Reklama

„Śląsk” zaprasza

Niedziela Ogólnopolska 26/2010, str. 30

Dawid Misiak

W polskim pawilonie na Światowej Wystawie „Expo” w Szanghaju artyści „Śląska” uczą kroków poloneza

W polskim pawilonie na Światowej Wystawie „Expo” w Szanghaju artyści „Śląska” uczą kroków poloneza

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Najbliższym wydarzeniem w siedzibie Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” w Koszęcinie będzie „Święto Śląska 2010 - Piknik artystyczny”, który odbędzie się w dniach 25-27 czerwca. Święto, organizowane jak zawsze w okolicach 1 lipca dla przypomnienia daty założenia Zespołu, w tym roku będzie mieć szczególny walor - wstęp na wszystkie imprezy w pałacowym parku będzie bezpłatny. Zarówno stali bywalcy Święta, a w ubiegłym roku było ich ok. 30 tys., jak i ci, którzy Koszęcina jeszcze nie odwiedzili, będą mieli w czym wybierać. Program pikniku to kilkanaście koncertów o zróżnicowanym programie muzycznym od country po jazz, występy kabaretów i inne atrakcje. Każdego wieczoru na parkowej scenie będą koncertować goście specjalni. W piątek, 25 czerwca, gwiazdą wieczoru będzie Państwowy Zespół Pieśni i Tańca „Lietuva” z Litwy. W sobotę wystąpi - po raz pierwszy w Koszęcinie - Państwowy Zespół Ludowy Pieśni i Tańca „Mazowsze”, natomiast na zakończenie Święta, w niedzielę ok. godz. 19.30, rozpocznie się galowy koncert „Śląska”. W pałacowym parku można będzie oglądać wystawy i warsztaty rękodzieła ludowego, posłuchać orkiestr dętych, będą też kramiki rzemieślnicze, wesołe miasteczko i pokaz sztucznych ogni.
Urodzinowy piknik to okazja do przypomnienia ważnych wydarzeń artystycznych ostatnich miesięcy. W marcu tego roku w koszęcińskim pałacu odbyła się premiera nowego widowiska: „Fryderyk Chopin. Niezatarte ślady”. Program przygotowany pod kierunkiem Izabeli Migocz - kierownika artystycznego zespołu - jest hołdem złożonym wielkiemu kompozytorowi, który w swojej twórczości wiele czerpał z folkloru, a mówiąc językiem współczesnym - promował polską muzykę ludową na światowych salonach. Muzyczną warstwę widowiska stanowią mazurki, pieśni w wykonaniu solistów oraz polonez. Kompozycje F. Chopina nagrali wybitni polscy pianiści - prof. Andrzej Jasiński oraz prof. Zbigniew Raubo z Akademii Muzycznej w Katowicach. Podczas sesji nagraniowej wykorzystano zabytkowy fortepian firmy „Steinway&Sons”. Znakomitym pomysłem było stworzenie układów baletowych do kilku utworów - dzięki temu stały się one odrębnymi obrazami scenicznymi, nawiązującymi do dawnych polskich tradycji.
W maju „Śląsk” zaprezentował się na światowej wystawie „Expo” w Szanghaju. Na tę okazję przygotowano program, będący przeglądem całego repertuaru. Wykonano m.in. zawsze młode przeboje napisane lub opracowane przez Stanisława Hadynę, m.in. „Karolinkę”, „Gąski”, kilka utworów F. Chopina - wśród nich pieśni „Życzenie” „Hulankę”, a także bardziej współczesne tańce „Gas, gas” do muzyki Gorana Bregovića i „Orawę” do muzyki Wojciecha Kilara. W polskim pawilonie artyści uczyli podstawowych kroków trojaka, kujawiaka, mazura i poloneza, a uczestnicy tego przyspieszonego kursu tańca otrzymywali pamiątkowe certyfikaty.
W końcu maja w siedzibie „Śląska” rozpoczęła się cykliczna impreza pod poetycką nazwą „Śląski Ogród Sztuk”. Jej pomysłodawcą jest dyrektor Zespołu - Adam Pastuch, a główną ideą prezentacja placówek artystycznych woj. śląskiego. Dotąd na dziedzińcu zamkowym w Koszęcinie wystąpili: Opera Śląska z Bytomia z koncertem „Viva opera”, Akademia Muzyczna z Katowic z koncertem „Missa Nova”, Teatr Muzyczny z Chorzowa z musicalem „Skrzypek na dachu” oraz Teatr im. A. Mickiewicza z Częstochowy z „Zemstą” Aleksandra Fredry. Tego lata zapowiedziano jeszcze dwie imprezy plenerowe: 7 sierpnia koncert Filharmonii Śląskiej z utworami G. F. Händla i 28 sierpnia operetkę „Hrabina Marica” w wykonaniu Gliwickiego Teatru Muzycznego. Wstęp na imprezy z cyklu „Śląski Ogród Sztuk” jest bezpłatny, wystarczą wejściówki, które można odebrać w recepcji Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” w Koszęcinie, w godzinach 8-18 (tel. 34/310--64-01) lub bezpośrednio przed koncertem przy bramie głównej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Niedziela Palmowa

Szósta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest Niedzielą Palmową, czyli Męki Pańskiej, i rozpoczyna obchody Wielkiego Tygodnia.

