Dnia 23 maja 2011 r. postulator, br. Marek Urbaniak FSC, zwrócił się do mnie z prośbą o przeprowadzenie procesu kanonizacyjnego br. Franciszka Taranka, profesa wieczystego Zgromadzenia Braci Szkół Chrześcijańskich.
W czerwcu 2011 r., zgodnie z wytycznymi prawa kanonizacyjnego, zwróciłem się do Konferencji Episkopatu Polski o opinię w sprawie stosowności rozpoczęcia tegoż procesu. Opinia ta okazała się pozytywna (SEP - 6.3-71), dlatego też w myśl przepisów prawa poprosiłem Kongregację Spraw Kanonizacyjnych o nihil obstat dla tej sprawy.
Feliks Taranek (w zakonie br. Franciszek Marian) urodził się 1 czerwca 1915 r. w Dworszowicach Kościelnych. W wieku 16 lat wstąpił do Zgromadzenia Braci Szkolnych. Po złożeniu ślubów zakonnych apostołował jako pedagog na różnych placówkach zakonnych, najdłużej w Częstochowie i Lublinie. Uczył łaciny i był wychowawcą m.in. w internatach, domach dziecka, niższych seminariach duchownych. Swoim współbraciom posługiwał także jako przełożony wspólnot, ekonom i mistrz nowicjatu. Od czerwca 1973 r. do lipca 1982 r. pełnił funkcję prowincjała i gorliwie zabiegał o dobro powierzonych swej opiece współbraci oraz ich wychowanków i uczniów. Za jego kadencji powstały cztery nowe wspólnoty. Kierował prowincją w duchu założyciela - św. Jana de La Salle oraz zgodnie z wytycznymi Soboru Watykańskiego II i nauczaniem pasterzy Kościoła. Dla współczesnych był wzorem zakonnika i wychowawcy, przykładem pobożności, umartwienia i służby. Wyniszczony chorobą nowotworową zmarł w opinii świętości 15 grudnia 1982 r. w Częstochowie, trzy dni później został pochowany na cmentarzu przy ul. Św. Rocha.
Przejawem sławy świętości Sługi Bożego są m.in. publikacje o nim, łaski otrzymane za jego wstawiennictwem, zainteresowanie jego postacią i modlitwa o wyniesienie na ołtarze. Jego kult prywatny jest obecny także poza granicami archidiecezji częstochowskiej, a nawet Polski.
Zwracam się więc z serdeczną prośbą o dostarczenie do Kurii Metropolitalnej w Częstochowie do dnia 30 listopada 2011 r. wszelkich dokumentów, pism, wiadomości, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych, dotyczących br. Franciszka Taranka: jego życia, działalności, opinii świętości oraz łask i wysłuchanych modlitw.
+ Stanisław Nowak - arcybiskup metropolita częstochowski
Ks. dr Marian Mikołajczyk - kanclerz
List do Galatów zaczyna się bez zwyczajowego dziękczynienia. Zamiast niego Paweł uderza od pierwszych zdań: „nadziwić się nie mogę, że tak szybko chcecie od tego, który was łaską Chrystusa powołał, przejść do innej Ewangelii”. Natychmiast koryguje własne słowa: „innej jednak Ewangelii nie ma”. Są tylko „ci, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową”. Sprawa galacka dotyczyła nauczycieli żądających od pogan obrzezania i Prawa. Paweł widzi w tym zamach na samą istotę łaski. Stąd zdanie o mocy anatemy, powtórzone dwukrotnie dla powagi: „gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy - niech będzie przeklęty!” Greckie anathema estō to formuła wyłączenia, oddania pod sąd Boży. Kanonista zatrzyma się tu z zawodowym dreszczem. To zdanie jest praźródłem kościelnych formuł „anathema sit”, którymi sobory przez wieki obwarowywały granice wiary, i dalekim przodkiem dzisiejszych norm o karach za herezję (kan. 751; 1364). Najważniejsze jest w nim jednak co innego. Nawet autorytet osobisty, choćby apostolski, choćby anielski, stoi niżej niż przekazana Ewangelia. Głosiciel pozostaje sługą depozytu (zob. glossę na 17 IX i 23 IX). „Czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga?” Paweł odsłania kryterium, które rozstrzyga o prawdziwości posługi. Kto chce się przypodobać ludziom, nie jest sługą Chrystusa. Dodaje wyznanie o źródle swojej Ewangelii: „nie otrzymałem jej ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus”. Apostoł pogan nie jest uczniem drugiej ręki. Jego posłannictwo pochodzi z tego samego źródła, co posłannictwo Dwunastu. Wspomnienie św. Faustyny kładzie na ten tekst ciekawe światło. Także jej orędzie przeszło próbę badania przez Kościół, łącznie z okresem notyfikacji i zakazu, zanim zostało rozpoznane. Prywatne objawienie nigdy nie poprawia Ewangelii. Może ją tylko przypominać, i po tym Kościół poznaje jego autentyczność.
Ksiądz Józef Zborek, proboszcz Parafii Świętego Wawrzyńca w Grojcu został odwołany z urzędu proboszcza z powodu stwierdzonych i udowodnionych poważnych nieprawidłowości w wypełnianiu tego urzędu. Biskup, który przybył na miejsce, by spotkać się z miejscową Radą Parafialną, po ponad dwóch godzinach rozmowy udał się do kościoła. Wtedy do świątyni wtargnął agresywny tłum. Musiała interweniować policja.
Do całej sprawy kuria odniosła się w oświadczeniu wydanym 2. października o godz. 16:30. Brzmi ono następująco:
Papież pobłogosławił figurę Matki Bożej z Tre Fontane
„Z całego serca błogosławię wiernych, którzy dzisiaj z tego Placu udadzą się z pielgrzymką do Sanktuarium Matki Bożej Objawienia przy Via Laurentina, kontynuując tradycję zapoczątkowaną przez Papieża Piusa XII”. Tymi słowami wypowiedzianymi po modlitwie Anioł Pański Leon XIV pozdrowił pielgrzymów, którzy 4 października wyruszali w pielgrzymce do rzymskiej dzielnicy Tre Fontane, gdzie w 1947 r. miały miejsce objawienia Matki Bożej.
Nie wszyscy wiedzą, że w Wiecznym Mieście miały miejsce objawienia maryjne, ale tylko jedno z nich zostało oficjalne uznane przez Kościół. Chodzi o objawienie się Madonny Alfonsowi Ratisbonne 20. stycznia 1842 r. w kościele Sant'Andrea delle Fratte. Ratisbonne, który był bogatym młodym żydowskim bankierem ze Strasburga, natychmiast po objawieniu zapragnął zostać katolikiem - 31 stycznia 1842 roku został ochrzczony w rzymskim kościele Il Gesù, przyjmując imię Maria. 3 czerwca 1842 roku papież Grzegorz XVI oficjalnie uznał to wydarzenie za cudowne działanie Boże za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
