Reklama

Ćwierćfinały - cel minimum

By awansować z Grupy A, w której jesteśmy, najlepiej po prostu wygrać wszystkie mecze. Do pokonania zaś mamy Grecję, Rosję i Czechy. Na co stać naszych rywali? Czy mamy szanse na awans? Z pewnością - tak

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Grecja

Nasz pierwszy mecz na Euro 2012 to mecz z Grekami (tekst został oddany do druku 1 czerwca), który inauguruje całą imprezę (Stadion Narodowy, Warszawa 8 czerwca - godz. 18). Grecy to mistrzowie Europy z 2004 r. Filarem gry defensywnej Greków jest Avraam Papadopoulos (Olympiakos Pireus). W pomocy zdecydowanie błyszczy Giorgios Karagounis (Panathinaikos). W ataku należy wyróżnić Giorgiosa Samarasa (Celtic Glasgow).
Trenerem reprezentacji Grecji jest Portugalczyk Fernando Santos. Zanim został piłkarskim trenerem, pracował jako inżynier. Największe sukcesy odniósł na początku swej kariery w FC Porto, gdzie sięgnął po mistrzowski tytuł i dwa krajowe puchary. Zanim został trenerem reprezentacji Grecji, pracował przez 9 lat w tamtejszej lidze, gdzie prowadzone przez niego drużyny zawsze kończyły rywalizację w górnych rejonach tabeli. Z reprezentacją Grecji zajął pierwsze miejsce w grupie w ramach eliminacji do Euro 2012. Na dzień dzisiejszy Grecja zajmuje 14. miejsce w rankingu FIFA.
Reprezentacja Grecji to zespół niezwykle waleczny. Główną cechą zawodników jest nieustępliwość i boiskowa zadziorność. Grecy słyną z kapitalnego przyśpieszenia, które będzie ich głównym atutem w grze ofensywnej. Jest to drużyna nieobliczalna, która przy pełnej mobilizacji może być niezwykle groźnym rywalem.

Rosja

Reklama

Dzisiejsza Sborna to w większości sami znani w Europie piłkarze. Bramkarzem kadry Rosji jest znakomity Igor Akinfiejew (CSKA Moskwa). W sierpniu zerwał więzadła krzyżowe w kolanie, co sprawiło, że pierwszym bramkarzem został Wiaczesław Małafiejew (Zenit St. Petersburg). W obronie niewątpliwie na pierwszy plan wychodzą Aleksiej Bieriezucki (CSKA Moskwa) i Jurij Żyrkow (Anża Machaczkała). Ten pierwszy jest dobrze zbudowany i wysoki, co sprawia, że niezwykle trudno jest go przepchnąć. Ten drugi ze względu na swoją bardzo dobrą technikę gry jest nazywany rosyjskim Ronaldinho. W pomocy należy wyróżnić Igora Denisowa (Zenit St. Petersburg). To bardzo szybki zawodnik. Rosja ma także bardzo silny atak. Brylują w nim byłe dwie gwiazdy angielskiej piłki, a mianowicie Andriej Arszawin (Zenit St. Petersburg) i Roman Pawluczenko (Lokomotiw Moskwa). Ten pierwszy gra także na pozycji pomocnika. Drugi zaś to typowy łowca bramek, charakteryzujący się tym, że potrafi się znaleźć w odpowiednim miejscu i w odpowiednim momencie przy bramce rywala.
Rosja ma również znakomitego trenera. Jest nim Holender Dick Advocaat. To szkoleniowiec niezwykle doświadczony. W 1994 r. w Mistrzostwach Świata prowadził reprezentację Holandii, przegrywając w ćwierćfinale z Brazylią. Z PSV Eindhoven sięgnął po dwa mistrzostwa kraju, a następnie wygrał dwa mistrzostwa Szkocji z Glasgow Rangers. W 2004 r. zakwalifikował się do półfinału Mistrzostw Europy z reprezentacją Holandii. Duży sukces odniósł w Rosji, zdobywając z Zenitem St. Petersburg Puchar UEFA. Z Rosją zmierzymy się 12 czerwca w Warszawie o godz. 20.45. Obecnie Rosja zajmuje 11. miejsce w rankingu FIFA.
Tylko dwóch zawodników Sbornej gra poza Rosją. To się nazywa budowanie silnej ligi w oparciu o silnych sponsorów. Rosjanie nie sprzedają każdego talentu na Zachód. Szanują siebie i chcą poprawiać wizerunek swojej ligi, a to z kolei wpływa na zgranie reprezentacji. Rosyjscy komentatorzy sportowi określają ten skład jako bardzo zachowawczy. W ich opinii Dick Advokaat nie zdobył się na eksperymenty z mniej znanymi piłkarzami. Trener rosyjskiej reprezentacji postawił przed swoją drużyną najwyższe z możliwych zadanie - wygrać Mistrzostwa Europy. Bardzo znana w Rosji gazeta „Moskowskije Nowosti” podkreśla, że siłą drużyny jest kolektyw i niezwykle wyrównany poziom.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Czechy