W ciągu wieków otrzymywała różne określenia: Dominica in palmis, Hebdomada VI die Dominica, Dominica indulgentiae, Dominica Hosanna, Mała Pascha, Dominica in autentica. Niemniej, była zawsze niedzielą przygotowującą do Paschy Pana. Liturgia Kościoła wspomina tego dnia uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy czterej Ewangeliści ( por. Mt 21, 1-10; Mk 11, 1-11; Łk 19, 29-40; J 12, 12-19), a także rozważa Jego Mękę. To właśnie w Niedzielę Palmową ma miejsce obrzęd poświęcenia palm i uroczysta procesja do kościoła. Zwyczaj święcenia palm pojawił się ok. VII w. na terenach dzisiejszej Francji. Z kolei procesja wzięła swój początek z Ziemi Świętej. To właśnie Kościół w Jerozolimie starał się jak najdokładniej "powtarzać" wydarzenia z życia Pana Jezusa. W IV w. istniała już procesja z Betanii do Jerozolimy, co poświadcza Egeria. Według jej wspomnień patriarcha wsiadał na oślicę i wjeżdżał do Świętego Miasta, zaś zgromadzeni wierni, witając go w radości i w uniesieniu, ścielili przed nim swoje płaszcze i palmy. Następnie wszyscy udawali się do bazyliki Anastasis (Zmartwychwstania), gdzie sprawowano uroczystą liturgię. Owa procesja rozpowszechniła się w całym Kościele mniej więcej do XI w. W Rzymie szósta niedziela Przygotowania Paschalnego była początkowo wyłącznie Niedzielą Męki Pańskiej, kiedy to uroczyście śpiewano Pasję. Dopiero w IX w. do liturgii rzymskiej wszedł jerozolimski zwyczaj procesji upamiętniającej wjazd Pana Jezusa do Jerusalem. Obie tradycje szybko się połączyły, dając liturgii Niedzieli Palmowej podwójny charakter (wjazd i Męka) . Przy czym, w różnych Kościołach lokalnych owe procesje przyjmowały rozmaite formy: biskup szedł piechotą lub jechał na osiołku, niesiono ozdobiony palmami krzyż, księgę Ewangelii, a nawet i Najświętszy Sakrament. Pierwszą udokumentowaną wzmiankę o procesji w Niedzielę Palmową przekazuje nam Teodulf z Orleanu (+ 821). Niektóre też przekazy zaświadczają, że tego dnia biskupom przysługiwało prawo uwalniania więźniów (czyżby nawiązanie do gestu Piłata?). Dzisiaj odnowiona liturgia zaleca, aby wierni w Niedzielę Męki Pańskiej zgromadzili się przed kościołem (zaleca, nie nakazuje), gdzie powinno odbyć się poświęcenie palm, odczytanie perykopy ewangelicznej o wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i uroczysta procesja do kościoła. Podczas każdej Mszy św., zgodnie z wielowiekową tradycją czyta się opis Męki Pańskiej (według relacji Mateusza, Marka lub Łukasza - Ewangelię św. Jana odczytuje się w Wielki Piątek). W Polsce istniał kiedyś zwyczaj, że kapłan idący na czele procesji trzykrotnie pukał do zamkniętych drzwi kościoła, aż mu otworzono. Miało to symbolizować, iż Męka Zbawiciela na krzyżu otwarła nam bramy nieba. Inne źródła przekazują, że celebrans uderzał poświęconą palmą leżący na ziemi w kościele krzyż, po czym unosił go do góry i śpiewał: "Witaj krzyżu, nadziejo nasza!". Niegdyś Niedzielę Palmową na naszych ziemiach nazywano Kwietnią. W Krakowie (od XVI w.) urządzano uroczystą centralną procesję do kościoła Mariackiego z figurką Pana Jezusa przymocowaną do osiołka. Oto jak wspomina to Mikołaj Rey: "W Kwietnią kto bagniątka (bazi) nie połknął, a będowego (dębowego) Chrystusa do miasta nie doprowadził, to już dusznego zbawienia nie otrzymał (...). Uderzano się także gałązkami palmowymi (wierzbowymi), by rozkwitająca, pulsująca życiem wiosny witka udzieliła mocy, siły i nowej młodości". Zresztą do dnia dzisiejszego najlepszym lekarstwem na wszelkie choroby gardła według naszych dziadków jest właśnie bazia z poświęconej palmy, którą należy połknąć. Owe poświęcone palmy zanoszą dziś wierni do domów i zawieszają najczęściej pod krzyżem. Ma to z jednej strony przypominać zwycięstwo Chrystusa, a z drugiej wypraszać Boże błogosławieństwo dla domowników. Popiół zaś z tych palm w następnym roku zostanie poświęcony i użyty w obrzędzie Środy Popielcowej. Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej, wprowadza nas coraz bardziej w nastrój Świąt Paschalnych. Kościół zachęca, aby nie ograniczać się tylko do radosnego wymachiwania palmami i krzyku: " Hosanna Synowi Dawidowemu!", ale wskazuje drogę jeszcze dalszą - ku Wieczernikowi, gdzie "chleb z nieba zstąpił". Potem wprowadza w ciemny ogród Getsemani, pozwala odczuć dramat Jezusa uwięzionego i opuszczonego, daje zasmakować Jego cierpienie w pretorium Piłata i odrzucenie przez człowieka. Wreszcie zachęca, aby pójść dalej, aż na sam szczyt Golgoty i wytrwać do końca. Chrześcijanin nie może obojętnie przejść wobec wiszącego na krzyżu Chrystusa, musi zostać do końca, aż się wszystko wypełni... Musi potem pomóc zdjąć Go z krzyża i mieć odwagę spojrzeć w oczy Matce trzymającej na rękach ciało Syna, by na końcu wreszcie zatoczyć ciężki kamień na Grób. A potem już tylko pozostaje mu czekać na tę Wielką Noc... To właśnie daje nam Wielki Tydzień, rozpoczynający się Niedzielą Palmową. Wejdźmy zatem uczciwie w Misterium naszego Pana Jezusa Chrystusa...
CZYTAJ DALEJ

