Bardzo przydatne w praktyce jest wykonanie kopii bezpieczeństwa naszego systemu operacyjnego oraz danych. Najlepiej, gdy posiadamy kopię całego dysku, bo wówczas jesteśmy zabezpieczeni nawet przed jego uszkodzeniem. Do tego celu proponuję zastosować darmowy program o nazwie „Ghost 4 Linux”. Program oferuje więcej możliwości niż uznane i płatne programy Norton Ghost czy Acronis. Umożliwia nawet tworzenie obrazów bezpośrednio na serwer FTP oraz zgrywanie ich stamtąd i oczywiście radzi sobie praktycznie ze wszystkimi typami partycji stosowanymi w systemach operacyjnych (w tym wszystkie dystrybucje Linux). Program można pobrać ze strony: sourceforge.net/project/showfiles.php?group_id=119810&pac... Jest to plik ISO, który należy wypalić na płycie CD za pomocą programu do nagrywania płyt. Aby wykonać kopię zapasową dysku bądź partycji, trzeba zrestartować komputer i uruchomić go z płyty CD. Po uruchomieniu programu wybieramy domyślną wersję bz, naciskając „Enter”, i tak na domyślnych ustawieniach można przejść aż do ostatniego okna, gdzie należy wpisać w wierszu poleceń: g4l, potwierdzając przyciskiem „Yes”. W menu, które się pojawi, wybieramy tryb file mode (najlepszy w przypadku systemów Windows). Następnie wybieramy partycję, na którą zapiszemy obraz systemu, później partycję pierwotną i możemy utworzyć docelowy plik obrazu, naciskając „launch client”. Po dokonaniu wyboru partycji zaznaczamy opcję „save partition...” i wciskamy F5. Należy jeszcze wybrać typ kompresji danych. Polecam zostawić domyślną, gdyż silna kompresja stwarza czasami więcej problemów, niż daje korzyści. Na dole jest jeszcze możliwość podzielenia obrazów na części (np. w celu nagrania na płyty CD lub DVD). Po nadaniu nazwy kopii bezpieczeństwa i potwierdzeniu obraz zacznie się tworzyć. Odzyskiwanie danych z obrazu (nawet na nowym dysku) jest podobne tylko przy wyborze partycji (dysku), najpierw wskazujemy tę, którą chcemy odzyskać, a później wskazujemy, gdzie jest kopia bezpieczeństwa, oraz zaznaczamy opcję „restore partition from...”. Dla pewności można wcześniej zrobić symulację poprawności procesu odzyskiwania danych. Program jest o tyle ciekawy, że bez problemu obsługuje pendrive’y i inne pamięci zewnętrzne, a pliki wynikowe nie zajmują wiele miejsca.
Matka Urszula Ledóchowska w pamięci potomnych zapisała się jako założycielka nowej rodziny zakonnej, edukującej kolejne pokolenia młodzieży, mało natomiast wiadomo o jej wielkiej akcji promującej Polskę, gdy ważyły się losy odrodzenia państwa polskiego.
Specjalistka od historii szarych urszulanek s. Małgorzata Krupecka USJK, autorka biografii Założycielki, w książce „Ledóchowska. Polka i Europejka” zwraca uwagę na fakt, że do wielkiej akcji promującej Polskę, zwłaszcza w latach 1915–1918, gdy ważyły się losy kraju jako niepodległego państwa, przyszła Święta była doskonale przygotowana niejako „z urodzenia” – w jej żyłach płynęła krew kilku europejskich narodów. Po matce, Józefinie Salis-Zizers, odziedziczyła szwajcarsko-południowoniemiecko-nadbałtycką krew, wśród jej przodków byli lombardzcy, wirtemberscy i inflanccy szlachcice. Pradziadek Julii – baron von Bühler – był rosyjskim ministrem. Z kolei polscy przodkowie ojca, Antoniego Ledóchowskiego, brali udział w wyprawie wiedeńskiej, obradach Sejmu Czteroletniego i Powstaniu Listopadowym. Urodzenie i koligacje otwierały przed nią drzwi do europejskich elit, a fenomenalne zdolności językowe pozwalały jej wypowiadać się w językach skandynawskich.
Natchniony Autor listu patrzy na czas ostateczny jako bliski. Nie podaje dat. Kieruje wspólnotę ku czuwaniu, modlitwie i miłości. Bliskość końca ma porządkować życie. Nie ma budzić lęku ani ciekawości.
W debatach o religii regularnie powraca zarzut, że Biblia zawiera opisy przemocy, wojen i okrutnych wyroków, a więc chrześcijaństwo miałoby otwierać drogę do usprawiedliwiania zbrodni. Problem jest jednak znacznie bardziej złożony. Pytanie nie dotyczy wyłącznie starożytnych opisów wojennych, lecz także tego, czy człowiek wierzący może kiedykolwiek poprzeć przemoc, terror lub mord w imię Boga, ideologii czy „wyższego dobra”. Odpowiedź chrześcijańska wymaga spokojnego spojrzenia zarówno na całą Biblię, jak i na moralne przesłanie Ewangelii.
Jak wyjaśnia ks. dr Adrian Mętel, biblista i teolog Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, pytanie o to, czy chrześcijanin może popierać zbrodnie, wydaje się mieć odpowiedź oczywistą: nie. Trudność zaczyna się jednak wtedy, gdy czytelnik otwiera Stary Testament i widzi wojny Izraela, klątwę na Amaleka, zdobycie Jerycha albo nakazy wytępienia ludów Kanaanu (por. Pwt 7,1-5; 20,16-18; Joz 6; 1 Sm 15). Czy Biblia nie tylko opisuje przemoc, ale także ją nakazuje? A jeśli naród wybrany dopuszcza się czynów, które dzisiejszy język moralny nazwie zbrodniami, czy nie osłabia to przykazania: „Nie zabijaj” (Wj 20,13; Pwt 5,17)?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