Naszym kolejnym rywalem jest reprezentacja Czech. Jej niekwestionowanym numerem jeden jest bramkarz - Petr Èech. To bardzo pewny punkt Chelsea Londyn. W obronie na uwagę zasługuje Michal Kadlec. Jest to lewy obrońca, od 2008 r. reprezentujący barwy Bayeru Leverkusen. W pomocy pierwsze skrzypce będą grali Petr Jiráèek (Viktoria Pilzno) i Tomáš Rosický (Arsenal Londyn). Prawdopodobnie pierwszym napastnikiem drużyny narodowej Czech będzie Milan Baroš (Galatasaray Stambuł).
Trenerem czeskiej reprezentacji jest Michal Bilek. To były 35-krotny reprezentant swojego kraju, notabene jego debiutem w meczu reprezentacyjnym było wygrane 3:1 spotkanie z Polską. Jego największym sukcesem było zdobycie mistrzostwa Czech ze Spartą Praga. Bilek to szkoleniowiec bardzo krytykowany w Czechach, niecieszący się zaufaniem czeskiego społeczeństwa. W eliminacjach do Euro 2012 nie wygrał żadnego z czterech pierwszych meczów, jednak szczęśliwie awansował, eliminując w barażach Czarnogórę. Z Czechami zagramy nasz ostatni mecz - we Wrocławiu 16 czerwca o godz. 20.45. Czechy plasują się na 26. pozycji w rankingu FIFA.
Od postawy Èecha i Rosickiego w trakcie Euro zależeć będzie wiele, bo jak pokazały mecze barażowe, jeśli wspomniana dwójka jest w formie, Czechów stać na nawiązanie walki z każdym rywalem. Dodatkowym atutem czeskiej reprezentacji będzie fakt, że mecze fazy grupowej Czesi rozgrywają we Wrocławiu, co będzie miało duże znaczenie, ponieważ na każdym spotkaniu pojawi się wielu kibiców z Republiki Czeskiej.

Polska

Reprezentacja Polski zakwalifikowała się po raz pierwszy do finałów Mistrzostw Europy w 2008 r. Historyczny sukces naszemu krajowi zapewnił Holender Leo Beenhakker, który w swojej szkoleniowej karierze pracował m.in. w Ajaksie Amsterdam czy Realu Madryt. Jednak pierwszy awans do europejskiego czempionatu był wszystkim, na co było stać naszą drużynę narodową. W trakcie finałów przegraliśmy mecz otwarcia z Niemcami 0:2, mecz o wszystko z Austrią zremisowaliśmy 1:1, natomiast w meczu o honor z Chorwacją przegraliśmy 0:1.
Historycznym momentem polskiego futbolu było przyznanie nam organizacji Euro 2012. O prawo organizacji tego turnieju, oprócz Polski z Ukrainą, ubiegały się takie państwa, jak: Azerbejdżan, Grecja, Rosja, Rumunia, Turcja oraz Szkocja wspólnie z Irlandią. 18 kwietnia 2007 r. dowiedzieliśmy się, że Euro 2012 organizować będzie Polska wspólnie z Ukrainą. Już wówczas wiadomo było, że mogą to być przełomowe czasy dla naszego kraju pod względem chociażby rozwoju infrastruktury. Dla zawodników reprezentacji Polski oznaczało to akurat ciężkie lata, gdyż czekały ich jedynie spotkania towarzyskie, które nigdy nie zastąpią spotkań o stawkę.
Kadrę Polski trudno sobie wyobrazić bez trójki piłkarzy z Borussii Dortmund. W formacji obronnej kluczową postacią jest występujący na prawej stronie Łukasz Piszczek. Przed nim najczęściej występuje kapitan kadry - Jakub Błaszczykowski. Za zdobywanie bramek odpowiedzialny jest Robert Lewandowski.
Pierwszym bramkarzem kadry jest Wojciech Szczęsny, który na co dzień regularnie gra w barwach Arsenalu Londyn, a do tego klubu trafiają już tylko najlepsi, co nie oznacza, że Wojtek powinien spocząć na laurach. Po blamażu na Euro 2008 polska reprezentacja ma wprost idealną okazję do rehabilitacji. Obecnie nasza reprezentacja narodowa zajmuje 65. miejsce w rankingu FIFA.
Najczęstsze ustawienie, w jakim gramy, to: Wojciech Szczęsny (bramka), Łukasz Piszczek, Damien Perquis, Marcin Wasilewski, Sebastian Boenisch (wszyscy obrona), Jakub Błaszczykowski, Dariusz Dudka, Eugen Polanski, Maciej Rybus, Ludovic Obraniak (wszyscy pomoc), Robert Lewandowski (atak).
Jeśli chodzi o trenera, to jest nim Franciszek Smuda. Przez wiele lat jego marzeniem było objęcie posady selekcjonera reprezentacji Polski. W końcu dopiął swego, i to w najlepszym możliwym momencie. Smuda będzie miał szansę poprowadzić Biało-Czerwonych na najważniejszym turnieju w historii polskiej piłki nożnej. Drużynę narodową objął pod koniec 2009 r. Od początku jego misja była jasna - przygotować optymalnie naszą kadrę na Euro 2012. Jego praca wywołuje sporo kontrowersji, a najbardziej zastanawiające jest jego zamiłowanie do naturalizowanych graczy, co na początku pracy z reprezentacją stanowczo wykluczał. Na angaż jako trener kadry Polski zasłużył sobie sukcesami w klubach. Szczególnie efektownie pod jego wodzą prezentował się Lech Poznań. W przeszłości pracował m.in. w takich klubach, jak: Legia Warszawa, Widzew Łódź czy Wisła Kraków. Był ostatnim trenerem, który grał z polskim klubem w Lidze Mistrzów.
Choć trafiliśmy do tzw. grupy marzeń, to z pewnością nie będzie nam łatwo awansować do dalszej fazy turnieju rozgrywanego w Polsce i na Ukrainie. Żadna z tych drużyn nie znalazła się przypadkiem na Euro 2012. Grecy awansowali z pierwszego miejsca, nie doznając żadnej porażki w swojej grupie. Rosjanie również uplasowali się na pierwszym miejscu. Tylko Czesi awansowali po barażach. Nasi sąsiedzi mieli zdecydowanie najtrudniejszego przeciwnika w zdobyciu pierwszego miejsca. Trafili na Hiszpanów, którzy nie stracili żadnego punktu i wygrali w eliminacjach wszystkie swoje mecze.
Każda z drużyn, która znalazła się obok Polski w grupie A, prezentuje wyrównany poziom. Niestety, porównując składy naszych rywali z nami, trzeba stwierdzić, że nasi przeciwnicy - przynajmniej „na papierze” - wyglądają lepiej od nas. Wprawdzie mamy swoje gwiazdy, jak choćby nasze trio z Dortmundu, lecz ranking FIFA nie kłamie. Nam, jako kibicom reprezentacji Polski, pozostaje wiara w naszych piłkarzy, którzy niekoniecznie umiejętnościami, ale ambicją, determinacją i walecznością nadrobią ewentualne mankamenty. Jest jeszcze jeden ogromny atut Biało-Czerwonych, którego nie mają nasi rywale. Są nim najlepsi na całym świecie kibice, którzy na pewno będą dwunastym zawodnikiem naszej reprezentacji. A zatem - DO BOJU, POLSKO!!!