Wchodzimy w Wielki Tydzień, dni znaczone przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

2026-03-27 07:22

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.

1. Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Ten szczególny czas zaznacza się także w liturgii, która biegnie inaczej niż przez pozostałe dni roku, jakby zwalniała momentami, skracała się i znowu wydłużała, kiedy trwa jak by w zadumie, pozbawiona głosu Chrystusa w Eucharystii, więc jej nie celebruje (Wielki Piątek), i wstrzymuje oddech w Wielką Sobotę, jakby czekała, co się wydarzy: czy życie powróci, czy odeszło już od nas na zawsze. Liturgia trwa w zawieszeniu i wierzący muszą się przełamywać, aby nie upaść na duchu, aby pójść dalej, wejść głębiej w tajemnicę życia i wiary. Muszą zostawić swoje lęki, swoją logikę, swoje ziemskie pewności i pozwolić się prowadzić Bogu, zaczerpnąć od Niego wody życia. Czas Wielkiego Tygodnia jest czasem rozbudzania na szych myśli nad tym, czym jest życie, jak się rozwija, dokąd zmierza. Jest to czas, kiedy wszystko nabiera jakby nowych rozmiarów. Zmieniają się proporcje i znaczenia, wielkości i objętości. Ci, którzy żyją bez wartości, są wezwani, aby za stanowić się, czy żyją naprawdę, czy wyłącznie egzystują. Ci, którzy uchodzą za mądrych w oczach świata, muszą zadać sobie pytanie, czy są tacy także w oczach Boga. W Wielkim Tygodniu następuje bowiem przewartościowanie wszystkiego. Bóg staje blisko tych, którzy są mali (w szerokim znaczeniu tego słowa), słabi, niepozorni, niewiele znaczący w swoich ekonomicznych możliwościach, żyjący na peryferiach. Bóg w dniach Wielkiego Tygodnia mówi, że kocha wszystko to, co jest jakoś połamane przez życie lub możnych tego świata. Do tych, którzy sądzą, że wszystko już skończone, Bóg mówi, że jest właśnie odwrotnie, że wszystko dopiero nabiera rozpędu, energii, staje się autentycznie wielkim. Kiedy świat mówi, że wszystko stracone, przepadło, w swoim zmartwychwstaniu Jezus mówi, że dopiero teraz wszystko zostało odnalezione, na nowo odrodzone. Przez swoją śmierć i zmartwychwstanie Jezus uwalnia tych, którzy byli skazani, którzy nie widzieli już żadnej nadziei w swoim życiu, którym wydawało się, że idą jedynie ku zagładzie. Do nich kieruje Chrystus słowa, że jest z nimi, żeby się nie bali.
CZYTAJ DALEJ

Kościół na świecie: rośnie liczba katolików w Afryce, Europa w kryzysie

2026-03-29 16:35

[ TEMATY ]

katolicy

Europa

Afryka

Grażyna Kołek

Katolicy stanowią 17,8 proc. światowej populacji. W 2024 r. było ich 1 422 mln, co w porównaniu z poprzednim rokiem oznacza wzrost o 1,14 proc. Najnowsze dane pochodzą z „Rocznika Papieskiego 2026” oraz „Rocznika Statystycznego Kościoła 2024”, które przedstawiają zmiany i tendencje dotyczące obecności ochrzczonych na pięciu kontynentach.

Oba roczniki przygotowywane są co roku przez Centralne Biuro Statystyczne Kościoła działające przy watykańskim Sekretariacie Stanu. Dane, które prezentują, oddają obecną dynamikę Kościoła. Mówią m.in. o obecności ochrzczonych na świecie, zaangażowaniu w życie sakramentalne i duszpasterstwo oraz o misyjności istniejących wspólnot. „Annuario Pontificio” zawiera dane za rok 2025, natomiast „Annuarium Statisticum Ecclesiae” prezentuje informacje statystyczne dotyczących lat 2023-2024.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję