyobrażeniu. Te rzeczy miały swoją wagę. Były znakiem wejścia w świat odpowiedzialności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