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Patron Dziennikarzy - św. Franciszek Salezy

Niedziela rzeszowska 5/2003

commons.wikimedia.org

Św. Franciszek Salezy

Św. Franciszek Salezy
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100- lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica 400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem pisanym, mówionym w radio i w telewizji. Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną. Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais. Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków. Potem został zwrócony księciu Sabaudii. Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość, pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga. 8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego. Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608 r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których nie mogły przyjmować inne zakony. Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję. W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości. Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie. Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada 1877 r.
CZYTAJ DALEJ

Samobójstwo w imię postępu vs Leon XIV jako ostatni realista

2026-01-24 07:00

[ TEMATY ]

felieton

Samuel Pereira

Materiały własne autora

Samuel Pereira

Samuel Pereira

Papież – wbrew temu, co próbują dziś wmówić zachodnie elitom – nie jest reliktem minionej epoki ani hamulcowym postępu. Jego nauczanie okazuje się dziś czymś znacznie bardziej aktualnym i praktycznym: realnym wsparciem dla cywilizacji, która znalazła się w demograficznym potrzasku. USA i Unia Europejska starzeją się w tempie, jakiego nie znała nowożytna historia. Społeczeństwa bogacą się, a jednocześnie kurczą. I to nie jest przypadek, lecz efekt wyborów kulturowych.

Paradoks polega na tym, że te same kraje, które w imię radykalnej sekularyzacji odrzuciły chrześcijańską wizję człowieka, dziś popełniają na sobie narodowe samobójstwo. Aborcja stała się „modna”, wręcz tożsamościowa. Nie jako dramatyczny wyjątek, ale jako element stylu życia. Efekt? Cywilizacja, w której dziecko – świadomie lub nie – zaczyna być postrzegane jako zagrożenie: dla kariery, wygody, planów, narracji.
CZYTAJ DALEJ

Wigilia Niedzieli Słowa Bożego

2026-01-24 23:59

Marzena Cyfert

Panel dyskusyjny z udziałem red. Marcina Jakimowicza i ks. prof. Mariusza Rosika

Panel dyskusyjny z udziałem red. Marcina Jakimowicza i ks. prof. Mariusza Rosika

Gośćmi wieczoru przygotowującego do Niedzieli Słowa Bożego byli red. Marcin Jakimowicz oraz oraz ks. prof. Mariusz Rosik, którzy podczas dyskusji panelowej mówili o roli słowa Bożego w życiu osobistym i wspólnotowym.

Wieczór odbył się w auli Papieskiego Wydziału Teologicznego i zgromadził słuchaczy Kręgów Biblijnych, członków wspólnot parafialnych (księży, moderatorów, animatorów) i wszystkich, którym bliskie jest słowo Boże.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję